Verslag van Pukkelpop, 21 augustus 2010

De ochtend erna was het snikkelheet! We besloten op tijd weg te gaan om ons van een mooi plaatsje in de Boiler te verzekeren. Kill Frenzy draaide daar en hij draaide niet slecht, maar ook niet fantastisch. Toen werd het tijd voor een act waar Mick naar had uitgekeken namelijk Renaissance Man! Dit duo bestaande uit DownTown en Jaxxon draaide lekkere pounding Techno. Ook in deze set geen absolute hoogtepunten, maar wel zeer lekker gedraaid en zeker een dansje gewaagd! Halverwege deze set kregen we een probleem! Mick wilde per se naar Selah Sue en ik wilde per se blijven om Caspa & MC Rod Azlan te zien. Ik besloot een eindje met Mick mee te lopen om wat te eten (Spaghetti) en ging toen terug naar de Boiler. We spraken af om elkaar na Selah Sue terug te zien bij de pilaar linksvoor in de Boiler.

Toen ik gegeten had was ik primadeluxe op tijd terug voor Caspa! Ondertussen was ik op zoek naar Tom Ridderbeeks die mij een tekstbericht had gestuurd dat hij zijn groep kwijt was. Na een tijdje vond ik hem terug en wij stonden helemaal klaar voor Caspa… Voor diegenen die Caspa niet kennen en/ of nog nooit van hem gehoord hebben: Caspa is DE Dubstep-grootmeester en frontman van de DubPolice. Alles wat hij doet wordt door de wereld nauwlettend in de gaten gehouden. Enfin Caspa dus: De Boiler was flink volgelopen en ik kwam toen (20 minuten nadat ik was weggegaan) al niet meer tot vooraan bij de pilaar… een eindje erachter dus gepositioneerd en klaar om helemaal te gaan knallen! Hij maakte zijn grootmeesterschap meer dan waar met een geweldig energieke set van zeer vuile, smerige beats, meestal van eigen producties of remixes van Caspa zelf. De tent ontplofte werkelijk enkele malen toen bekende nummers werden omgetoverd in Dubstepshit. Onder andere TC – Where’s My Money (Caspa Remix) was een absoluut hoogtepunt. De hele Boiler, niemand uitgezonderd, stond op een vreemde manier te dansen, hoofdschuddend te bewegen en zwaaien met die armen. Een andere knaller was een remix van Deadmau5 & Kaskade - I Remember (Caspa Remix). Het origineel is een relaxte houseplaat die eigenlijk te zacht is om op los te gaan, maar Caspa maakte daar een Dubstep remix van om U tegen te zeggen. Verder draaide deze man Dokter P – Badman Sound, Trolley Snatcha – Pass Me By en zijn eigen productie ‘Back For The First Time’. Zo werden ook nog remixen van La Roux – For The Kill en Swedish House Mafia – One ten gehoren gebracht. Wat een geflipte set was dit dan! Damnz… ondertussen werden de problemen tussen mij en Mick werden alleen maar erger toen mijn gsm leeg was. Ik kon hem niet smsen dat ik niet meer tot helemaal vooraan was gekomen. Tom en ik liepen naar de Mojito-tent omdat hij daar waarschijnlijk langs zou komen als ie naar binnen wilde. Dit was echter niet het geval en dus is Tom eenmaal en ik tweemaal naar binnen gelopen om door de zaal te hupsen op zoek naar hem. De tweede maal vond ik hem en snel spoedden wij ons naar de Mainstage!

