Hoe was BS?
Blauersee was heerlijk, echt genoten! Na enige vertraging (lees: afslag missen en daardoor van Utrecht via Arnhem naar Eindhoven gereden…) kwamen we dan toch aan op de fantaschitsche lokatie: Blauersee! Wat een fijn plekje is het toch, sehr gemutlich….
Maris en ik waren zooooo zenuwachtig, piesten bijna in onze panty! Maar zodra we onze voet op duitse bodem zette (ingang festival) verdween de spanning algauw als sneeuw voor de zon. Nu we het toch over de zon hebben: het eerste dat ons op viel was het fckingfantastische weer, heerlijk in het zonnetje staan housen/zweten. Maar Blauersee is Blauersee niet zonder regen en jawel: meerdere hoosbuien doordrenkte het aldoor ravende klootjes –en klitjesvolk….met….REGEN! (joh echt? Niet! Rottop! Je meent het? Nu snappen jullie de boodschap vast. Haakje sluiten.…Het regende dan ook veel en hard maar niet voor lange duur gelukkig, het zonnetje bescheen zo nu en dan toch op ons met blijheid vergulde (ok, en wat bleekjes) uitziende snoetjes. Maar deze wolkbreuken maakte het ravende volk echter alleen maar mee baldadiger, losbandiger en iedereeen begon zich vrijpostig te gedragen. Drugs werd rondgegooid, wij namen het gretig in ontvangst (duh, zit je bij ons wel aan het juiste adres dachten wij zo, zonde anders!). Zonnebrillen werden gesloopt, bezwete en voor het oog uitziende afgrijselijke lichamen werden met poncho’s bedekt, de poppers vloeide rijkelijk. De regendans (of zonnedans) werd door het publiek als een collectief uitgevoerd. En dan kun je zelf wel bedenken wat dat voor taferelen heeft opgeleverd…Bij ons nam de euforie voornamelijk toe, het kon eigenlijk niet meer stuk (alleen de terugweg maar dat komt nog…Niet zo nieuwschierig!). Zelfs door weer en wind en regen wisten wij der Brattwurstmann te vinden, en hoe: menig worstjes en karbonaadjes zijn onze keeltjes gepasseerd.
Wat betreft musica (last but not least): Sven viel tegen, ten eerste zo goed als onzichtbaar de het enorm grote gevaarte dat ze de dj-booth noemen. Hij draaide wel leuke plaatjes maar geen lopende sound en daarmee is het ook wel gezegd. Maar de kleine stage daarentegen, met Steve Bug en Villalobos, dat waren toch wel de muzikale hoogtepuntjes, het heeft onze gevoelige muzikale snaren in ieder geval weten te raken. Kortom: Bij de kleine stage zat de sfeer er goed in. Ook de organisatie leek dit jaar een stukje te zijn verbeterd: geen visitatie door security bij de ingang wel 3 ambulances ready for take off (heet weer: zeker nodig). Genoeg scheithuisjes met genoeg wcpapiertjes en als laatst de aankleding: Enorme koepeltenten zodat we lekker droog konden staan (niet aan Oc en Bas H. besteed…) De palen van deze koepel leken echter wel op het werk van een 4 jarige enthousiast kleuter die los mocht gaan met folie en plakband. Niet echt heel mooi.
Wat wel onze aandacht heeft getrokken (not really hard to miss actually) is een, inmiddels bekend gezien fenomeen in de Duitse scene (oa. 2x Bootshaus en 2x Pollerwiesen). We hebben hem tot de Duitse Gerard Joling gekroond alleen is hij nog schmutziger dan je je kunt voorstellen. Stinkdierhaar (ene helft wit, andere zwart), een kapsel alsof hij zijn vingers net in het stopcontact had gestoken, zijn huid deed denken aan worteltruitje, zijn naveltruitje met decollete had ons beter gestaan maar hij heeft zichzelf en een hele hoop andere een groot knot –en kijkgenot gegeven. (Moeten wel ff toegeven dat hij ondanks dat hij (helaas, ahum, we zouden er niet dood naast gevonden willen worden, komop: het zou je broer maar zijn! Tweak Tweak).nooit op ons zal vallen, gaf hij toch een uitdagende show weg op de boxen. Held!
