Verslag van Roger Sanchez, 20 juni 2008

De kortste nacht (met Roger Sanchez)

We (me, myself and I) schrijven zaterdag 1 maart 2008.
Op de dansvloer in The Sand (te Amsterdam) bereikt mij het gerucht (nota bene terwijl Mr. Morillo zelf de dansvloer laat trillen) dat The S-man, Roger SANCHEZ, op vrijdag 20 juni datzelfde jaar in Eindhoven acte de présence zou geven!
Dat nieuws kon mij, als Sanchez-verslaafde (en nee, ik wil nog lang niet afkicken), natuurlijk niet loslaten.
Pogingen om diezelfde maand maart bij diverse bronnen dit gerucht meer vaste status te laten krijgen liepen telkens op niets uit. Sterker nog, een (zo dacht ik) onwijs goede bron ontkende in alle toonaarden (ik gok dat dat te maken had met zijn "zwijgplicht". )
Maar, zoals gewoonlijk, vorderde de tijd en in april kwam dan eindelijk de bevestiging! Roger zou komen draaien in het Beursgebouw in, bijna verder weg kon niet, Eindhoven. Het zou het begin worden van zijn Release Yourself-tour naar aanleiding van het lanceren van zijn laatste dubbelaar, "Release Yourself volume 7".
Daar de ervaring leert dat een nachtje Sanchez veel, maar dan ook ècht veel nek- en rugklachten veroorzaakt, en schrijver dezes het niet zag zitten om dan nog van 040 naar 020 te rijden, werd het Eindhovense Hotel-telefoonboek doorgeworsteld. Uiteindelijk een kamer geboekt in het Holiday Inn, precies recht tegenover het Beursgebouw.
Er werd gewacht, gewacht en gewacht en eindelijk dan veranderde de datum op m'n horloge van 19 in 20 juni!
Die vrijdag om 2 uur 's middags de deur van m'n beschutte werkhok achter me dichtgetrokken en was HET weekend aangebroken.
Om een uur of half 9 's avonds werd begonnen met de heenreis (en hoewel die o zo prachtige vrouwelijke TomTom-stem het redelijk liet afweten, (nee, zelfs strepsils hadden niet geholpen), reden we een klein uur later, terwijl die "Volume 7" nog altijd door de Leon knalde, de Philipsstad in.
Om kwart voor 10 werd de kamer betreden en werd er nog "vet" uitgerust voor de kortste nacht (want is 21 juni niet de langste dag?) zou beginnen. Vanaf de hotelbedden werd natuurlijk het EK toernooi bijgehouden en werd Kroatie-Turkije tot de verlenging bekeken. In de bar van ons hotel, werd tijdens die verlenging, door ons ingedronken. En als ik vanuit die bar naar buiten keek, zag ik RELEASE YOURSELF ROGER SANCHEZ in koeieletters op het Beursgebouw staan. Prachtig!
Om kwart over 11 werd de weg (via een tunnel die zo'n beetje vanuit het hotel zelf begon) overgestoken en werden we door uiterst vriendelijke portiers/uitsmijters/gastheren, of hoe ze ook mogen heten vandaag de dag, het Beursgebouw binnengelaten. Bij binnenkomst werd het o zo begeerlijke (groene, mijn lievelingskleur) backstagebandje in ontvangst genomen. Waarvoor nogmaals dank L+F ! De mainzaal werd, na de nodige drankmunten gescoord te hebben, betreden. De DJ-Booth bevond zich in een prachtige zwarte sterrenhemel. En daarin weer mege grote schermen met daarop o.a. huizenhoge vuurzeeën. Heel mooi gedaan! Lucien Foort (Rotterdam meets Eindhoven) warmde de de inmiddels voor de helft gevulde zaal op en klokslag 12 uur (de langste dag was aangebroken) verscheen de man geboren in New-York, zoon van een Dominicaanse padre en madre, naast Lucien en nam het spreekwoordelijke stokje van hem over.
Vanaf toen tot na 5en zou het genieten geblazen zijn. Een half uur na het begin van zijn set vulde de Noferini Eivissa mix van de plaat "Mundo" (DJ Nick Corline) m'n oren. Zo'n lekkere plaat, die ik al grijs gedraaid had op die "volume 7" waar ik hierboven al over schreef, dat ik m'n joelgeluiden niet meer binnensmonds kon èn wilde houden! Eén van zijn volgende platen, "Screams in the night" (de S-Man edit) was dus heel toepasselijk. Vanuit die sterrenhemel denderde ook The Nighttrain van onder andere D.O.N.S. (enne Tiësto, het is mèt puntjes en dus niet Dons zoals je op 538 vertelde. )
Een plaat die ik zo'n kleine 10 jaar geleden al geweldig vond, is weer terug. Het koppel Ton TB (van Empel) en Erik de Koning a.k.a. Enrico (beiden wellicht beter bekend als "Three Drives On A Vinyl" hadden toen Greece 2000, die nu door Gabi Newman geremixd is. Leuk ook dat 'ie op de nieuwste dubbelaar staat.
De vloer, de zaal, de bar waren inmiddels helemaal gevuld en dat kwam niet alleen door Ron Carroll (van u weet wel "walking down the street with your Nike's on") die ik tegen zijn mega-lijf liep. Altijd vriendelijk die man!
Terwijl Roger druk aan het werk was werd natuurlijk gretig gebruik gemaakt van de groene polsband en konden we zelf die sterrenhemel betreden. Daar wederom Mr. Carroll (en de mensen van RSS) gesproken evenals het vaste maatje van Roger.
Even na 5 uur sloot Roger zijn set af en konden we hem (het lijkt een gewoonte te worden) persoonlijk bedanken voor zijn vette set! Elke keer weer zo'n mega-ervaring om deze man, waar wereldwijd elke week meer dan anderhalf miljoen mensen naar luisteren, te ontmoeten!
Vervolgens, we hadden er nog geen genoeg van, de kleine zaal bestormt waar het ongekende duo Sunnery James en Ryan Marciano met het zweet op hun voorhoofden tot 6u de nacht in het Beursgebouw afsloten. Het leek, na die 5 uur lang Sanchez, een soort van gezellige after (en gezellig dat was het)!
Toen de lichten aangingen strompelden we langzaam naar buiten waar inmiddels de zon allang op was. De tunnel was nu lang zo eng niet meer en de hotelbedden stonden er gelukkig nog.
Nu is het wachten tot 23 augustus, want dan is hij er weer (op Mysteryland)!