Eindelijk zou Thunderdome VX van start gaan……
Toen de line-up bekend werd, begon ik spontaan te kwijlen. (Ok, is wat overdreven, maar een 15 jarig jubileum van TD, met die namen….dat zou toch een knal feest moeten worden) Ik bedoel Thunderdome ís een begrip, en ik snap dan ook niet, dat het niet vermeld staat in het groene boekje!
Maarja…nadat ik de RAI verliet, dacht ik daar toch wel iets anders over.
Er zullen natuurlijk altijd mensen blijven die een andere mening hebben over een bepaald feest, over de organisatie en de muziek die door de dj’s word gedraaid, maar ik vind een Thunderdome die zijn 15 jarig bestaan wilde vieren, ze dat véél en véél beter hadden kunnen doen! And for the record, dit is pas mijn 2e TD, en heb de eerste jaargangen moeten missen omdat ik tóen pas 10 was….maar ik luister wel al zo lang naar de hardcore van toen. Ondertussen heb ik ook mijn aandeel feestjes meegemaakt, waaronder TD in 2003. De editie van TD die ik in 2003 meemaakte verliep ook niet zoals ik gehoopt had, maar dit had niets te maken met de locatie, muziek of sfeer.
Toen ik hoorde dat TD VX er aan zat te komen, zat ik nog te twijfelen of ik wel wilde gaan. Dit ook met het oog op de editie van 2003. Uiteindelijk ben ik toch “overgehaald”, al had ik zelf ook wel besloten om te gaan. Toen ik éénmaal mijn kaartje bij de locale Free Record Shop gekocht had, begon het toch al wel weer te kriebelen. En in de weken daarna, steeds meer zin gekregen. Een échte bepaalde verwachting was er niet. Behalve dan flink hard te gaan knallen op de ouwe TD tracks!
Toen het de dag van de waarheid was, heb ik eerst bij een vriendin thuis gezeten, lekker gegeten en een aantal biertjes zitten drinken. Deze editie van TD zou haar eerste worden, en überhaubt haar eerste hardcore feest. Ze had er écht zin in, ondanks dat ze flink verkouden was….en één oor verstopt zat.
Na de maaltijd lekker nagezeten met een aantal vrienden die ook waren blijven eten, en we maakten ons langzamerhand klaar voor een nachtje flink beuken.
Het was rond 22:00 dat de rest wegging, om rustig thuis in hun warme bedje te gaan liggen, en een chill weekend te gaan houden. Maar wij niet!
Die vriendin van mij had haar Classics weer uit de kast getrokken, zich omgekleed en waren zo goed als klaar om te beginnen.
We hadden rond 23:00 afgesproken met een aantal vrienden :
Waussie! , *¬*¬BloNDdiE*¬*¬MisS L.¬O.¬R.¬ & Miss. Suusylicious
om ergens bij de RAI af te spreken. Nadat we werden gebeld en de mededeling kregen dat we de deur uitkonden omdat zij onderweg waren, gingen de jassen aan, checkten we of we de kaartjes hadden en gingen de helmpjes op. We trokken de deur achter ons dicht, en stapten op de scooter. We tuften richting de RAI, en al was het niet zo een heel erg eind, na 2 minuten rijden was ik al bevroren. Beiden zaten we als twee vibrators op de scooter, we bleven maar trillen….
Toen de RAI eenmaal in zicht kwam, vond ik het er nogal stilletjes uitzien. Niets, maar dan ook niets wees er op dat er een editie van TD aan de gang was. Een stuk verder zag je hier en daar een verdwaalde kale kop, legerbroek of 100% Hardcore jas lopen. Dat begon er al een beetje meer op te lijken. Toen we aan zo een verkeersregelaartje hadden gevraagd waar de ingang was, parkeerden we de scooter bij de v.i.p. en artist ingang. Ondertussen waren onze vrienden gearriveerd, en hadden zij zich ook bij ons aangesloten. Toen de tuftuf eenmaal op slot stond, liepen we richting de ingang. Het was niet bepaald warm, maar we zouden over niet al te lange tijd, binnen in de warme hal staan. (tenminste dat dachten wij) We liepen de weg af, totdat de hekken opdoemden waarin iedere TD-ganger zich moest proppen om bij de ingang te komen. De eerste 25 meter liep het lekker door….na die 25meter…. een opstoppinkje dacht ik. Pakte ondertussen een sigaretje, kletste wat en na 5 minuten kregen we al zo een idee dat dit héél lang zou gaan duren! Één keer in de 5 minuten kwamen we toch zeker wel 6 stappen veder. Toen hadden we wel in de gaten dat dit héél héél lang zou gaan duren!
Om de tijd een beetje te doden, begonnen we maar een jointje te draaien…je moet toch wat he…die vriendin van mij begon (tussen een “aantal” mensen ingedrukt) te bouwen en te vouwen. Om uiteindelijk helemaal overnieuw te kunnen beginnen…lol
Na enige tijd was het jointje gebouwd en aangestoken en vervolgde wij onze weg. We waren in de tussentijd toch zeker wel 20 passen verder gekomen. Ja, ja, wél 20 héle passen……
Nou ik zal de hele weg naar de ingang jullie wel besparen, maar het heeft 45 minuten geduurd om naar het pleintje te komen waar de ingang zich bevond. Opgelucht dat we heelhuids en eindelijk uit die slurf waren gekomen, liepen we vol goede moed het pleintje op. Eenmaal op het pleintje stonden we voor de volgende verassing……. de volgende rij diende zich aan! Alleen was deze nog erger dan diegene waar we net uit waren gekomen. Links en rechts stond één grote massa van mensen. Al deze mensen moesten door ÉÉN ingang van ongeveer 8 meter breed. Terwijl de rij die dóór deze ingang wilde, toch zeker wel 4 of 5 kéér zo breed was! Het jubileum begon al erg goed!
