Rond 20.30 op de zaterdagavond in mijn auto gestapt en richting het Noorden gereden, hier had ik rond 22.00 afgesproken, dit zou nog even de tijd geven tot een 'rustig' biertje bij de 3 Gezusters. Tegen de klok van 11 begon het bloed te gaan waar het bijna niet stromen kan, het moment om ons naar de Vischmarkt te begeven, even na elven stond hier nog geen rij, we konden dus gewoon doorlopen met onze kaartjes. Bij binnenkomst stonden een aantal in stewardess-uniform uitgedoste dames -> deze scheurden het kaartje af en verwelkomden ons met een gekleurde Vodka (dit ivm het Russisch thema van de avond). Na het weghangen van de 'excess bagage' vlogen we de trap op - de zaal in.
Bij binnenkomst stond Paul Boex de zaal op te warmen, al van meet af aan bedroop mij een vertrouwd en prettig gevoel. De aankleding in combinatie met een stevig muzikaal begin. Heerlijk. Verder in de set wat leuke acid/oldskool/techno -herinneringen. Van die platen die je te lang niet gehoord hebt.
Na Paul Boex stond Brixton op het programma, een dj van wie ik eigenlijk alleen een kort filmpje gezien heb in de conversatie die volgde onder het agendapunt van Cloud9, de verwachting was hooggespannen - helaas duurde het in mijn optiek wat lang voordat het beoogde geluid op juist volume de zaal werd ingestuurd. Muzikaal zat het wel tamelijk prettig in elkaar. In het begin vrij ronde bassen in combinatie met gefreakte acidsynths - naarmate de set vorderde werden de bassen gelukkig een stuk rauwer, het acidwerk bleef op een heerlijk complex niveau. Leuk om te zien dat Brixton zelf achter zijn 'gear' goed uit zijn dak ging.
Tijdens de set van Brixton begon Sven Wittekind zijn materialen neer te zetten -> 2 laptops met wat andere ongein. Na een kleine 'toegift' van Brixton (hij ging 5 minuten door) was het beurt aan de eerder genoemde Sven. Sven is op hardtechnogebied in mijn optiek een 'dinosaurus' van het genre, hij draait (met een aantal anderen) erg lang mee, en blijft zich gelukkig ook vernieuwen. Vrij snel in de set werd het tempo grof opgevoerd, dit werd door de medefeesters als goed ervaren. In zijn set wat 'bekende' nummers die tot hardtechno waren gekneed, deze items werden ook weer door het publiek goed opgevangen. Helaas was zijn set te snel voorbij.
Als de op één na laatste DJ was het de beurt aan Cruz Control, een dj die ik nog niet kende. Helaas kon geen moment van zijn set mij bekoren. Alsof deze DJ de trein moest halen - alles werd zo kort/slordig gemixd - heel jammer. De platenkeuze had met meer 'rust' tijdens het mixen kunnen evolueren tot een topset, helaas.
Ik was aanvankelijk dan ook blij toen industrieel Peaky Pounder het roer iets eerder dan 04.45 al overnam. Hij begon zoals je het gewend bent van deze man - vuige, gigantische smerig vette beats - op een stevig tempo. Achter zijn decks ging hij net als het publiek ook goed uit zijn dak. Wat ik alleen weer jammer vond aan de set van Peaky, het tempo bleef naar mijn idee wat hangen (iets wat mij vaker aan deze man opvalt), een half uur voor het eind van zijn set werd het tempo snel opgekrikt, eindelijk.
Tegen het eind van de set, rond 5.45 werden de lichten aangezet - de laatste nummers met licht aan. Blijft toch altijd weer een grappig moment. Na het laatste nummer was het dan tijd om het strijdtoneel te verlaten - om zodoende maar eens richting auto te strompelen.
Bij de auto aangekomen was het tijd mijn reis te vervolgen, moe en voldaan.
Op naar de next Cloud 9 !
