Het is donderdag wanneer we het in onze bol krijgen er niet mee te kunnen leven om niet naar Ferry Corsten te gaan op zaterdag. Dus het bekende rondje gemaakt op internet. En bij Mid-Town in Eindhoven zouden nog kaartjes te krijgen zijn. Dit keer niet via ticketbox, gewoon om er zeker van te zijn om die dingen in handen te hebben. Het hele afrekenen is een verhaal apart. Contant betalen, en geen kassabon. Als eigen ondernemer zegt dat meteen heel veel en maar hopen dat de Fiod dit verhaal niet leest. Want een lulverhaal over verschillende rekeningen geloven we toch niet.
Anyway, we hadden de kaartjes en daar ging het om. Omdat we hier in een uithoek wonen, en helemaal naar de andere uithoek moeten en geen zin hebben om over te blijven totdat sNeerlands treinvervoerder weer gaat rijden, hadden we besloten om op zoek te gaan naar
een slaapplaats. En in het ergste geval een duur hotel. Tjah, je moet er iets voor over hebben he. En vrienden lastigvallen door diep in de nacht op bezoek te komen om de bank te bezetten doe je alleen in geval van nood. Een mailtje naar de eerste bed-and-breakfast die we op internet vinden is meteen geslaagd. Dit is een teken. We hebben de goede keus gemaakt. Ferry here we come.
Rugzak ingepakt, drank, eten, kleren, en nog veel meer en klaar. Station is hier op 3 minuten loopafstand, en in no-time staan we op Rotterdam-Centraal (anderhalf uurtje later dan he). Nog ff snel een sms-je naar feestvierend Rotterdam, die afkeurend terug-sms-en, dat Ahoy niet tot het uitgaansleven van R'dam behoord. Hahahahaha, misschien toch jaloers. De B-and-B ziet er goed uit, een dame op leeftijd, doet snel een rondleiding, geen verkeerde keus. Hier kunnen we met een gerust hart onze roes morgen-ochtend uitslapen. Rond half 10 gaan we met de metro de Rijn en de Maas over, en landen voor de deur van Ahoy. De deuren zijn net open gegaan, en een flinke troep mensen staat voor de fouilleer sluizen. Dit keer worden de dames en heren gescheiden. Op zich is fouilleren standaard op de meeste grote feesten, maar je kunt ook te ver gaan. De dames worden tot op onder hun BH betast. Althans, niet iedereen, gewoon weigeren, een beetje moeilijk doen, en je kunt zo door. Een tip voor al die dames die het wel laten gevallen de volgende keer. Er worden de nodige spulletjes in beslag genomen. Maar er zijn zoveel mogelijkheden die over het hoofd worden gezien, dat het eigenlijk een zinloze actie is.
We horen bij de lucky few, die een maskertje krijgen. Zo'n gouden lange-snavel-prik-iemands-oog-uit ding. Dus oppassen geblazen als je een gemaskerde toetreedt zoals ik later op de avond meemaak bij het bestellen van wat drank. Het binnenkomen gaat goed, en een stevige beat komt ons tegemoet. Een feestelijk sfeer en een mooie aankleding. Vast ritueel bij binnenkomst even de lockers checken. En daar de eerste minpunt van de organisatie, lockers voor 10 plus 1 euro Wie die extra euro bedacht heeft weet ik niet, maar dit is grote onzin. Normaal is het 10 euro, waarbij je 5 euro terugkrijgt bij inleveren van de sleutel. Die ene euro zijn we voorgoed kwijt. En zorgt voor veel wisselgeld problemen. De nummering van de lockers is ver te zoeken, staan niet op volgorde, en dus is het een warboel. Een dikke minpunt voor Lockers BV dit keer.
We passeren een paar merchandise kraampjes, voor buttons, CD's / DVD's, zonnebrillen (? ), kleren, zitbanken en eetstalletjes. Even verderop de muntjes kraam bezocht. En ja hoor, ook hier weer die akelige halve muntjes aan je strip. Voor 50 euro hou je standaard een halve over. Tip voor de organisatie, alles afronden op hele munten, en hele munten uitdelen, wel zo handig. Na de muntjes lopen we door naar de grote zaal.
Super! Aan de linker en aan de rechter kant de barren. In het midden een vierkant met tot aan het dak een zwart doek. Daarvoor een vierkant met dranghekken eromheen. Helemaal vooraan een zaalbreed podium met daarachter drie grote videoschermen waarop wel mooi, maar weinig spectaculair het Masquerade logo prijkt. Helemaal achteraan, een ingetogen tribune waar de wannabees staan, die (meestal gratis) willen feesten zonder tussen de echte feestgangers te mogen staan. Hahahaha, je moet er maar zin in hebben.
