Partyflock
 
Forumonderwerp · 728527
10170x bekeken
 
Waarschuw beheerder
wat vinden jullie van dit verhaal..

Allow me to introduce myself. My name, or as I am called by so called "doctors", is Anorexia. Anorexia Nervosa is my full name, but you may call me Ana. Hopefully we can become great partners. In the coming time, I will invest a lot of time in you, and I expect the same from you. In the past you have heard all of your teachers and parents talk about you. You are "so mature", "intelligent", "14 going on 45", and you possess "so much potential". Where has that gotten you, may I ask? Absolutely no where! You are not perfect, you do not try hard enough, further more you waste your time on thinking and talking with friends and drawing! Such acts of indulgence shall not be allowed in the future. Your friends do not understand you. They are not truthful. In the past, when the insecurity has quietly gnawed away at your mind, and you asked them, "Do I look....fat?" and they answered "Oh no, of course not" you knew they were lying! Only I tell the truth. Your parents, let's not even go there! You know that they love you, and care for you, but part of that is just that they are your parents and are obligated to do so. I shall tell you a secret now: deep down inside themselves, they are disappointed with you. Their daughter, the one with so much potential, has turned into a fat, lazy, and undeserving girl.

But I am about to change all that.

I will expect you to drop your calorie intake and up your exercise. I will push you to the limit. You must take it because you cannot defy me! I am beginning to imbed myself into you. Pretty soon, I am with you always. I am there when you wake up in the morning and run to the scale. The numbers become both friend and enemy, and the frenzied thoughts pray for them to be lower than yesterday, last night, etc. You look into the mirror with dismay. You prod and poke at the fat that is there, and smile when you come across bone. I am there when you figure out the plan for the day: 400 calories, 2 hours exercise. I am the one figuring this out, because by now my thoughts and your thoughts are blurred together as one.

I follow you throughout the day. In school, when your mind wanders I give you something to think about. Recount the calories for the day. It's too much. I fill your mind with thoughts of food, weight, calories, and things that are safe to think about. Because now, I am already inside of you. I am in your head, your heart, and your soul. The hunger pains you pretend not to feel is me, inside of you. Pretty soon I am telling you not only what to do with food, but what to do ALL of the time. Smile and nod. Present yourself well. Suck in that fat stomach, dammit! God, you are such a fat cow!!!! When mealtimes come around I tell you what to do. I make a plate of lettuce seem like a feast fit for a king. Push the food around. Make it look like you've eaten something. No piece of anything...if you eat, all the control will be broken...do you WANT that?? To revert back to the fat COW you once were?? I force you to stare at magazine models. Those perfect skinned, white teethed, waifish models of perfection staring out at you from those glossy pages. I make you realize that you could never be them. You will always be fat and never will you be as beautiful as they are.

When you look in the mirror, I will distort the image. I will show you obesity and hideousness. I will show you a sumo wrestler where in reality there is a starving child. But you must not know this, because if you knew the truth, you might start to eat again and our relationship would come crashing down.

Sometimes you will rebel. Hopefully not often though. You will recognize the small rebellious fiber left in your body and will venture down to the dark kitchen. The cupboard door will slowly open, creaking softly. Your eyes will move over the food that I have kept at a safe distance from you. You will find your hands reaching out, lethargically, like a nightmare, through the darkness to the box of crackers. You shove them in, mechanically, not really tasting but simply relishing in the fact that you are going against me. You reach for another box, then another, then another. Your stomach will become bloated and grotesque, but you will not stop yet. And all the time I am screaming at you to stop, you fat cow, you really have no self control, you are going to get fat. When it is over you will cling to me again, ask me for advice because you really do not want to get fat. You broke a cardinal rule and ate, and now you want me back.

I'll force you into the bathroom, onto your knees, staring into the void of the toilet bowl. Your fingers will be inserted into your throat, and, not without a great deal of pain, your food binge will come up. Over and over this is to be repeated, until you spit up blood and water and you know it is all gone. When you stand up, you will feel dizzy. Don't pass out. Stand up right now. You fat cow you deserve to be in pain!

Maybe the choice of getting rid of the guilt is different. Maybe I chose to make you take laxatives, where you sit on the toilet until the wee hours of the morning, feeling your insides cringe. Or perhaps I just make you hurt yourself, bang your head into the wall until you receive a throbbing headache. Cutting is also effective. I want you to see your blood, to see it fall down your arm, and in that split second you will realize you deserve whatever pain I give you.

