Verslag van Soundgarden, 6 maart 2010

Tijdens de laatste stuiptrekkingen van deze winter, is iedereen zich al goed aan het voorberijden voor de zomer. Een zomer vol met festivals, outdoor evenementen en strandfeesten. Maar voordat we zover zijn is het eerst nog tijd voor een van de laatste indoor evenementen van het seizoen: Soundgarden

De eerste indruk
Over het algemeen komt de eerste indruk toch goed in de richting van het uiteindelijke resultaat. Uiteraard zijn er van die uitzonderingen waarbij iets geheel anders uitpakt dan wat je in eerste instantie geanticipeerd had.

Mijn eerste indruk van Soundgarden vond niet op het feest zelf plaats. Maar al weken vooraf. Bij het aanzien van de poster was ik eigenlijk al meteen verkocht. Zonder dat ik ook maar één naam uit de line-up gezien had, had ik al zin in dit feest. De uitstraling van de poster sprak mij enorm aan. Het leek dat dit evenement net iets meer te bieden had dat het gros van de feesten, met een aanzien van luxe, elegantie, stijl en klasse. Wat uiteraard garant staat voor hoge verwachtingen.

Bij de bekendmaking van de line-up hielt ik de verwachtingen nog steeds op een hoog pijl. Ook al ben ik van huis uit dan een ras echte Trance liefhebber, een goed House feestje is ook niet verkeerd! Maar dan heb ik het ook alleen maar over een “goed” House feest. Wil ik me namelijk op een House feest net zo goed vermaken dan op een Trance feest, dan moet de organisatie toch een heel erg goed concept hebben. Een grote locatie, een grandioze licht show, verbluffend goed geluid, en net dat beetje meer dan de rest. Zoals bijvoorbeeld een apart thema, met een mooi decor.

First Vision, de organisatie van Soundgarden verwoord hun concept voor deze editie van Soundgarden als “Een luxueuze speeltuin voor paradijsvogels en passiebloemen die snakken naar de betere beats, verboden vruchten, bubbels en cocktails.”

De kluisjes
Ik heb begrepen dat afgelopen jaar de kluisjes voor een heel groot probleem zorgden. Aangezien de capaciteit veel te klein was voor het aantal mensen dat hun jas wou opbergen. Dit jaar werd de belofte gedaan om dit helemaal goed te maken. Doormiddel van een groter aantal kluisjes, en diverse cadeautjes die over de kluisjes verdeelt waren.
Sorry dat ik het zeg, maar eigenlijk mag de organisatie zich toch wel schamen met hoe ze dit aangepakt hebben. Kluisjes waren er inderdaad genoeg. Maar als men het heeft over een cadeautje denk ik toch aan iets meer dan een lolly en een flyer.



De eerste impulsen
De binnenkomst verliep in tegenstelling tot vorig jaar heel erg goed, en er was nergens een opstopping of een wachtrij. Dit kwam misschien ook omdat ik al heel vroeg op de avond binnen was. Mijn eerste impulsen van de zaal waren zeer goed. Het klokgebouw is sowieso al een hele mooie locatie. Maar voor dit feest is het nog eens extra aangenaam gemaakt door het in een ietwat luxueuze stijl aan te kleden.

Het Decor
Naar aanleiding van de persberichten en de flyer had ik toch wel iets meer verwacht van het decor. Ook al was het allemaal wat luxer dan op een gemiddeld feestje, het was nog steeds erg minimaal. Aan twee kanten van de zaal was een bar geplaatst, bedekt met een sprankel wit kleed. Naast een gewone bar voor bier en frisdrank was er aan de ander kant van de zaal een cocktailbar, met helaas maar een zeer bescheiden keuze aan drankjes.

Discoballen waren er in overvloed. In het midden van de zaal hing een hele tros discoballen. Boven de DJ booth en aan de rand van de zaal zag je deze ook weer terug. Uiteraard een heel leuk idee. Maar als je zoveel discoballen ophangt mag je er ook wel gebruik van maken, zou je zeggen. En daar ontbrak het helaas aan. Ze werden slecht sporadisch een keer belicht, om wat effect te creëren. Maar grotendeels van de tijd hingen ze maar te hangen.

Lees het complete verslag op DJGuide.nl
http://www.djguide.nl/reviews.p?idreview=1041