Verslag van Erotic Ink, 12 september 2009

Je zit met vijftig, honderd man op een boot en dobbert met de cruisecontrol op 100 decibel per uur over rivieren en havens. Langs Rotterdamse woonflats, waar om drie uur 's nachts nog in enkele appartementen licht brandt en de TV aanstaat. Door de Rotterdamse haven, waar hard gewerkt wordt en grote industrie je horizon vormt. Vooral ook de door Biesbosch, waar je boven je hoofd donkere profielen van loofbossen ziet aftekenen tegen een nóg donkerder nazomerlucht.
Een bootfeest is alleen al om poëtische redenen speciaal. Je zit dan ook met z'n allen op een boot en 'we gaan nog nie naar huis!'. Je hoeft niks te doen en nergens heen, net als alle andere passagiers en dus kun je in rust contact leggen met een heleboel verschillende mensen. Wie weet leer je je nieuwe liefde kennen, want op de Loveboat weet je het nooit!

Erotic Ink was een combinatie van house, plezier, body-art, plezier, sensualiteit en vooral ook véél plezier. Toen Conny en Neel me uitnodigden voor dit bootfeest, was ik enthousiast omdat ik die twee (én hun gogo-tattoomeiden) een speciaal plekkie in m'n hart heb gegeven. Maar ik tussen de getatoeëerde motormuizen? Hahaha, is dat wel een goed idee?
Het antwoord was: já! Gogo-tattoo staat helemaal niet synoniem met motormuizen, maar juist met prettig gestoorde feestbeesten en de kriebel in hun buik. Ik heb (helaas) zo goed als géén aandacht gehad voor de DJ's en niet voor de andere danseressen die hun tijd hebben gedoneerd: het feest was té leuk om me met anderen te bemoeien.

Het vernieuwende was dus niet de doelgroep van dit feest. Ik kom deze partypeople vaker tegen op vette feestjes. Alhoewel er voor een sexy party deze keer opvallend weinig vervelende sexfrusto's rondliepen, if you ask me. De onderlaag van de partyscene heeft zich duidelijk niet aangesproken gevoeld door het concept. Fabulous! Dat heeft voor de écht leuke feestvierders de weg (of beter: de boot) vrijgelaten voor een volwassen feestje.

Nee, het vernieuwende zat hem niet direct in het publiek en ook niet in de muziek. Dit waren dezelfde vette DJ's als menig ander kwaliteitsfeest zou hebben ingeroosterd. Ook de boot, zo klein en intiem als het er was, was van hetzelfde gezellige kaliber als de béste A-locaties. Ik vind Erotic Ink een opvallende uniek feest, maar dan vooral door minder tastbare redenen.
Het was de sfeer en de interactie van het publiek aan boord. Klein, intiem en gezellig opgezet, geen heren apart, een selectieve promotie zonder groepskortingacties om iederéén aan te trekken en geen deurverkoop. Het klinkt heel streng allemaal, maar gaf precies de stemming die Conny en Neel zochten. Ons-kent-ons gaat misschien te ver, maar er was zéker een bepaalde verbondenheid tussen zowel vrienden als vreemden. Ik belandde -tussen het feesten door- in interessante gesprekken met iedereen en 'so did they'. De cruise was duidelijk een goede gelegenheid om nieuwe vriendschappen te starten.
Er is natuurlijk heel veel gedanst, maar naast de dansvloer en de playroom was er óók een aparte loungeroom aan boord, waar veel gebruik van werd gemaakt als rookruimte. In die lounge hadden Conny en Neel voor alle relaxte luxe gezorgd die bij het loungen hoort, waaronder een enorme lading oneseaters , lighoekjes en loveseats. Het duurde ongeveer een uur voordat al die bankjes door bezoekers werden herplaatst en er een aantal 'groepseats' ontstonden, waar steeds over van álles geklept werd, héél veel gelachen en -zoals ik net al noemde- nieuwe vriendschappen ontstonden.
We hadden trouwens in al die bijna-bourgondische gezelligheid niet verwacht dat er, behalve voor de liveshow van Nadia, veel gebruik zou worden gemaakt van de playroom in het benedendek. Toen het feest nét was begonnen, leek de nadruk vooral op de dansvloer en lounge te liggen en was de erotiek (nog) niet overdadig aanwezig. Het was féést. Maar al snel merkten we dat er constant wel twee, drie of vier mensen onvindbaar waren. Onvindbaar op een boot. Hehe.
Puntje bij paaltje heeft dit feest dus álles geboden wat een erotisch feest hoort te bieden en heeft het publiek van alles wat Gogo-Tattoo bood een perfect feest weten te maken!

Ik voorspel je alvast dat de organisators na deze succesvolle eerste editie moeite gaan krijgen dit alles te overtreffen. Het is maar goed dat ze zóveel goede vrienden in de scene hebben gevonden, die hun met raad én daad bijstaan: er heeft zich achter de schermen nu al een sterke kliek gevormd, die overvol zit met creativiteit, talent en liegde voor gogo-tattoo en haar managers. Het zal moeilijk worden om een tweede editie op hetzelfde niveau of hoger te liften, maar als het iemand gaat lukken.