Nieuws - Regionaal - Venlo/Venray "de limburger"
De kinderen van het misverstand
Bert Albers
Venray - In de regio staat jongerencentrum Dingus de laatste weken volop in de belangstelling. De hardcoreparty's zouden ook bezocht worden door de harde kern van rechtse en racistische jongeren. Niks van waar, zeggen de bezoekers. Hoe gaat het er aan toe bij zo'n party?
Een bezoek aan een Dingus hardcoreparty vergt enig inlevingsvermogen van een Venrayse huisvader van in de veertig: je moet wat dingen weg willen denken en wat andere zaken toe willen voegen.
Waar even niet aan denken: het totaal uitgeleefde gebouw aan de Venrayse Hoenderstraat. De drie politieauto's voor de deur, 'snachts om half een. Het handjevol veiligheidsmensen dat Dingus standaard inhuurt bij hardcoreparty's. Het monotone elektronische gebeuk in een erg hoog tempo. De associaties die je hebt bij zwarte legerschoenen, kaalgeschoren hoofden en Gotisch schrift.
Houd er wel rekening mee dat het 2004 is. Fortuyn is dood, 11 september is geweest en de moord op Van Gogh. Nederland denkt rechtser dan dertig jaar geleden. En deze jongeren ook. Denk eraan dat jongeren zich graag afzetten tegen de gevestigde orde van hun ouders. In Dingus bovendien tegen die verdomde gemeente. En vergeet niet de dominante Dingus-voorzitter, die 'zijn' club graag in de slachtofferrol manoeuvreert. Realiseer je dat jezelf ook bij een groep hoort. Je rijdt hetzelfde soort auto, houdt van dezelfde muziek, koopt je kleren in eenzelfde soort winkel.
Dat allemaal weggestreept en opgeteld blijft er over een zaterdagavond uit voor een 150 jongeren van een subcultuur. Ze dragen veel Lonsdale, Hooligan en Pit Bull. Maar er loopt ook een Dolce en Gabbana-truitje rond en een Fred Perry sweater. 80procent van de jongens is (bijna) kaalgeschoren. Op de dansvloer in de zaal wordt heftig rondgesprongen op de nooit stoppende beat. Vooral jongens pogoën, een dans die uit de punktijd is overgebleven. De tegels zijn spekglad van het geknoeide bier. De dj staat op een verhoogd podium, een modern altaar, achter een twee meter hoog bouwhek.
Praten is lastig bij 95 dBA. In het naastgelegen café, de chill out-room, is het rustiger. Daar kom je er niet om heen: 'de krant' heeft heel wat uit te leggen. Vooral de berichtgeving over Lonsdalers en hun afkomst heeft kwaad bloed gezet bij veel bezoekers van de hardcoreparty. In een mum van tijd staat er een groepje om 'die van de krant' heen. Ze zoeken de fijne nuance niet: een politieman heeft gezegd dat Lonsdalers uit gebroken gezinnen komen en dommig zijn en de krant heeft dat opgeschreven. Punt. En dat klopt niet, luidt de boodschap. Veel ouders voelen zich zelfs beledigd, zeggen ze.
De uitspraak van de Venrayse burgemeester Jos Waals die suggereerde dat een groep Noord-Limburgse extreem-rechtse jongeren de hardcoreparty's in Dingus bezoekt, klopt al evenmin. ,,Hier is nooit ruzie. We gaan hier juist naar toe, omdat we onszelf kunnen zijn, niemand je aankijkt'', is de breed verkondigde boodschap. Wat de hardcore jongeren van Dingus beweren is dat het eigenlijk een misverstand is. Na de moord op Van Gogh volgde een mislukte aanslag op de Marokkaanse moskee in Venray. Waar deze groep niets mee te maken had. Ook niet met het incident nog geen week later, toen een Marokkaanse moeder met een steen werd bekogeld. Voor de wraakactie zochten jonge Marokkanen de 'Lonsdalers' van Dingus op. Een knokpartij in dezelfde straat was het resultaat. Het bracht de verhoudingen tussen (blanke) hardcorejongeren en (Marokkaanse) r&b-liefhebbers aan het wankelen. Aldus de bezoekers.
