Verslag van Your Secret Dreams, 20 februari 2010

Het is nu maandag (voor mij tenminste) en dus is de werkweek voorbij. Andere mensen leven op dinsdag en beginnen aan hun werkweek, maar behalve wat geluiden op straat, heb ik daar gelukkig weinig last van.

Toen Strangée en ik afgelopen zaterdagavond om elf uur de Redlight-editie van YourSecretDreams binnenstapten, was de tent al vol en stond er een rij tot op de parkeerplaats van EindelijkWeer in Almere. Sinds het begin van de crisis heb ik weinig feesten zó overtuigend zien uitverkopen en dus was het geen wonder dat ik meteen op zoek ging naar onze eerste outfit en de dansvloer op wilde.

Het was absoluut vol, maar we konden er overal precies door. Het is vervelend voor de mensen die buiten moesten wachten, maar binnen was het een genot dat er niet werd gepropt om zoveel mogelijk mensen binnen te krijgen. De sfeer was net zo ontspannen. Het is voor ons nooit moeilijk om contact te krijgen met het publiek, maar jij (als lezer) had met hetzelfde gemak nieuwe vrienden kunnen maken. Dit was een opvallend sociaal swingersfeest en ondanks het flinke aantal mensen, voelde het alsof iedereen met elkaar bevriend was. Heerrrrrrlijk!

's Nachts zou ik bij Strangée logeren, maar op de snelweg ontdekte ik dat we dan via Breda zouden rijden, waar ik 's zondags sowieso moest zijn. Dus belde ik naar de Venise om te kijken of er nog mensen wakker waren en ik bleek daar harstikke welkom te zijn op mijn inmiddels vertrouwde matrasje in de woonkamer. Dus na een korte omweg en het afronden van een bijzonder geanimeerd gesprek over YourSecretDreams, stond ik geschminkt met al mijn koffers en een blote rug in de vrieskou rillend voor de deur van een donkere kroeg te wachten tot iemand de trap af was geslowmotioned.
Frans deed open en de blik in zijn ogen deed me verstijven. 'Wie is er dood?', vroeg ik. Hij deed zijn mond open en begon te hakkelen over drank. Aha, dat had ik meteen kunnen zien hahaha. Tien minuten later sliep ik half afgeschminkt, zo'n vier meter boven de toog van de Venise en hoorde ik nóg eens vier meter boven mijn hoofd het geronk van drie vliegdekschepen vol F-16's.

Een paar uur later begon de Troela-avond. Kolere, Sjakie hahaha. Ik was pas na zessen ietwat verlaat klaar met schminken, maar dat was geen ramp, want ik hoef pas na het HappyHour echt in actie te komen. Dus toen ik de binnendeur van de Venise openzwaaide en de kroeg binnenstapte, zat ik nog bepaald niet in de Troelavibe. De deur stootte tegen iemands schoen. Mooi: dan zijn er al wat mensen en is het over een uurtje misschien lekker gevuld.
De tent stond meer dan halfvol en het HappyHour was nog maar net begonnen! Mijn eerste impuls was om terug naar boven te gaan voor een pauze van een kwartier, want hier was ik nog even niet op voorbereid hahaha. In plaats daarvan liep ik in één straal naar de koffierobot. Senseo is lekker, maar een digitale kop pleur uit de toekomst, smaakt ook goed. Effe wakker worden.

De avond bleef druk en werd nóg drukker. En gezellig. Drukker dan alle voorgaande edities zelfs. Net als zaterdag heb ik me de pleuris gedanst en mijn make-up heeft tot mijn knieën kunnen lopen en huppelen: mijn ooglijn heeft volgens mij zelfs langs de kant van de weg staan liften. Welke avond het grootste aantal hilarische opmerkingen, ordinaire situaties en hartverwarmende momenten heeft gehad, zou ik niet kunnen zeggen zonder een vriend te bellen of het publiek om hulp te vragen. Heerrrrrrrlijk!

En nu is het maandag, dinsdag voor de kijkers thuis. Eindelijk is mijn oude telefoon ter ziele gegaan en heb ik de nieuwe in gebruik genomen, waardoor ik hopelijk voortaan minder accuproblemen heb. Stom hoe je soms zelfs dingen uitstelt die je alleen maar plezier kunnen opleveren, vind je niet? Eindelijk heb ik ook mijn mailbox thuis leeg gemaakt en alles kunnen beantwoorden. Vannacht heb ik weer eens in mijn eigen bed geslapen, met de hond tegen mijn kuiten en zijn warmte stralend tot diep in mijn hart. Hij is oud en hij gaat dood, maar het laatste deel van zijn leven gaan wij geen van beiden ooit vergeten. Wat er ook gebeurt. Want nu is het maandag en de wereld is van ons!
Heerrrrlijk!