Verslag van Polsslag, 2 mei 2009

Mensen, Mensen, Mensen, wat een feest.

Ik lag lekker te slapen en opeens werd ik gewekt door een kabaal gemaakt door mijn lieftallige telefoon. 12 uur, tijd om op te staan. Lekker douchen, aankleden, ontbijten en zin bij elkaar rapen, het zou immers weer een lange dag gaan worden.

Mijn vrienden getroffen op het station, lekker getreind naar Maastricht en vanuit Maastricht met de bus op naar Plopsaland. De stemming voor de hele avond/nacht werd eigenlijk al bepaald in de bus. Twee mensen, een man en een vrouw, van middelbare leeftijd gedroegen zich nogal apart. Na verder onderzoek bleken beiden onder invloed van drugs te zijn, vraag me niet wat, want zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Tot vervelens toe gelachen om de acties die ze uithaalden. Poep met pepers en een vrouw die nogal een haat koesterde naar haar moeder toe.

Maar goed, de bus was slechts bijzaak want na een kleine drie kwartier rijden kwamen we aan op onze plaats van bestemming, de Grenslandhallen in Hasselt. Op zoek naar een kluisje, even urineren en snel naar binnen, want inmiddels waren de mannen van Birdy Nam Nam hun platen al aan het poetsen. Zoals verwacht was het weer een heerlijke show. Deze mannen zijn zeer vernieuwend met hun live scratch, beuk en rag werk. Met als hoogtepunt Absesses en natuurlijk The Parachute Ending. Niemand begreep waarom wij met onze armen gekruist stonden, maar deze laatste blijkt geproduceerd te zijn door Justice.

Na de beukende electro van de vogeltjes aangehoord te hebben, op naar iets heel anders, oldskool hip hop met Dizzee Rascal. Wat een feest. Ik begreep eerst niet zo goed wat deze man op Polsslag deed maar nu begrijp ik het. Wat een zieke beats, en wat een skills van die dj van hem. Props voor Dizzee Rascal + Crew. Ze sloten af met hun nieuwe single, tot mijn spijt ben ik de naam even kwijt, maar het was hip hop met een rauwe electro beat.

Van rauwe hip hop door naar vegende electro en raggende rave met Mr. Oizo. Persoonlijk mijn favoriet van de avond. Wat een held. Run Dmc, Technotronic, Boys Noize alles kwam voorbij bij deze veteraan. Dat deze man lef heeft kun je wel stellen, zoals te zien was op het scherm stond hij op het punt om een plaat van de Belgische zanger Clouseau op te zetten. En dat niet alleen, meneer sloot af met een rauwe Breakcore plaat. Respect!

Van electro door naar nog meer electro. Sebastian. Wat moet ik vertellen over deze man. Iedere keer maakt hij het weer waar. Een ijzersterke set, heerlijke breaks en briljante platenkeuze. Killing in the name of!

Na Sebastian werd het tijd voor de Crookers. Ik was vantevoren gewaarschuwd dat dit tegen zou gaan vallen, maar niets bleek minder waar. Een heerlijke mix van electro, house, dubstep! Een ding is zeker, de Crookers zijn nog lang niet uitgedraaid!

En net op het moment dat ik dacht dat het niet beter kon, verblijde de mannen van Chase & Status mij. Bassen waar je u tegen zegt. Zo diep dat je niet eens kunt ademen! Noisia, Rusko, Caspa, zelfs een remix van Collie Budz’s –Come around kwam voorbij. Mijn afsluiting van een toch al zo geweldig Polsslag.

Veel meer heb ik er eigenlijk niet meer over te melden. Behalve dan dat ik nog even kwijt wil, dat het altijd weer groot feest is bij onze Belgische Buren, en dat dit zeker heel veel respect verdiend. Amai!