You are depressed, obsessed, in pain, hurting, reaching out but no one will listen? Who cares?!?!! You are deserving; you brought this upon yourself. Oh, is this harsh? Do you not want this to happen to you? Am I unfair? I do do things that will help you. I make it possible for you to stop thinking of emotions that cause you stress. Thoughts of anger, sadness, desperation, and loneliness can cease because I take them away and fill your head with the methodic calorie counting. I take away your struggle to fit in with kids your age, the struggle of trying to please everyone as well. Because now, I am your only friend, and I am the only one you need to please.

I have a weak spot. But we must not tell anyone. If you decide to fight back, to reach out to someone and tell them about how I make you live, all hell will break lose. No one must find out, no one can crack this shell that I have covered you with. I have created you, this thin, perfect, achieving child. You are mine and mine alone. Without me, you are nothing. So do not fight back. When others comment, ignore them. Take it into stride, forget about them, forget about everyone that tries to take me away. I am your greatest asset, and I intend to keep it that way.

Sincerely, Ana
Waarschuw beheerder
biebjuh ---> ben ik met je eens , is gewoon heel moeilijk om mijn eigen in die schoenen te kunnen plaatsen. Voor mij is het eten het makkelijkste wat er is.
Vind het ook heel erg voor die mensen, maar ik snap nie waarom hun nie snappen dat wat eten lang nie zo erg is als hun uiterlijk als ze door blijven gaan met nie eten :|
Ben blij dat ik het nie snap want om het te kunnen snappen moet ik er doorheen geweest zijn denk ik, dus beter niet :)
 
Waarschuw beheerder
Eerste wat mensen doen die gewicht willen verliezen is minder /gezonder of niet eten. Bij Anorexia staat dit door en heb je jezelf gewoon niet meer onder controle.
En idd, denk dat je het zelf meegemaakt moet hebben om het echt te kunnen begrijpen, of een dierbare moet het gehad hebben maar dat kan het juist onbegrijpelijk maken omdat je alles zo direct meemaakt en iemand zo ziet wegzakken.
Waarschuw beheerder
donateur
biebjuh ---> ben ik met je eens , is gewoon heel moeilijk om mijn eigen in die schoenen te kunnen plaatsen.


het is ook moeilijk en ik merk dat mensen uit mijn omgeving dat ook niet kunnen.
hun snappen het ook niet waarom eten zo moeilijk is.
en als je het heb weet je ook wel dat het niet goed is en dat je fout bezig bent maar soms is de ziekte Anorexia of boulimia sterker dan jijzelf.
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
Weet je wat het is, mensen staan gewoon machteloos. Ze willen je helpen maar de enige die kan helpen ben jijzelf. Jij bent de enige die die knop naar "weer normaal eten" kan omzetten. En als je dat zelf niet kan zijn er heel veel psychologen/artsen die jou daarbij kunnen helpen.
Ik heb zelf ook heel erg anorexia gehad en ik weet hoe moeilijk het is om die knop om te zetten en daarbij zie ik nu ook hoe moeilijk je omgeving het ermee kan hebben...
 
Waarschuw beheerder
donateur
Dit is inderdaad niet zo goed voor mensen die
er niet tegen kunnen of er gevoelig voor zijn..
 
Waarschuw beheerder
donateur
en dan trots op jezelf zijn -kots-


Hier kots IK op!

Het is een ziekte
Arme meisjes/jongens kunnen er niets aan doen, het begint allemaal heel onschuldig
Waarschuw beheerder
stampkipje: ik zou echt willen dat jij heel even 1 dag zou meemaken wat iemand met anorexia de rest van haar leven doormaakt. Want deze ziekte gaat nooit meer echt over, ligt altijd op de loer. En geloof mij....je zou je ogen uit je domme kop schamen dat je deze opmerking ooit hebt durven maken.
 
Waarschuw beheerder
donateur
Het heeft niet alleen met uiterlijk/ dikte te maken hebben.

Mensen die een slecht zelfbeeld hebben of weinig zelfvertrouwen hebben zijn hier ook erg gevoelig voor.

mensen met een traumatische ervaring, mishandelingen , sexueel misbruikt.
Je hoeft niet eerst dik te zijn om Ana te ontmoeten, als je een gevoel hebt dat de controle over je leven kwijt bent kan Ana ook komen om je te helpen.