Eigenlijk is er dus niet veel aan de hand in Venray, het is een opgeblazen misverstand. Of zoals de dj van het café opmerkt: ,,We zijn misschien wat rebels. Maar eigenlijk houden we gewoon allemaal van een feestje.''
maandag 29 november 2004
De kinderen van het misverstand
Bert Albers
Venray - In de regio staat jongerencentrum Dingus de laatste weken volop in de belangstelling. De hardcoreparty's zouden ook bezocht worden door de harde kern van rechtse en racistische jongeren. Niks van waar, zeggen de bezoekers. Hoe gaat het er aan toe bij zo'n party?
Een bezoek aan een Dingus hardcoreparty vergt enig inlevingsvermogen van een Venrayse huisvader van in de veertig: je moet wat dingen weg willen denken en wat andere zaken toe willen voegen.
Waar even niet aan denken: het totaal uitgeleefde gebouw aan de Venrayse Hoenderstraat. De drie politieauto's voor de deur, 'snachts om half een. Het handjevol veiligheidsmensen dat Dingus standaard inhuurt bij hardcoreparty's. Het monotone elektronische gebeuk in een erg hoog tempo. De associaties die je hebt bij zwarte legerschoenen, kaalgeschoren hoofden en Gotisch schrift.
Houd er wel rekening mee dat het 2004 is. Fortuyn is dood, 11 september is geweest en de moord op Van Gogh. Nederland denkt rechtser dan dertig jaar geleden. En deze jongeren ook. Denk eraan dat jongeren zich graag afzetten tegen de gevestigde orde van hun ouders. In Dingus bovendien tegen die verdomde gemeente. En vergeet niet de dominante Dingus-voorzitter, die 'zijn' club graag in de slachtofferrol manoeuvreert. Realiseer je dat jezelf ook bij een groep hoort. Je rijdt hetzelfde soort auto, houdt van dezelfde muziek, koopt je kleren in eenzelfde soort winkel.
Dat allemaal weggestreept en opgeteld blijft er over een zaterdagavond uit voor een 150 jongeren van een subcultuur. Ze dragen veel Lonsdale, Hooligan en Pit Bull. Maar er loopt ook een Dolce en Gabbana-truitje rond en een Fred Perry sweater. 80procent van de jongens is (bijna) kaalgeschoren. Op de dansvloer in de zaal wordt heftig rondgesprongen op de nooit stoppende beat. Vooral jongens pogoën, een dans die uit de punktijd is overgebleven. De tegels zijn spekglad van het geknoeide bier. De dj staat op een verhoogd podium, een modern altaar, achter een twee meter hoog bouwhek.
Praten is lastig bij 95 dBA. In het naastgelegen café, de chill out-room, is het rustiger. Daar kom je er niet om heen: 'de krant' heeft heel wat uit te leggen. Vooral de berichtgeving over Lonsdalers en hun afkomst heeft kwaad bloed gezet bij veel bezoekers van de hardcoreparty. In een mum van tijd staat er een groepje om 'die van de krant' heen. Ze zoeken de fijne nuance niet: een politieman heeft gezegd dat Lonsdalers uit gebroken gezinnen komen en dommig zijn en de krant heeft dat opgeschreven. Punt. En dat klopt niet, luidt de boodschap. Veel ouders voelen zich zelfs beledigd, zeggen ze.
De uitspraak van de Venrayse burgemeester Jos Waals die suggereerde dat een groep Noord-Limburgse extreem-rechtse jongeren de hardcoreparty's in Dingus bezoekt, klopt al evenmin. ,,Hier is nooit ruzie. We gaan hier juist naar toe, omdat we onszelf kunnen zijn, niemand je aankijkt'', is de breed verkondigde boodschap. Wat de hardcore jongeren van Dingus beweren is dat het eigenlijk een misverstand is. Na de moord op Van Gogh volgde een mislukte aanslag op de Marokkaanse moskee in Venray. Waar deze groep niets mee te maken had. Ook niet met het incident nog geen week later, toen een Marokkaanse moeder met een steen werd bekogeld. Voor de wraakactie zochten jonge Marokkanen de 'Lonsdalers' van Dingus op. Een knokpartij in dezelfde straat was het resultaat. Het bracht de verhoudingen tussen (blanke) hardcorejongeren en (Marokkaanse) r&b-liefhebbers aan het wankelen. Aldus de bezoekers.
Eigenlijk is er dus niet veel aan de hand in Venray, het is een opgeblazen misverstand. Of zoals de dj van het café opmerkt: ,,We zijn misschien wat rebels. Maar eigenlijk houden we gewoon allemaal van een feestje.''
maandag 29 november 2004
