Verslag van 4Fusion, 26 februari 2009

Het is alweer 4 maanden geleden dat ik het nieuwe album ‘life is a festival’ van Don Diablo met de post kreeg op gestuurd en eindelijk in mijn poezelige handjes had. Wat was ik blij! Lang had ik erop gewacht en had dus ook hoge verwachtingen. Er stonden 5 nieuwe nummers op en de nummers die ik al kende waren soms een klein beetje aangepast. Een mooi artiesten album, representatief voor de kwaliteit en de veelzijdigheid van deze man als producer. Maar niet echt representatief voor de energie en de power waarmee hij als DJ mij helemaal kapot krijgt. Het zijn Don Diablo’s anderhalfuurs sets die ervoor zorgen dat er serotonine in mijn hersenen wordt aangemaakt, ik me compleet in het zweet werk, niet stil kan blijven staan en ik in een euforische stemming kom. Het zijn Don Diablo’s anderhalfuurs sets waar ik dus elke keer weer stad en land voor afreis in mijn rode bakkie. En dit weekend heb ik dus driedubbel geluk want ik ga hem 3x bezoeken in Rotterdam , Amsterdam en Arnhem.
Op Donderdag is het feest 4fusion. Een studentenfeest in Factory10 één van mijn favoriete clubs in Rotterdam. Als ik binnenkom is er nog bijna niemand, ik bestel een appelsapje en neem mijn plekje rechts voorin bij een olievat in waarop ik mijn tas kan neerzetten. De Lords of funk staan te draaien, die lekkere zonnige Techno de zaal laten vullen. Er speelt een saxofonist mee en die geeft het net iets extra’s! leuk! Als ze ‘Trompet’ draaien is mijn avond officieel goed begonnen! De aankleding van het feest is eigenlijk een beetje om te huilen. Er hangen vlaggen van sponsors en de visuals bestaan ook grotendeels uit logo’s van sponsors wat bij mij grote ergernis opwekt. Maar de studenten zullen dit wel hard nodig hebben gehad om het feest te kunnen bekostigen, toch denk ik dat dit ook anders gekund had. Het begint langzaamaan drukker te worden en tegen 1 uur is de dansvloer vol. Het is dan ook bijna tijd voor Don Diablo, onze birthday boy! Als hij binnenkomt haast hij zich meteen achter de draaitafels, want hij is een beetje aan de late kant. Zijn cadeautje kan ik dus ook pas na zijn set aan hem geven. Hij begint rustig, hij laat zijn over het algemeen erg jonge publiek even wennen om daarna vol gas er tegen aan te gaan. Er wordt nog niet erg veel gedanst, t is echt een schoolfeestje waar de mensen gezellig staan te borrelen. Maar Don is vast beraden, dit moet een feest worden, hij is tenslotte jarig! Na een paar nummers gooit ie er een nummer tegenaan dat ALTIJD werkt en het meest saaie feestje gelijk in een party omtovert, het zijn de disco beats van lady lyrics die hele zaal laat meezingen en haar beste disco voetje voor laat zetten. De lach op het gezicht van Don Diablo wordt groter…heel groot! Time to PARTY! Het is FEEST! Er mag gedanst worden, en dat wordt er ook. Een heerlijke mix van hiphop, elektro, breakbeats, house en rock komt er langs. Een lach van oor tot oor verschijnt als hij ‘James Brown is dead’ door de speakers pompt, een klassieker! Ook bij mij verschijnt er een lach van oor tot oor, wat heerlijk om deze weer eens te horen! Er volgen nog meer nummers uit de oude doos, wat een sentiment! Ik zie mezelf weer als vijftien jarig meisje keihard housen op het dansvloertje van de kroeg van mijn vader. En daarna… weer vooruit in de tijd naar het heden. Of misschien wel zelfs toekomst te noemen. Don Diablo kondigt zelf zijn nieuwe single aan die binnenkort op de markt zal zijn; de vocale versie van Hooligans never surrender! Wooooooooohooooo! En we zijn weer LOS! Los van de dansvloer, los van het verleden en zwevend tussen hier en nu en het heden. Een massa van energie vult de zaal. Dit is zo’n nummer waarbij ik keihard zou willen gillen, schreeuwen, de haren uit mijn hoofd wil trekken, HEERLIJK!