Het is een gevaarlijke ziekte ja, die je niet krijgt als je s'ochtens opstaat. het sluipt, iedere kilo die overwonnen wordt wordt je strijdlustiger van eindelijk trots op jezelf, je hebt eindelijk je controle terug.laatste aanpassing: 10 december 2004 11:33


Het is vaak ook een controleziekte of overlevingsmechanisme zo'n eetziekte....
 
Waarschuw beheerder
Zeer mooi beschreven! Wat moet je kapot gaan zeg als dat eenmaal in je koppie zit ..
Waarschuw beheerder
ik snap niet t hele stuk tekst

maar mensen met anorexia snap ik echt niet gewoon.
Zou dat zelf echt nooit kunnen krijgen.

Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard,..en hoe laat je t zover komen?

Als je er dan ook nog trots op bent ook dan ben je rijp voor het gesticht :(

ik wil hier niemand mee beledigen maar dit s mijn mening....
 
Waarschuw beheerder
denk je nou egt dat iemand uberhaupt al zu denken : 'heey ik zou later best eens anorexia krijgen' dat weet je niet dat gebeurt...en mensen hoeven dan echt niet gelijk gestoord te zijn ofzo hoor...idd wel zwak van aard...en je hebt niks te zeggen over hoe ver je het laat komen want het gebeurt en je hebt er niks over te zeggen
Waarschuw beheerder
jawel je hebt dat denk ik wel zelf in de hand hoor!!
Als je een beetje sterk karakter hebt zowieso....
 
Waarschuw beheerder
Ik vind het nogal bekrompen om te zeggen dat iemand die anorexia heeft rijp is voor het gesticht. Dat slaat echt totaal nergens op. Die mensen hebben gewoon een compleet kapot zelfbeeld en dat is heel erg jammer. Maar ik denk wel dat je er iets aan kunt doen, aan dat zelfbeeld. Mijn vriendin heeft het ook gehad en ondervindt nog dagelijks de invloeden ervan. Ze is hartstikke mooi en toch vind ze dat zelf niet. Ik merk wel dat ik haar anders laat denken en dat ik haar sowieso goed laat nadenken over waarom ze bepaalde dingen doet of denkt.

Het zal altijd een zwakke plek zijn bij iemand die het heeft, maar ik ben ervan overtuigd dat het goed mogelijk is om het te verdringen naar de achtergrond. Mensen met schizofrenie en andere psychische aandoeningen kunnen er ook oud mee worden. Waarom iemand met anorexia dan niet?
Waarschuw beheerder
donateur
ik snap niet t hele stuk tekst

maar mensen met anorexia snap ik echt niet gewoon.
Zou dat zelf echt nooit kunnen krijgen.

Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard,..en hoe laat je t zover komen?

Als je er dan ook nog trots op bent ook dan ben je rijp voor het gesticht


Alsof je erom gevraagd hebt, Anorexia is een psychiatrische stoornis als het ware...je vraagt er ook niet om om depressief te worden...Of een psychose te krijgen...

Anorexia krijg je niet zomaar even dat is van zoveel dingen afhankeleijk, ze zijn nu bezig met gen-onderzoek en het schijnt dat Anorexia deels in de genen ligt met daarnaast sociale en psychologische invloeden

Wat een bekrompen geblaat zeg

Was jij blij met je hyperventilatie?
 
Waarschuw beheerder
donateur
Stampertje :respect:


@ :@Para-Stamp-Wijf:@ik haat trance: Alsof anorexia iets is waar die persoon voor kiest. Ik begrijp goed dat je het niet kunt begrijpen dat mensen deze eetstoornis krijgen, want diegene die er aan lijdt begrijpt het zelfs niet eens. En je kunt je niet voorstellen hoe erg dat is. Anorexia komt voort uit heel erge onzekerheid en/of een dramatische ervaring. Het is absoluut niet iets waar je voor kiest. En ja, het blijft een zwakke plek.
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
jawel je hebt dat denk ik wel zelf in de hand hoor!!
Als je een beetje sterk karakter hebt zowieso....