De WC's is een verhaal apart. Bij de ingang is er altijd de vaste WC, die en veel te druk is, en vaak een wacht rij herbergt. In de grote zaal helemaal rechts achterin een blok vol met Dixies. Een groot deel van de avond is er geen licht. Dat kan echt niet. Dit is echt slecht georganiseerd. De verdeling van de WC's is echt waardeloos. Het enige positieve is dat ze gratis zijn.
We zijn een van de eerste, en bestellen een paar pilsjes. Oeps, het gaat fout. Er is paniek bij de linkerbar. Iets met het koolzuur, naar blijkt. Een aantal vieze gezichten verder, besluiten we om het bier aan de overkant te gaan halen. Niks mis mee, het smaakt voortreffelijk. Later blijkt de andere bar alles hersteld te hebben. Het was een gok, maar de muntjes verdwijnen in een ton, en het is dan onmogelijk om ze weer terug te vragen. Gelukkig herkent een van de barmannen me nog, en krijg alsnog mijn 2 pilsjes. Later op de avond zijn de barren overbezet. En enig improvisatie is nodig om niet al te lang te hoeven wachten.
Terug naar het begin
De muziek begint met 4 dames, 2 op het linker podium en 2 op het rechter podium, die geconcentreerd met hoofdtelefoon de muziek begeleiden. Of ze er zelf ook daadwerkelijk invloed op hebben is me niet duidelijk, zal wel voor de show zijn, maar het klinkt lekker. Rond kwart voor twaalf is the real kickoff door Erick E(eerdhuyzen). En dat is zeker geen verkeerde keuze. De sfeer is goed te noemen. Het publiek kan de kunsten van Erick waarderen. Mijn favorieten lijst werk ik altijd bij, met DJ's die ik alleen live heb gehoord en zo kan beoordelen. Deze nacht leveren er zeker weer een aantal op, Erick E. zit daar ook bij. Rond kwart voor een is er tumult. De zaal komt tot leven. Schijnwerpers gaan door de zaal, en de aandacht wordt naar het podium geleid. Dit is misleiding, want het echte spektakel zal midden in de zaal plaatsvinden. Met luide knallen en een ontvlammende opening staat Ferry Corsten midden in de zaal. Waar zoëven nog het zwarte doek hing, staat de DJ nu vol in de schijnwerpers, met Masker, uiteraard. Eigenlijk is Ferry alleen herkenbaar aan zijn postuur, en typische manier van DJ-ing. En zijn enthousiasme. Wij staan tussen de DJ-booth en de dranghekken in. Strategisch, want iemand met wat technisch inzicht weet dat er meer gaat gebeuren. Even voor 1 uur, gooit Ferry zijn masker af, eigenlijk ook meteen het thema van die avond. Tijd om zijn ware gezicht te laten zien.
[albumelement=23765437]{element is niet toegankelijk}
Eigenlijk zijn DJ-s net goden, zoals de verering door de hele zaal. Deze zaal komt voor de kleine man uit Rotterdam, maar zeker ook voor de rest. Op dit soort feesten raak ik altijd de tijd en ruimte kwijt (? ) dus pin me niet vast op volgorde en tijdstippen, want na een beëindiging zomertijd, kloppen ook tijdstippen van foto's niet meer.
Het podium van Ferry blijkt niet vast te staan. En na een tijdje gaat de DJ-booth letterlijk te lucht in. Het zweeft met een gemak over onze hoofden. Spring acties lukken niet, daar gaat ie net te hoog voor. Met een soepele beweging zweeft het gevaarte helemaal vanuit het midden van de zaal naar het hoofdpodium. De mensen verleggen moeiteloos hun blikveld naar voren. Mooi om al die kopjes naar Corsten te zien kijken.
Tweede verassing die avond is in aantocht. Met gele T-shirt, DJ Breakfast (Casey Keyworth). Voor het meeste van de aanwezig mensen een onbekende, maar na deze avond niet meer. Met recht een goede keus van ex System-F. En ik heb er weer een favoriet bij. Ik schat de DJ nog geen 20. Dus daar gaan we nog wel het een en ander van horen in de toekomst. Casey neemt de booth van Ferry over, en zweeft met hetzelfde gemak terug naar het midden van de zaal. Het blijft een mooi gezicht.