Muziek, wat een heerlijk gegeven, het zijn eikpunten in de geschiedenis, het kan je ontroeren en helemaal in extase brengen… De avond dendert voort. Een paar keer wordt de microfoon gepakt om wat tegen het publiek te zeggen, zijn stage manager Adel speelt vanavond voor MC, verborgen talenten komen boven… Give it up for the birthday boy; Don Diablo! En het publiek juicht. Ik vind dat het tijd wordt voor een liedje en zet; er is er 1 jarig in, de hele zaal zingt mee, LEUK! Ook Don straalt, volgens mij voelt hij zicht ECHT jarig! Het is al half drie geweest en Don Diablo staat nog steeds te draaien, blijkbaar heeft hij het goed naar zijn zin! Hij draait bijna drie kwartier langer! Het laatste nummer wat hij voor ons in petto heeft is een heerlijke dansversie van Madonna’s get into the groove! Don Diablo staat te springen en te dansen achter de draaitafels, zijn handdoek draait hij boven zijn hoofd, wat kan deze man een feestje bouwen! Na zijn set krijgt hij van de organisatie een stuk taart met vuurwerk en ook ik kan dan eindelijk zijn kaart en cadeautje geven. Vier meter slinger om zijn stoel mee te versieren, en een T-shirt met de tekst: ‘I went to Paris and all I got was this lousy shirt’, een dikke knipoog naar alle commotie die ontstaan is na een foto van hem met Paris Hilton. Gelukkig kan hij er hard om lachen, want daar was het ook voor bedoeld.
Een andere DJ heeft plaats genomen achter de decks en speelt lekker in op de muziek die Don draaide. Ook hij draait lekker maar ik ben stuk gedanst en na een halfuurtje ga ik op huis aan. Over een paar uur is het tenslotte WEER feest! Het verjaardagspartijtje van Don Diablo zal plaats vinden in Escape deLux in Amsterdam op het Rembrandtplein. De ingang is boven bij Restaurant de Kroon, waar we onze jassen ophangen en een drankje doen. We zijn ruim op tijd, want Escape deLux is niet super groot en om ADE taferelen te vermijden zijn we dus lekker vroeg. Om elf uur mogen we naar binnen, Adel staat ons vrolijk met een sponsje en een kleurtje op te wachten… Jeeeeeeeeeeeee SCHMINKEN! Ik voel me meteen helemaal thuis, ik ben namelijk dol op verkleedfeestjes en schminken! Doe mij maar 3 blauwe strepen! Het duurt best wel een tijdje voordat het druk begint te worden op de dansvloer al zijn er wel al een aantal enthousiastelingen die al uitbundig staan te dansen. Als Don zijn plek inneemt achter de draaitafels vraagt hij iedereen op de dansvloer. Het is gezellig druk er zijn genoeg mensen om de dansvloer te vullen maar er is wel lekker de ruimte om te dansen! Vanavond is het Don zijn verjaardagspartijtje en mag hij dus ook draaien waar HIJ zin in heeft. Ik verwacht dus ook wel een iets andere misschien iets radicalere platenkeus dan normaal, maar dat valt mee. Er komen wel een aantal platen voorbij die ik nog niet tijdens een set gehoord heb, maar over t algemeen is het redelijk vertrouwd maar toch heel anders dan gisteren. Er komt bijvoorbeeld meer rock, pop en hiphop voorbij dan gisteren. Wel mis ik MC Bizzey een beetje, al doet Adel natuurlijk hartstikke zijn best! Als Don de draaitafels verlaat loopt het al snel leeg. Zelf heb ik nog tot de laatste beat staan dansen, een beetje noodgedwongen omdat ze in de garderobe mijn jas kwijt waren. Gelukkig wist iemand de portier te vertellen dat mijn jas op kantoor lag en heb ik hem uiteindelijk terug gekregen.
De zaterdag stond al een dikke maand vast, Don Diablo in Manhattan. Een leuke gezellige kleine club in Arnhem. Ik heb wel een liefde voor Arnhem, dus als Don Diablo daar draait ben ik er vaak te vinden. Er wonen ook een aantal vrienden van me in en rondom Arnhem, dus ik heb meestal wel een danspartner in de buurt daar. Vanavond is het druk in Manhattan, iets TE druk als je het mij vraagt. Er is nauwelijks ruimte om te dansen. Ik heb een plekje links van de DJbooth verovert maar na een aantal porren in mijn zij en rug en een paar trappen op mijn tenen rijker verplaats ik me naar de zijkant vlak bij de trap. Hij draait een super grappig vrolijk nummer dat volgens mij Chinese Slavery heet maar pin me er niet op vast. In ieder geval word ik er super vrolijk van! Er verschijnt een gitarist op het podium. Dat vind ik altijd super stoer! De avond gaat snel voorbij, Don draait weer een heerlijke set en vind het zo gezellig dat hij nog een kwartier langer draait dan gepland. Hij sluit, net als de andere drie nachten af met Kings of Leon - use somebody. Een onwijs mooi nummer dat steeds meer betekenis krijgt. Ik kijk in de ogen van een mooie man als er wordt gezongen;I've been roaming around, I was looking down at all i see, painting faces, building places i can't reach, you know that i could use somebody
someone like you! Ik zweef! Na zijn set verdwijnt Don snel op weg naar Denhaag, naar zijn volgende set. Ik blijf nog dik een uur en ga dan ook op huis aan, t is nog een eindje rijden naar Rotterdam.

Ik heb een heerlijk weekend gehad. Het duurt nu wel weer even voordat ik weer een dansje kan gaan doen bij Don Diablo, maar dit weekend pakken ze me niet meer af! Het was een heerlijke reis door de tijd, met veel herinneringen en veel nieuwe mooie momenten.
BEDANKT!