Verslag van Club Insomnia, 9 maart 2002

The Jumping Queen writes:

Om tien uur had ik met Dino, Ter Oss en het broertje, van iemand die jullie kennen als, Croaton afgesproken bij kinderdiscotheek ’t Okshoofd; daar waar prinsessen springen leren! We hadden besloten al vroeg af te reizen naar Tilburg om zodoende de drukte voor te blijven. IK was vanavond Bob; en in mijn Opeltje reisden we af naar ‘Qlub Insomnia - The first Aniversary.’

Kennelijk waren we niet de enigen die ervoor gekozen hadden om wat vroeger naar de Zino te gaan. Het duurde bijna een uur voordat we binnen waren. Eenmaal binnengekomen was het rustiger dan verwacht. De verwachte drukte is de gehele avond uitgebleven.

In de Zino maakte ik kennis met de beruchte Bas V. alias de ‘neger-eter’ (! ). V. deed zijn (voor)naam eer aan toen Dj Yves een nummer van hem (en Croaton) draaide. Jezus, wat een kanker herrie! Kijk, die V. dat is me er eentje. Een man met een zekere reputatie. Een man van de intense momenten. Een man… met een strafblad!
V., de man die alles bereidt is te slikken. Van mijn zaad blijft hij af!

Toch was het behoorlijk rustig in het begin. Het leek wel zwangerschapsgymnastiek bij tijd en wijlen. Trance vulde de lucht. Net als die kut rook trouwens!
Nadat de mist was opgeklaard kwam Dj Paul. De IJzeren Rinus van de internationale dance. Hard maar rechtvaardig! HIJ deed de zaal ontvlammen en het ‘echte’ werk kon beginnen. Want zoals jullie weten; springen is een kunst en Mondriaan… Mondriaan is een homo!

O Fortuna van Apetheosis was indrukwekkend. De zaal schudde op zijn grondvesten. Maar tegen tweeën werd de sfeer wat drukkender. De aanwezige middenstand vond het ook nodig mee te gaan ‘bounchen.’ Denkend wijs te zijn, zijn zij dwaas! Ach…, twaalf ambachten, dertien ongelukken. Tegen het einde was het Opper Belg Yves die er nog eens flink de beuk tegenaan gooide.

Op de terugweg zat ik weer opgescheept met Dino en Ter Oss. Ze waren beiden danig dronken en helemaal los! Al luisterend naar de radio reden we terug naar de Bommelerwaard. De enige plek ter wereld waar openbaar spuiten gesubsidieerd wordt. M’n benen voelden zwaar aan (om over m’n nek nog maar te zwijgen).

Al rijdend op de A2 hoorden we ‘Walk on water’ van Milk Inc. Spontaan (zoals ik ben) dirigeerde ik m’n wagen naar de vluchtstrook; zette de radio vol open en begon m’n eigen feestje, buiten in de kou. Alles klopte! Voldoende ruimte, een duistere belichting en lijntjes in overvloed. Zo moet Columbus zich gevoeld hebben toen hij de Antillen ontdekte. Alles is voor Bassie! Ik beleefde een van mijn ‘finest hours.’ Alles leek de goeie kant op te gaan. De zon was rijzende en het intellect dalende.
Ware het niet dat Dino achter het stuur van mijn wagen was gekropen en er vandoor bleek te gaan. Heb ik verdomme vierhonderd meter achter mijn EIGEN wagen aan moeten rennen!

Omdat de heren nog wat moesten eten, zijn we eventjes bij De Lucht naar binnen gegaan. En terwijl ik de Elsevier aan het lezen was, probeerde Ter Oss een bekertje te vullen met warme chocolademelk. (Hij had alleen vergeten een bekertje er onder te zetten!) Toen het hem de tweede keer wel lukte, liet hij het op de grond vallen. We zijn maar snel naar buiten gegaan. Dadelijk zouden ze die zojuist gejatte, Russische PORNO nog vinden!

Eenmaal thuisgekomen heb ik eerst mijn auto lopen doorzoeken op dat ‘boekje.’ Moeders ziet u! (Ze rijdt ook met mijn wagen.) Twee jaar geleden nog, had ik me totaal niet in kunnen beelden dat ik uiteindelijk naar Dj Paul zou gaan en me ook nog eens zou amuseren. ’T kan verkeren!

The Jumping Queen says: “It’s a kind of magic!”