Op de mainstage zouden wij treffen met Helena, Casper en Thom. Tot mijn grote verbazing konden we makkelijk het voorvak in lopen, maar Casper, Thom en Helena kwamen eigenlijk pas later aan. Ik had verwacht dat er wel meer mensen zouden zijn bij de volgende band. Op Pinkpop had ik enkel het begin gezien, ik moest en zou een goede plaats vinden bij The Prodigy en dus ben ik vroegtijdig weg gegaan. Bij nader inzien had ik dat absoluut niet moeten doen want de band die ik daardoor gemist heb is eigenlijk gewoon in ieder opzicht gewel(da)dig! Ik heb het natuurlijk over de immigrada van New York, voor het merendeel bezet door mensen uit de voormalige Sovjetstreken: Gogol Bordello. De zanger, Eugene, is een lange vent met dito snor. Voorderest is de violist ook erg opmerkelijk omdat hij er best wel oud uitziet, maar hij speelt alsof hij graag in het orkest van Rieu zou willen spelen (maar daar is ie eigenlijk veel te goed voor). Tot mijn grote spijt zag ik dat het rechter voorvak veel meer los ging dan het onze. Ik probeerde uit alle macht de sfeer erin te brengen, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Tom, Mick en ik sprongen en zongen mee, maar dat viel niet zo te zeggen van het andere drietal. Gogol Bordello speelde onder andere mijn favoriete nummer van hun ‘My Companjera’. Ook speelden ze ‘Immigriniada’ ofwel ‘We Comin Rougher’, ‘Trough The Roof And Underground’, ‘Lela Pala Tute’, ‘Wonderlust King’ en als hoogtepunten ‘Start Wearing Purple’ en ‘The Spell’ als afsluiter! Gogol Bordello staat bij mij absoluut op de vierde plaats van vetste optredens: hier een filmpje van My Companjera: http://www.youtube.com/watch?v=fhNL33TE3zo Nadat we dit optreden in volle zon hadden bekeken en helemaal los waren gegaan bleven we, tot mijn zware teleurstelling staan voor Serj Tankian en The National.

Serj Tankian is de frontman van System Of A Down. Omdat de band op sabbatical is, wilde Serj niet stilzitten en ging solo. Hij vormde een band om zich heen en liet zich voor dit optreden op Pukkelpop vergezellen door een mini-orkest. De sound was herkenbaar, maar over het algemeen niet zo rauw, hard en snel als de platen van zijn grote band. Nadat hij zijn bekendste soloplaat ‘The Sky Is Over’ had gespeeld besloot ik even wat afstand te nemen. We stonden eigenlijk gewoon eerste rij, maar ik vond het veel te warm en wilde even gaan zitten op een afstandje. Aan de zijkant van het voorvak was een open plaats (het was echt totaal niet druk!) en ging lekker zitten. Ik zat niet ver bij mijn vrienden verwijderd en ik zou het opmerken als zij ergens anders heen zouden gaan. Om mij heen verzamelde zich enkele debielen! Een groepje mannen, verkleed als smurfen (ook geheel in het lichtblauw geschminkt) begon heel vaag te dansen en van iedereen om hun heen foto’s te maken. Ook een of andere festivalganger die nogal wat bandjes had stond vaag om zich heen te kijken en uit het ritme van de muziek te dansen. De vent had bandjes om zijn pols, om zijn elleboog, om zijn andere pols, om zijn elleboog en zelfs aan zijn riem. Laten we het zo stellen: het waren er niet maar een paar… Op een gegeven moment pakt hij een flesje op en legt het weer neer. Daarna pakt hij een ander flesje en nog een en legt ze bij het eerste. Vervolgens gaat hij met de flesjes een driehoek maken. Na een paar pogingen lagen ze volgens hem nog steeds niet perfect en hield hij het voor gezien en ging weer dansen. Tegen de dranghekken tegenover mij zit een man en die keek mij aan met een uitdrukking op zijn gezicht die precies mijn gedachte verwoorden: ‘wat een mafketel’… Toen Serj Tankian was afgelopen bleven we nog een keertje staan voor The National. Inmiddels stond ik weer helemaal vooraan en met naast mij Casper, die Helena tussen zich inhield en Mick vlak daarachter. Hoe het kan weet ik niet maar inmiddels was ik mijn stem kwijtgeraakt, alles wat ik wilde zeggen moest ik fluisteren (om mijn stem te sparen) schreeuwen (omdat ze het niet verstonden) of smsen (als dat allebei niet lukte). Aan de andere kant naast mij stond een meisje die een beetje stond te duwen, maar omdat het een meisje was heb ik er niets van gezegd. Gelijk begonnen de flauwe opmerkingen natuurlijk. ‘als jij nog een meid in je tent wil hebben vannacht zou ik maar eens met haar gaan praten…’ aldus Mick. Uiteindelijk toch weer een stuk terrein terug gewonnen en toen was het tijd voor The National. Dit optreden vond ik dan echt werkelijkwaar verschrikkelijk! Ik kende de band helemaal niet, maar ik vond ook dat ze niet echt hun best deden om daar verandering in te brengen. De zanger vond het hoofdpodium schijnbaar wel geweldig, want zo af en toe klonk er een grunt of een schreeuw door hun liedjes. Er waren wel enkele die-hard fans die meezongen, maar de rest van het publiek spaarde de energie voor de band daarna.