Nee natuurlijk heb je dit niet zelf in de hand! waarom zou je er voor kiezen om je lichaam zo te verpesten...

en dom om te zegge ''als je een beetje sterk karakter hebt'' want dat hebben ze meestal dus niet eh
 
Waarschuw beheerder
mensen met anorexia hebben misschien een te sterk karakter en te sterke wil. Ze zijn perfectionistisch.
Één van mijn beste vriendinnetjes had het ook. toen ze 13 was, was ze 1.70 lang en nog geen 30 kilo.. heeft maanden in ziekenhuis gelegen. Nu gaat he gelukkig al jaren goed, maar nog vecht ze er tegen en is ze bang om dik te worden...
Waarschuw beheerder
donateur
mensen met anorexia hebben misschieneen te sterk karakter en te sterke wil. Ze zijn perfectionistisch


Precies (y)
 
Waarschuw beheerder
Ohhhh para stampwijf wíé is er hier nou rijp voor het gesticht?!?!

Hoe dúrf je zo te oordelen zonder er ook maar IETS van te weten schijnbaar?! Ik heb het zelf gehad en als er íets is wat mij helemaal ziek gemaakt is, is het wel dat ik een ontzettend sterke wil heb. Ik ben niet een of ander zielig ding dat niets kan hoor, en dat was ik ook niet!
Heel je f*cking zelfbeeld is gewoon ontspoort, en je bent niet trots op jezelf aangezien je alleen maar dunner en dunner wilt worden. Pas als je écht ziet dat iemand dikker is als jij, dán ben je trots misschien ja!

Je hebt deze ziekte helemaal niet in de hand, als ie eenmaal de controle over je heeft kan je niet meer terug, je kan alleen maar verder meegesleurd worden, je kan geen stop zeggen.
Tuurlijk ben je geestelijk wat labieler als je anorexia (of boulumia) hebt, maar niet zo labiel om te zeggen dat je in een gesticht moet.

Ik respecteer iedereens mening, maar verdiep je dan eerst in hetgeen waar je een mening over hebt voor je die mening uit in het openbaar... Want wat je nu uitkermt slaat echt NERGENS op!!

Kan me zo boos maken over mensen zoals jij! :@:@:@
 
Waarschuw beheerder
egt un erge ziekte!!! en je ken dr nix aan doen je heb ut egt nie zelf in de hand... net wat je zegt het is net als un depressief me moeder is dat ook.. en die vraagt dr ook nie om goh laat ik maah is ff me de hele dag klote voele.. of laat k nou ff zelfmoord proberuh te pleguh.. net als met anorexia die mense wille net zo hard gwn gelukkig zijn en gezond hoor..
Waarschuw beheerder
Wow wat een tekst! *slik* :respect:
hij is idd wel heel erg confronterend geschreven!
wat een kut ziekte dan he! :s
 
Waarschuw beheerder
Zo'n ziekte heb je zelf zeker niet in de hand..

Het is voor mensen die het zelf niet gehad hebben idd moeilijk om te begrijpen maar eeen uitspraak zoals deze :

ik snap niet t hele stuk tekst

maar mensen met anorexia snap ik echt niet gewoon.
Zou dat zelf echt nooit kunnen krijgen.

Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard,..en hoe laat je t zover komen?


raakt mij wel heel erg..
Je kiest hier niet zelf voor. dus roep aub niet dat je het zelf nooit kunt krijgen.
Ik was voor een bepaalde gebeurtenis ook een heel sterk meisje maar in 1 klap was hier niets van over.
Er kan bijv iets gebeuren waardoor iemand je zelfrespect voor je lichaam helemaal wegneemt, dat je walgt van je lichaam(van alle vrouwelijke vormen).
En mensen met anorexia of een andere eetstoornis zijn zeker niet zwak van aard, zijn JUIST heel erg sterk..
Het is echt een vreselijke ziekte dus er is echt geen 1 persoon die hier zelf voor kiest..
Gelukkig ligt dit alles alweer een tijdje achter me maar ik wens iedereen die hier nog mee worstelt heel erg veel sterkte en kracht toe (F)
laatste aanpassing
Waarschuw beheerder
donateur
Zou dat zelf echt nooit kunnen krijgen.


Net als depressief worden of dergelijke

Daar kies je toch ook niet voor? dat krijg je gewoon keurig voorgeschoteld, of je er nou om gevraagd hebt of niet :/
 
Waarschuw beheerder
Tja..als je denkt dat je daar voor kiest dan heb je duidelijk nog niet veel van t leven gezien..
laatste aanpassing
Waarschuw beheerder
donateur
nee idd, ook zo lekker makkelijk om te brullen...

