Verslag van Serenity, 9 mei 2009

Serenity, Beursgebouw Eindhoven, zaterdag 9 mei 2009.

Twee jaar nadat de vlam in de pan is gevlogen tussen mij en mijn meisje mochten we voor de tweede keer lekker helemaal saampjes alleen naar een feestje toe. Op het forum was er een hoop om dit feest te doen. Zelf was ik erg benieuwd naar de overstap van hardcore naar trance voor deze organisatie. Echter wanneer ik de line-up weer eens bekeek realiseerde ik dat ik mij nergens zorgen over hoefde te maken.

Na voor zeven hele euro’s ingecheckt te hebben bij een hotel aan het randje van Eindhoven zijn we lekker romantisch op het balkon van een leuke eettent aan de Markt in het centrum wezen eten. Teruggekomen hebben we nog even de minibar geplunderd om vervolgens zonder jas, tas of telefoon de taxi te pakken richting het beursgebouw. Tijdens de rit kwamen we langs het PSV stadion en de gevoelige voetbalsnaar van onze taxichauffeur was gevonden. Dit heeft ons enige moeite gekost om ons uit de taxi te bevrijden, gelukkig liep de meter niet door.

Bij de deur stond een ietwat lange rij, maar als snel werden we door de beveiliging erop geattendeerd dat aan de andere zijde (20 meter lopen) een lege rij stond. Op deze manier stonden wij, na de standaard controles, binnen 2 minuten binnen. Eenmaal binnen hoefden we onze jas niet op te hangen, maar het was ook daar lekker rustig. Munten halen was ook top geregeld, aan beide kanten van de zaal kon je de munten halen. Er was zelfs tijd voor een lekkere babbel met de ouwe tantes achter de loketten.
Na een lekker biertje voor ons twee gehaald te hebben konden we eens de zaal gaan bekijken. Precies op dat moment hield First State ermee op en de nog volstromende zaal liet zich al goed horen.

De aankleding zag er super uit. In een ring om de DJ-booth en aan het plafond waren een hoop scanners opgehangen die voor een heerlijk schouwspel aan licht zorgden. Achter ons, boven de VIP pronkte het Cyndium logo en ook de overige aankleding zag er allemaal supergelikt uit.

Het viel meteen op de zaal een stuk kleiner gemaakt was. Dit hebben ze op de vierkante meter perfect ingeschat. De zaal was namelijk lekker vol en knus en toch kon je zonder iemand lastig te vallen van de ene kant naar de andere kant manoeuvreren. Na een lekker korte intro werd Cosmic Gate aangekondigd. Deze draaide wat mij betreft een heerlijke set. Ik heb zowaar meerdere kippenvelmomentjes gehad en daar is bij mij heel wat voor nodig!

Na een paar biertjes begon mijn blaas vol te lopen en toen liep ik tegen misschien wel het enige echte minpunt van de avond aan: de plaskaart. Ik ben gewend op een feest gratis naar de WC te mogen. Uit ervaring weet ik dat kleinere feestje vaak toch een vergoeding van 50 cent vragen of een stempel voor onbeperkt bezoek voor 2,50 euro. Mijn verbazing was dan ook groot dat je voor 2,50 maar vier keer mocht plassen. Ik betaal dan nog liever 50 cent (echte Hollander ). Door al het geconsumeerde bier resulteerde dit in een kostenpost van meer dan tien euro om met zijn tweetjes naar de WC te kunnen de hele avond. Erg jammer! Buiten dat moet wel gezegd worden dat de WC’s erg goed geregeld waren. Zowel ik als mijn vriendin troffen elke keer een brandschone WC inclusief toiletpapier aan. Ook was ik blij verrast met de nieuwe carrière van meneer Aart uit Sesamstraat met zijn bedrijfje Aartstoiletcabine.nl. Die overigens niet van ellende overliepen maar netjes werden afgetapt met een paar slangen. Misschien toch die 10 euro wel waard.

Grappig om elk feest ook weer te zien wat voor schapenvolk wij zijn. De toiletten rechts achterin werden wel aangeduid met borden, maar de toiletten bij de ingang naast de lockers niet en die waren op elk moment vrij. Later op de avond werden ze zelfs afgesloten.

Terug naar de muziek: Cosmic Gate werd door een goed volgelopen zaal zeer gewaardeerd door een luid applaus, gefluit en gejoel. Wederom na een korte knallende intro was het de beurt aan Jochem Miller. Hiervan weet ik dat hij aardig het gas erop kan zetten en hij deed dit dan ook. Het werd mij nu duidelijk hoe hard en zuiver het geluid stond. De bas bracht je onherroepelijk in beweging. Ook Jochem Miller zette een lekkere stevige set neer. Tijdens zijn set werden dan ook de lasers vol ingezet. De foto’s zeggen in dit geval genoeg.



Hierna nam Richard Durand het stokje over. Als ik mij niet vergis was hij de held die Mass Noise van DJ Seb B er even tussendoor gooide. Ook Madagascar werd goed ontvangen. Verder ben ik niet echt van de titels.

Marcel Woods werd ook weer naar een knallende intro aangekondigd. Halverwege zijn set zijn we even lekker gaan zitten in de rokersruimte. De rookruimte was opvallend rustig, maar hier kon je heerlijk even tot rust komen, afkoelen en jawel, Marlboro halen! Een bankje hier en daar had niet verkeerd geweest, maar er was genoeg ruimte om op de grond te zitten. Complimenten ook voor de beveiliging die zich ontfermde over mijn meisje toen ze alleen ging zitten terwijl ik een drankje aan het halen was.

Na Marcel Woods was het Cor Fijneman die vrijwel meteen zijn anthem voor Serenity ten gehore bracht. Dit nummer gaf samen met het Serenity logo een zachtmoedig karakter aan dit feest. Dit werd vanaf de laatste nummertje van Cosmic Gate volledig uit de wind geslagen. Maar vanaf Cor Fijneman kwam er weer wat rustige zweverige trance.

Of het nu door de DJ, het bijgestelde volume of de 03.00u dip kwam. De muziek kon mij dit uurtje niet pakken. Ook het publiek kwam een beetje tam over. Er was zelfs geen overweldigend applaus voor de DJ na afloop van zijn set. Tijdens zijn set stond ik vooraan bij de boxen en voelde ik een heerlijke koele luchtstroom die ervoor zorgde dat het in de zaal goed toeven was. Bij Sean Tyas pakten we de draad weer op en hebben we nog een lekker uurtje staan dansen.

Bij Signum sloeg de vermoeidheid er, na een fysiek intensieve week voor mij, goed in. Om half zes zijn we dan ook richting het station gegaan voor een taxi om daar door de muren heen nog Silence van Delirium te horen.
Na een lekker warm bad zijn we ons bedje ingekropen. Om de volgende dag door een knuddig hotelteam wakker gemaakt te worden met een heerlijk gratis ontbijtje op bed en om 5 uur zaten we weer terug in de auto richting de Randstad.

De pluspunten:
+ Geluid: Zuiver en hard
+ Geen rijen
+ Schone toiletten
+ Aankleding en zaalindeling
+ Licht / Lasers
+ Beveiliging
+ Gezellige mensen
+ Warmte: geen last van gehad.

De minpunten:
- Volume halverwege de nacht
- De toiletkaart

Mijn eindoordeel in partyflocktermen: zeer goed! Geen geweldig, want ik wil niet dat de organisatie achterover gaat leunen Volgende keer ben ik er wat mij betreft zeker weer bij!
Special thanks to: Mijn meisje voor een superweekend en natuurlijk Angeliena en Vlinders voor het waken over mijn meisje toen ik even weg was