En toen was het alweer 10 uur…De dag ging super snel voorbij, helemaal omdat we er pas rond uur of 3 waren (en Maris en ik al sinds 8 uur wakker waren en ook niet ongestoord hebben kunnen slapen door een zeker man die luistert naar de naam Dimme…Verder zal ik geen namen noemen) Wat we tot het moment van nu ons nog STEEDS afvragen wat we in hemelsnaam op de terugweg hebben uitgespookt, zodat de rit in plaats van 2 uur, 5 uur duurde…We zijn om 12 uur ’s nachts vertrokken van Blauersee en brachten de bus rond een uur of half 5 ’s ochtends weer terug. Hadden we weer de verkeerde weg genomen misschien? Oponthoud? Stopjes? Slagroom kopen, Bas von Stroik op het dak van ons bussie, in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk Jager naar binnen hakken, Yabba Dabba Dance meebleren, Jorg die vergeet af te rekenen bij het tankstation, prive optreden van Bas von Stroik, bezoekje aan Paleis het Loo, waar de zijspiegel van de gehuurde bus is gesneufeld (wegens een overstekend bang hertje, althans het was IETS dat overstak), uitgekafferd door de buurman van Occie en vervolgens de rit voortgezet richting Amsterdam. Nog een keer tanken, eten, drinken en weer ff opladen voor het laatste stukkie alwaar we de bus voorzien van slagroomsvlekken (echt waar, denk er nou geen rare dingen bij) en met zonder rechterbuitenspiegel voor de rest heelhuids hebben afgeleverd en aan hem beloofd dat bij het ochtendgloren zijn baas hem een flinke beurt zou geven (wasbeurt haha viespeuk!) Na enige verwoedde pogingen een filesteek te maken met het joekel van een bus is het Maris na support en doorzettingsvermogen toch gelukt de bus toch in te parkeren (en hierbij moet even vermeld worden dat niet gelukt was dankzij het enorm goede ruimtelijke inzicht van Knukkie). Bepakt en bezakt met onze spulletjes, inclusief twee op de kop getikte skippyballen (gratis meegenomen) (wel oranje, dat was het enige jammere) bracht Sharif de taxichauffeur (kan ook zijn dat hij Mohammed, Ali of Turkan heet maar ja, you get the point here) tegen een redelijke vergoeding (nee, niet in natura (viespeuk), gewoon in contanten) veilig thuis. En de rest van de verdere belevenissen die we op ons pad zijn tegen gekomen tijdens ons avontuur van: “het busje vol “mongolen” immer gerade waus hier sinds die Hollander druff druff druff, lang leve de poppers, verdere gebruikelijke recept en Desperate biertjes ”. Al goed, de rest heb je waarschijnlijk al meegekregen van eerdere gedane kreten op dit forum, en zo zijn we er eigenlijk nog steeds aan toe.
Absoulte plus: weer en sfeet! Absolute min: spa rood krijgen als je water wilt, klapperende kaakje, braadwurst zonder broodje, de te hoge dj-booth op de main en die vreselijke berg die je moet beklimmen wanneer je het terrein verlaten wilt, dat was echt ff afzien he jongens? Maar het was dubbel en dwars de moeite waard! Volgend jaar zijn we weer present, sowieso en we hebben vernomen van Tjolk dat hij wel iemand kende die ons terug wilt brengen (en vergezellen achter het stuur). Tjolk die zichzelf met wc-papierenslingers versierd had. Wat stellen we ons hierbij voor? Juist: Alle openingen in/op/aan zijn gezicht waren dichtgestopt, de slierten wapperden fier in de wind. Deze one-man-show heeft aan veel van onze Oosterburen zijn nek doen verdraaien.Tjolk je bent voor ons ook een HELD! Weet je wat we ons steeds afvroegen…Wie was de mysterygast waarvan de ogen niet zichtbaar waren door een zwarte balk, hij leek op iemand van tv, het had ook iemand van kantoor kunnen zijn. Het heeft ons de hele dag beziggehouden. We hebben ons met de mysterygast meer dan uitstekend vermaakt.
Conlusie: heerlijke fantastisch euforisch vrijheid blijheid alles kan niets moet modder is niet eng gemutliche dag gehad! We hebben genoten van top tot teen en we mogen ook dit jaar weer trots zijn op de nederlandse delegatie partygangers die allemaal samen de juiste partyspirit hebben meegenomen en Blauersee zo gezellig maakte. Let there be rain next year (en wij 2 natuurlijk niet te vergeten als absolute, er bovenuitschietende gangmakers van het feest).
Voor nu een fijne dag, Maris en ik nemen er nog een en gaan al klappertandend een 2tal slapende zwijntjes wakker maken (wij zijn helemaal klaar voor de strijd, kom maar op! SCHORRIEMORRIE (skorre morry op zijn engels) en een NATTE KLEDDER! Zoen van Maris en Malle