Onwetendheid maakt dom, dat blijkt wel weer
 
Waarschuw beheerder
Idd.. Niet dat je anderen mensen zoiets toewenst maar hou dan gewoon je smoell...
 
Waarschuw beheerder
en als ze dr zelf voor kunne kiezen dan hadde ze dr nou wel vanaf geweest he! en dan noemen ze het ook geen ZIEKTE net als of je zeg goh ik wil nou geen hoofdpijn meer dus dan is het weg ga eerst ff kijke wat het inhoud en doe dan je zegje maar...
 
Waarschuw beheerder
Idd Nik, mooi gezegd.. :flower: Mij is het ook overkomen, zou willen dat ik het allemaal kon terug draaien.. ben echt door een hel gegaan.. ben ook van mening mensen die hier geen ervaring mee hebben, beter hun mondje dicht kunnen houden want die weten ECHT niet waar ze over praten!!

Gaat nu weer goed met me, er zijn nog steeds dagelijkse dingen die me eraan herrinnen.. mijn lichaam functioneert niet meer zoals behoren, dit draag ik duss nog heel mijn leven mee.. :/ Kon ik 11 jaar geleden maar zeggen: "Zou dit zelf nooit krijgen" I wish..
 
Waarschuw beheerder
Idd jan.. maar helaas kunnen de tijd niet terugdraaien.
Maar heeft ons ook wel weer gevormd tot de menskes die we nu zijn..
We halen nu gewoon de verloren tijd dubbel en dwars in saampjes hihi. :knuffel: voor jou (L)
 
Waarschuw beheerder
Ja, zeker doen we echt wel.. :knuffel: Daar is het ook echt tijd voor nu.. alle ellende achter ons te laten en over nieuw te beginnen!!
 
Waarschuw beheerder
to para stamp op de rkop wijf!!!

Zou dat zelf echt nooit kunnen krijgen.


ook jij kan dat krijgen dus hou er over op aub.
Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard


hallo dombo!!!!!!!! dit krijg je niet zomaar meestal gaat er iets ergs aan vooraf..
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard


Als je heel erg zwak van aard bent kan je (vooral in het begin) echt niet alle honger negeren, alle uitputting, alle stress, alle zorgen om hoe je eruit ziet, alle uitputting van het vele bewegen, alle opmerkingen en dan nog steeds doorgaan en je er niets van aantrekken!

Je wenst dit zelfs je grootste vijand nog niet eens toe...
 
Waarschuw beheerder
Idd Biebjuh.. wat je zegt is helemaal waar.. (y)
Was ik maar zwak van aard geweest, was me dit misschien nooit overkomen!!
 
Waarschuw beheerder
Mensen zeggen tegen mij ook vaak genoeg dat ik anorexia heb , terwijl ik vaak meer eet dan zij die zo'n domme opmerking maken en ik gewoon erg slank ben.
Nu heb ik maar bedacht dat als iemand zoiets tegen mij zegt dat ik dan zeg ; iemand die kaal is , heeft toch ook niet meteen kanker ?
Slaat idd nergens op, maar die opmerkingen slaan ook nergens op :@
 
Waarschuw beheerder
Haha misschien hard ja, maar wel confronterend!

Mensen denken heel luchtig over anorexia, en zeggen dus ook snel over iemand van "zo jij hebt anorexia". Alsof je het expres doet!

Volgensmij kan iedereen die anorexia gehad heeft achteraf zeggen dat ze die periode NOOIT meer mee willen maken!

Ligakoekje: idd, als ik misschien minder perfectionistisch was had ik mezelf misschien ook wel een hoop kunnen besparen...
 
Waarschuw beheerder
Een oudere vriendin van mij heeft ook een soort van anorexia gehad.
Ze was toendertijd erg depressief en vroeg wel 1000 keer per dag aan me "ben ik niet te dik, ik ben te dik heh"
Was echt superlastig, vooral omdat ze ook helemaal niks wilde eten.
Anorexia is echt niet zomaar een ziekte waar over je opmerkingen maakt of waar over gelachen word, want volgens mij als je eenmaal anorexia hebt, blijft het je hele leven achtervolgen.
Maar het is idd misschien een soort van "perfectionisme".
Ze zijn vaak heel erg onzeker, maar hebben wel een grote drang om ervoor te zorgen dat ze graadmager worden en dat ze willen dat iedereen haar mooi vind.
Mij lijkt het enorm lastig in ieder geval, en ben blij dat ik het godzijdank niet heb.
 