Wat wel grappig was aan het feit dat iedereen zo lang buiten stond te wachten, was dat het wel leek of iedereen aan de pep of de sos zat….iedereen zat zijn neus maar op te halen, aan zijn neus te voelen. Gewoon grappig dat je overal wel iemand zijn neus hoorde ophalen, alleen nu was niet te merken waar het nu daadwerkelijk aan lag…
Maarja 45 minuten later, kwamen we eindelijk binnen! Althans we stonden binnen in het gebouw; nu moesten we nog de kaartjes laten controleren. Dít verliep gelukkig wat sneller. Eenmaal écht binnen, konden we een locker regelen, onze spullen kwijt en richting die brede gasten die zo graag aan je lichaam zitten…(security)
Nou viel me op dat ik écht zo van alles mee had kunnen nemen in mijn pakje sigaretten, portemonnee en in principe ook wel gewoon in mijn handen zelf. Er stond bijna geen hond in de rij om gefouilleerd te worden, maar ben nog nooit zo snel en gemakkelijk gefouilleerd….pats pats klaar! Open pakkie peuken in mijn handen etc. niet eens naar kijken en “veel plezier vanavond”.
Richting de zalen kregen we nog een plattegrond in onze klauwtjes gedauwd, en hadden we, wederom na een tijdje in een rij te hebben gestaan, drank muntjes gehaald. En het stomme was, als wij ons éérder 180 graden hadden omgedraaid, en recht vooruit hadden gekeken, daar ook zo een rij huisjes stond. ZONDER RIJEN!
Maar nu we al die ellende achter de rug hadden, konden we ons concentreren op TD. Plattegrondje erbij en ff tjekken wie, wat, waar, hoe en waarom….na een tijdje naar de lijntjes op het zwart stukje papier te hebben gestaard was ik nog niets wijzer….
Uiteindelijk maar op de bonnefooi ergens naar toe gelopen, en kwamen uiteindelijk in de “Past” zaal terecht, en The Prophet was aan het draaien. De nummers die werden gedraaid waren lekker, maar volume stond erg zacht. Je kon niet écht lekker doorknallen.
(Dit gelde toch wel een beetje voor elke zaal)
De hele nacht een beetje gehopt van zaal naar zaal. De “Present” zaal vond ik de minste van de 3 zalen. Ik heb toch (af en toe) flink staan hakken in de “Past” en de “Future” als de volume knop tóch even werd open gedraaid! Hoewel de drukte dat toch ook wel weer vaak verstoorde.
Resumé van het verloop van de rest van de nacht:
Ik ben niet zo uit mijn dak gegaan als dat ik gehoopt had. Hier en daar toch flink staan hakken, mij geïrriteerd aan mensen die écht denken dat ze dwars door je heen kunnen. Vond het een beetje een poeslieve sfeer hebben over het algemeen. Super relaxt, dat zeker. Nog wel een aantal mensen tegengekomen die ik al een tijd niet gezien had, en ook niet verwacht had. En met diegene met wie ik zou meetten op TD, ben ik de hele avond niet tegengekomen.
Die waren te druk bezig met hakken, en hadden geen zin om te zoeken!
Wahahahahahaha (Toch… Marion! )Rond 6:30 vonden we het wel welletjes geweest. We zijn Rustig richting de ingang gaan lopen, en onderweg naar de kluisjes nog flink kou gekleumd. Wat was ik blij dat ik mijn vest en jas aan had. Mijn Thunderdome dag wás bijna voorbij. Het enige wat nu nog restte was de rit naar huis, en knalhete douche nemen en ff een paar uur mijn ogen dicht doen….
Thunderdome was leuk, zeker geen top feest. Ik heb me toch wel vermaakt, toch wel staan hakken maar helaas ben ik met een gemengd gevoel naar huis gegaan.
Dit waren de minpunten in mijn ogen :
- De lange rij buiten (ander half uur in de vrieskou staan)
- Één té kleine ingang voor zoveel bezoekers
- Alleen drinkstandjes in de zalen waar gedraaid werd (niet in de chill-out bij geen enkel food-standje)
- Geen enkele richting aangegeven wát wáár is…(ondanks plattegrond)
- Drukte, de zalen “past” en “future” waren net iets te klein
- Volume was erg laag
- Geluid kwam vooral alleen van de voorkant van de zaal
- De totale aankleding van het feest, voor een jubileum was het niets…
- Het einde heb ik niet meegemaakt, maar heb gehoord dat, dát ook weer één groot feest was.
A) 15 minuten eerder gestopt
Wederom rijen, maar nu om de RAI uit te komenC) Mensen die in de rijen out zijn gegaan, vanwege de drukte
Of ik de volgende keer wéér Thunderdome aandoe? De tijd zal het leren!