De meid naast mij was waarschijnlijk wel fan van deze band, net als Casper overigens. Ik had die dag inmiddels al ontzettend veel gemist: Joker, Two Door Cinema Club, Die Antwoord, Proxy, Uffie, Soulwax… en er stond mij nu een nog lastigere keuze voor de boeg. Mijn drie Pukkelpopvrienden wilden allen frontrow blijven staan bij Queens Of The Stone Age. Ik had op datzelfde moment nog minstens vier alternatieven die ik liever wilde zien: AKS Vs. Selah Sue, Pendulum, Yeasayer of Erol Alkan. Ik besloot het volgende: ‘Fuck it ik blijf gewoon hier!’ Zogezegdzogedaan, ik bleef voor Queens Of The Stone Age en vanaf het moment dat ze begonnen met spelen werd ik aangestoken door een maf virus dat door het publiek ging, iedereen was aan het springen, dansen, moshen en zo ook ik! Ze speelden onder andere: ‘Go With The Flow’, ‘Misfit Love’ en ‘I Think I Lost My Headache’. Plots zegt Josh dat hij een fles Vodka heeft gektegen vanwege het 25-jarig jubileum. Het publiek rechts van ons schreeuwt dat het ook wil… Hij gaat aan de rand van het podium staan en gooit uiteindelijk de fles het publiek in. ‘I asked the security guy if he could pass that bottle to that woman and he was like this ’huh’, someone wack that guy up for me would ya’… Aldus Josh. ‘We came here to have a good time, don’t we? We didn’t come here to hurt each other, we came to fuck each other. And I’ll be damned If I’m not standing in the way of that shit…’ Haha lol! ‘Cuz people know… Everybody knows…’ JAAAA! Daar is ie… Het publiek schreeuwt het uit voordat er maar een noot gespeeld is van het nummer… het rifje klinkt uit de gitaar en jawel! Hoppa, iedereen staat te springen en mee te zingen en op het moment dat de gitaren nog vuiler, goorder en viezer gaan klinken breekt er vlak achter ons een helse, helse moshpit uit! http://www.youtube.com/watch?v=gnt4UQIq1jY Hier een filmpje van die gebeurtenissen, helaas niet gefilmd door een van ons maar toch… Ze eindigde hun optreden met ‘Song For The Dead’ met een geweldig stukje stilte in het midden, waarna ze, mijns inziens volledig geïmproviseerd, verder ragden op hun gitaren en drums. Boooh op een na beste optreden op Pukkelpop.

Ach ja, al zoveel acts gemist vandaag, in dat geval kunnen we nog blijven staan voor 2Manydjs ook. Aldus Mick en ik. De geruchten deden zich de ronde van een surprise-act maar Helena zei ‘dat zien we dan wel weer, we gaan nu naar Bad Religion, en Casper gaat mij mee, want die heeft geen mening omdat ie nog minderjarig is.’ Oke, allicht tot straks dan. Maar toen ook de beveiligers zich met de geruchten gingen bemoeien werd het menens… Een van die beveiligers zei ‘Ik heb gehoord dat ofwel Gorillaz komen, of anders Daft Punk’… ZIEK! Als dat waar is dan heb ik spontaan geen spijt dat ik zoveel gemist heb, want dan zou ik bij een van die twee acts gewoon fucking eerste rij staan. Tijdens het wachten nog even snel drinken gaan halen, maar gelukkig had Mick de plaatsen vrij weten te houden. We waren er maar bij gaan zitten want we stonden inmiddels al vanaf 16:00 uur op dezelfde plek tegen de hekken aan (het was inmiddels 23:00 uur) en er was no way om daar weg te komen zonder dat je plaats werd ingepikt.