Waarschuw beheerder
Knuffolmutz het is idd dat je op zich heel erg perfectionistisch bent naar jezelf toe. Maar je wilt niet per definitie graatmager worden, ik wilde ook niet dat iedereen me mooi vond (heb het zelf gehad).
Eigenlijk is het bij iedereen heel erg verschillend, iedereen heeft verschillende motieven en oorzaken hoe en wat.
Er is ook niet een hulpmiddel (laat staan medicijn) wat bij iedereen helpt. Tis gewoon heel moeilijk, het is een neerwaarste spiraal waar je niet uit kan komen onderhand...
Waarschuw beheerder
donateur
ik vind het ok nergens op slaan wat Para-Stamp-Wijf ik haat trance zegt .
als je er niks over weet houd domme opmerkingen dan voor je.
je kan er pas echt over praten als je zelf zoiets heb gehad.

Ik ben nu ook in therapie voor een eetstoornis en ik ben blij dat ik hulp heb gezocht want ik was en ben nog steeds af en toe niet te genieten .
En je vraagt er idd niet om je denkt niet oh laat ik eens even anorexia/boulimia gaan krijgen!

Het gaat nu al een stuk beter met me daar ben ik blij om al ben ik wel bang om ooit een terug val te krijgen.
maar ik hoop dat dat nooit gebeurd!
 
Waarschuw beheerder
Ja idd ik ben altijd heel erg perfectionistisch geweest, naar mezelf toe en naar andere dingen.. ooit denk ik wel van aaaaah waarom MOET dat toch steeds allemaal van mezelf!!
Waarschuw beheerder
donateur
ik zeg niet dat ik het eens ben met wat "Para-Stamp-Wijf ik haat trance" zegt, maar ze zegt wel dit "Als je er dan ook nog trots op bent ook dan ben je rijp voor het gesticht". ze zegt niet dat de mensen die anorexia hebben rijp voor het gesticht zijn

tuurlijk is het een hele erge ziekte, maar ik heb een keer bij een reportage van "ton" gezien dat zo'n meisje graag weer anorexia wou hebben, want dat vond ze mooi. ook had ze foto's van mensen met hele erge anorexia aan haar muur als grote voorbeeld (die later ook dood zijn gegaan)

ook heb ik een keer sites gezien die pro-anorexia zijn. allemaal tips over hoe je anorexia moet krijgen en die je wijs maken dat je dan pas echt mooi bent enzo. en dan ook echt modelfoto's van mensen die echt heel mager zijn
hier een site met links van pro-anorexia als je niet weet wat ik het over heb:
http://www.plagueangel.net/grotto/id5.html

maar inderdaad...over het algemeen is het een hele erge ziekte waar niet lichtjes over gepraat kan worden!
 
Waarschuw beheerder
Ja, maar meis dat zie je dan niet meer in.. die mensjes zijn dan vort zo ziek dat ze niet anders meer kunnen denken, ze zijn constant daar mee bezig.. En dat meisje bij Ton, die wil het weer terug omdat het voor haar een veilig wereldje was, waarin ze het gevoel had alles aan te kunnen.. maar dat is niet zo.. die kunnen niet meer reeel denken!!
Waarschuw beheerder
donateur
ja dat was volgens mij ook zo met haar
ze was een jaar of 30 tijdens de uitzending en ze had nu boulimia...kocht ze vaak heel veel snickers in 1 keer en at ze allemaal tegelijk op....daarna kotste ze het er weer uit.
ze was ook nog maagd omdat ze zich schaamde voor haar lichaam
zij was er ook constant mee bezig....wel heel erg was dat...
 