Tijd voor Cosmic gate, ergens rond kwart voor drie, de twee uit Duitsland. Garant voor goede muziek. Het back-to-back draaien blijft een mooi gezicht. Zeker als het respect voor elkaar duidelijk wordt als Ferry het niet kan laten om even vanuit zijn booth naar Cosmic Gate gaat en zijn waardering toont. Die alleen maar met de vingers terug kunnen wijzen. Hahahaha. Super! Het is weer een internationaal publiek, we maken kennis met mensen uit South-Hampton die zowel kaarten als de vliegreis hebben gewonnen. Ook zijn er verdacht veel Duitsers, zoals een paar mensen uit Berlijn die ongetwijfeld Cosmic Gate zijn nagereisd, maar ze zeggen toch voor Ferry himself te komen. Maar ook Oss en Zwijndrecht zijn vertegenwoordigd
Ferry zweeft nog maar eens door de lucht, en landt recht voor ons, op de plek omgeven door dranghekken. We kunnen hem zo aanraken. (bij wijze van spreken) Het is duidelijk dat de avond geslaagd is, zo uitbundig hebben de gast nog niet gezien. Het enthousiasme straalt er van af, en dat heeft duidelijk invloed op het toekijkende en genietende publiek.
Daarna is het de beurt aan Fedde Le Grand, een goede vriend van Ferry. Voor sommige een vreemde keus, om deze rasechte House-DJ tussen de trancers te horen, maar Fedde heeft niet voor niets een reuze sprong gemaakt in de DJ top 100. En het grootste deel van het publiek kan zijn muziek wel waarderen. Een mooi moment als Ferry en Fedde samen aan het mengpaneel draaien dat het een lieve lust is. Baas boven baas, het leveren mooie plaatjes op.
Onze leeftijd eist zijn tol, en op een geschikt moment houden we het voor gezien. Misschien dat iemand een deel-II kan schrijven, over wat hierna allemaal gebeurd is. We hebben Christopher Lawrence (uit de top 100 gekicked vanwege fraude van zijn management, niet door hemzelf, zonde! ) moeten missen, evenals Dogzilla en Secret Cinema. Maar we hebben toch nog kunnen genieten van ons Bed, en Breakfast hadden we eigenlijk al gehad. Hahahaha.
Op de terugweg, hadden we zoiets van, alles is goed gegaan, op een kleine valpartij op weg naar de taxi na. (hoe moeilijk kan het zijn om 100 meter te lopen), geen noemenswaardige ongelukken. Het verhaal van de Pakistaanse taxichauffeur, waarin nog maar eens blijkt dat er nog steeds discriminatie bestaat. Lekker kunnen slapen, de hostess van de BAB had trouwens het pand alweer verlaten, of we zelf de verwarming lager wilde zetten, en de sleutels in de brievenbus wilden doen. Er bestaat nog steeds zoiets als menselijk vertrouwen. Daarna met onze NS weer op weg naar huis. Maar in Dordrecht gaat het mis. Ergens rondom Lage-Zwaluwen een wisselstoring. Dus dan maar via Roosendaal naar Breda. Ondertussen worden we nog opgeschrikt door 'een blote bibs tegen de ruit' als afscheidskus voor een medepassagier. Dus een omleiding kan leiden tot leuke tafereeltjes.
Conclusie. Een paar keer dat het geluid ff weg viel was niet bijzonder. Wat wel veel beter kan, is de prijs van de lockers. En de halve muntjes moeten echt verdwijnen. De fouillering is goed, maar niet onder het ondergoed, volgende keer kappen daarmee. Als iedereen weigert, hebben ze geen keus. En dan nog ff de WC's afzeiken. Dit kan ook veel beter. Zorgen voor voldoende licht op de plees. En meer verspreiden zou ook helpen om af te wateren. En natuurlijk veel meer drank-afhaal-punten. De organisatie scoort hier ruim een onvoldoende.
Voor ons heeft het feestje een super indruk gemaakt. Hoewel sommige klaagden over de kwaliteit van het geluid hebben wij daar geen hinder van ondervonden. We dragen altijd oordopjes, dus kunnen alle feesten goed vergelijken, en in het midden van de zaal was het geluid perfect, zuiver, en in balans. De show was voortreffelijk. Overweldigende laser show, de lichshow in het algemeen was goed, de zwevende DJ-Booth verbazingwekkend, het vuurwerk, de rook effecten, de boom-effecten. Tjah, dan heb je echt profijt van je oordopjes. Als mensen verschrikt naar de oren grijpen. En wij alleen maar kunnen lachen. Met de videoschermen kan veel meer. En de hele tijd naar Bahn-TV kijken (met de camera in een auto) gaat vervelen. De muziek was super. Hadden ook niet anders verwacht. Erick-E en Breakfast waren verrassend goed. En Ferry's enthousiasme werkte aanstekelijk. Voor ons maar 1 conclusie GEWELDIG.