2Manydjs had ik al eerder gezien dit jaar namelijk op Pinkpop en ik verwachte eigenlijk een zelfde show. Dit klopte wel zeer accuraat! Behalve dat dit op het hoofdpodium was en deze set een half uur later was, zaten vele platen ook in de Pinkpopset. Matty zou Matty niet zijn als ie niet een groot gedeelte van de tracklist zou hebben. Dus bij deze, de hele tracklist.
01. The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl (Soulwax Remix)
02. Human Resource - Dominator (Soulwax Edit)
03. Sharooz - Get Off
04. Fake Blood - The Dozens
05. Mumbai Science - Ancova
06. Boris Dlugosch - Bangkok (Original Mix)
07. Jah Wobble - How Much Are They?
08. Boys Noize & Erol Alkan - Lemonade (Original Mix)
09. Guns 'N' Roses - Welcome to the Jungle
10. Mr Oizo - Positif (Soulwax Edit)
11. Queen - Another One Bites The Dust
12. Afrojack - Pacha on Acid
13. Roxy Music - Love is the Drug (Soulwax Edit)
14. Kolomboot - Kolomboot A1 (?)
15. ID
16. Boys Noize & Erol Alkan - Waves
17. The Adventures of Stevie V vs. ABBA vs. Pink Floyd - Dirty Cash (Money Talks) vs. Money, Money, Money vs. Money
18. Zombie Nation - Kernkraft 400
19. MGMT - Kids (Soulwax Remix)
20. D.I.M. & Tai - Lyposuct
21. Light Year - Sex Education
22. ID
23. ID
24. ID
25. Bart B More - Brap
26. AC/DC - You Shook Me All Night Long
27. Gossip - Standing in the Way of Control (Soulwax Nite Version)
28. Stardust - Music Sounds Better with You
29. The Clash - Rock the Casbah (Soulwax Edit)
30. Glenn Underground - Don't U Ever Stop
31. John Paul Young - Love Is in the Air
32. Dillinger - Cocaine in My Brain
33. Queens of the Stone Age - Feel Good Hit of the Summer
34. Deadmau5 - Desynchronized
35. Sidney Samson - Riverside
36. ID
37. Phoenix - If I Ever Feel Better
38. LCD Soundsystem - You Wanted a Hit (Soulwax Remix)
39. Alex Gopher - Aurora
40. Crookers feat. Soulwax & Mixhell - We Love Animals
41. Carte Blanche - Gare Du Nord (Soulwax Edit)
42. ID
43. ID
44. Eurythmics - Sweet Dreams (Erol Alkan Re-Edit)
45. Daft Punk - Robot Rock (Soulwax Remix)
46. Daft Punk - Aerodynamite
47. Justice - Phantom Pt. II (Soulwax Remix)
48. New Order - Blue Monday / The Beach
49. Max Romeo & The Upsetters - Chase the Devil
50. The Prodigy - Out of Space
51. Joy Division - Love Will Tear Us Apart
Ik zal de hoogtepunten er wel even tussen uit halen: 01, zo beginnen ze altijd maar in plaats van Superstar Djs hoor je natuurlijk 2Manydjs. 02, Oldschool! Hoewel het goed vanaf het begin los ging, vond ik de opening toch wat matig. Pas echt los ging het vanaf 06! en nummers 08 tot en met 12 rockte echt keihard door! Vervolgens kwam de mainstage weer van de grond bij de nummers 18, 19 en 20. De nummers 25 tot en met 28 en 32 tot en met 35 waren weer echte klappers! En ook 38 en 39 kwamen hard in. Zo tegen het einde gingen alle remmen los en kwamen enkele platen van Daft Punk voorbij, ik had net beredeneerd dat het podium voor Gorillaz nog helemaal omgetoverd zou moeten worden en dat Daft Punk gelijk in een dj-booth kon stappen. Echter wanneer vlak daarvoor al nummers van Daft Punk gespeeld zijn zou dat niet sjiek zijn tegenover hun. Ze eindigde hun set met Love Will Tear Us Appart van Joy Division.