Waarschuw beheerder
Ja klopt die kunnen nergens anders meer aan denken als aan eten/niet eten/uiterlijk.. echt een ramp..
Waarschuw beheerder
Dat meisje bij die uitzending over Ton ken ik persoonlijk en vind het ook heel erg om te horen dat iemand terug naar dat wil.
Ik kan/wil me dat ook absoluut niet voorstellen!
Ik ben zelf vanaf mijn 15e ziek geweest en ben er nu pas helemaal vanaf.
Dankzij therapie maar ook zeker dankzij de mensen om me heen.
Dus ik heb ook veel dingen gemist door mijn ziekte en kan me ook mateloos aan irriteren dat mensen er zo luchtig over denken.
Iets wat je al zo lang hebt gaat niet 1 2 3 over.
Ik wens het echt niemand toe.

Even speciaal voor Bitchy: Goed bezig wijffie! Ik ga je zo nog ff mailen!Kus voor jou!
 
Waarschuw beheerder
Ik ben ook van mening dat je er nooit helemaal vananf komt.. hoe graag je ook zou willen, je leerst er mee leven is gepaster vind ik!!
Waarschuw beheerder
Denk dat het wel mogelijk is, in sommige gevallen.
Als je net een paar maandjes ziek bent, is de kans echt groot dat je van je eetstoornis afkomt.
Maar ermee leren leven, is denk ik idd het merendeel dat dat moet "leren".
 
Waarschuw beheerder
Zou iemand asjeblieft die link willen verwijderen?! Het lijkt me echt heel erg onverstandig om naar die site te gaan als je anorexia ontwikkeld of als je het hebt. Al helemaal als je niet beter wilt worden, of net dat zetje in je rug nodig hebt! Waarom denk je dat Google enzo dit soort sites verbieden, echt niet omdat het niet verstandig is voor "kinderen onder de 6 jaar"!
Belachelijk om het zo maar neer te kwakken, vooral in een forum als dit waar toch wel een aantal mensen zijn die die ziekte hebben gehad.

Ik denk wel dat je er helemaal vanaf kan komen. Het blijft gewoon je zwakke plek. Iemand die z'n been ooit eens heeft gebroken knalt keihard op z'n bek als 'ie bv gaat voetballen, iemand die anorexia heeft gehad en zich kut voelt eet niet of gaat zich ellendig dik voelen.
Ik vertík het gewoon om m'n hele leven te moeten laten leiden door een anorectische verleden, ik wíl er gewoon vanaf. Ik wil later gewoon gezellig uit eten kunnen gaan ofzo en eens niet een salade bestellen omdat ik niet anders wil (of kan). Ik wil gewoon dagjes weg kunnen en gezellig iets te eten halen en niet eten "vergeten".
Ik laat mijn leven niet beheersen door iets waar ik niet mijn hele leven mee wil leven!!!
laatste aanpassing
Waarschuw beheerder
donateur
Denk dat het wel mogelijk is, in sommige gevallen.
Als je net een paar maandjes ziek bent, is de kans echt groot dat je van je eetstoornis afkomt


Idd, ook hier geld, hoe eerder de ziekte herkend en erkend wordt en hoe eerder er behandeld wordt, hoe beter de prognose is :jaja:

Sommigen genezen, anderenleren er mee leven, anderen worden chronisch en een klein deel sterft er aan
 
Waarschuw beheerder
Idd heel erg goed doordacht om een dergelijke link hier te plaatsen. Heb je soms zaagsel voor hersenen ofzo? Als je ernaar wilt kijken dan hoef je dat nog niet te delen met heel PF. Er komen in dit topic mensen die de ziekte gehad hebben of nog altijd hebben en die mensen klikken erop en misschien reageren ze er verkeerd op en zijn ze terug bij af.

Denk toch eens na voordat je iets plaats in een zeer serieus topic als dit!!
 
Waarschuw beheerder
donateur
gewoon heel moeilijk om mijn eigen in die schoenen te kunnen plaatsen. Voor mij is het eten het makkelijkste wat er is.
Vind het ook heel erg voor die mensen, maar ik snap nie waarom hun nie snappen dat wat eten lang nie zo erg is als hun uiterlijk als ze door blijven gaan met nie eten


het gaat niet om eten..
het gaat om de controle.
als je het idee hebt dat je maar een btje ronddobbert in het leven, geen idee van richting hebt, en het idee hebt dat je alle controle kwijtbent... wat kan je dan wel controleren? juist, eten. of beter gezegd: niet eten.
je voelt je er sterk door. zo'n gevoel van "ik kan misschien niet veel, maar ik ben sterk want ik kan eten laten staan."
laatste aanpassing