Glitters

Tijdens dat nummer worden heel veel glitters de lucht in geschoten. Mooi om te zien, jammer dat het zo standaard is want tijdens Pinkpop gebeurde dat exact hetzelfde, zelfs met hetzelfde nummer. Mick vond het geweldig: ‘wat een mixkwaliteiten hebben die gasten! En dan ook nog eens die filmpjes live erbij maken!’ De Belgische mannen gebruikten tijdens hun muziek ook beeldschermen. Op dat beeldscherm was een hoes van een plaat te zien, en live zouden ze dat editen. Omdat veel van die filmpjes ook op Pinkpop te zien waren vraag ik mij af of dat wel allemaal zo live is. Het was niet exact hetzelfde, maar ik herkende wel erg veel hiervan. Anders dan bij Pinkpop was dat er nu ook een laser in het spel was, fullcolour! Mooi om te zien, maar goed, je moet wat op het hoofdpodium.

Na teveeldjs bleven we staan. Een dude sprong het podium op en klom op de boxen! Dat vond de beveiliging niet leuk. Ze wilden hem ervan af halen maar dit lukte niet. In spanning werd afgewacht… Toen kwam een van de presentatoren het podium op! YESSSS! Nou bedankt voor deze Pukkelpop, op een verjaardag hoort ‘lang zal ze leven’. Enfin wij meezingen. En er brak een heftig vuurwerk los.

De surprise bleef echter uit. Zeer teleurstellend, maar niets aan te doen. Gedesillusioneerd bleven we achter. Met ons nog vele anderen. Een belg in de buurt was zelfs boos: ‘Ik voel me bedrogen, Pukkelpop heeft mij bedrogen, ik zoen nog liever met een kerel dan dat ik me zo laat afschepen zonder surprise-act’ *richt zich tot een van zijn vrienden* ‘Blijf uit mijn buurt ik wil niet met jou zoenen’. Lol. Teleurgesteld gingen we naar de Boiler toe. Kijken of daar nog iets te beleven viel. Het was druk daar, veel te druk. Nog even snel bonnen gaan halen, maar oh oh wat was het druk. Drankjes halen duurde een kwartier… Toen we eindelijk op het podium naast de Boiler stonden ontdekten we dat Ed & Kim veels te veel hitjes draaide. Het was wel nog even alles geven om dit mooie festival af te sluiten, maar wat een jammerlijk einde. Hop chop naar ons tentje toe voor de laatste nacht.

Bij de tenten aangekomen werd er iets onze richting op gegooid. Even later kreeg mijn tentje een heftige klap te voorduren toen er een leeg biervaatje volgde. Al snel begon ik van allerlei spullen terug te werpen, maar wel ervoor zorgend dat niemand het zag. Toen ik in bed lag kon ik niet slapen, het was onrustiger als anders. De muziek stond harder en rond een uur of vier werd ik dan echt wakker geschud: Tom Ridderbeekx ging er vandoor en moest zijn tent afbreken. Dag erna zou hij op vakantie gaan. ’s Morgens werd ik wakker van Guy. De hele pukkelpop niet meer gezien. Hij kwam bij ons even ontbijten, smakelijk kerel! Toen wij onze tentjes hadden opgeruimd, onze spullen gepakt en alle rotzooi hadden weggegooid gingen we naar huis! Even wachten in de berm, en uiteindelijk werden we opgehaald.

Thuis aangekomen eerst flink gegeten en toen eindelijk even douchen en op de bank ploffen. Ik heb nu al zin in volgend jaar. De tweede aflevering van een traditie is voorbij. We zijn er volgende keer weer bij! Tot dan!