Leven met een borderliner?

Sinds ik bij me ex ben gegaan weet ik dat ik borderline in combinatie met adhd heb.
Na verdiepen in die 2 onderwerpen besefte ik dubbel zo hard dat het heel moeilijk leven met mij was (met muh ex net zo hoor).
Ik wist dat ik er last zou als ik een nieuwe relatie zou krijgen maarjah zoveel?

Pfff ik maak het me vriend af en toe egt heel errug moeilijk...

Zijn er meer mensen met deze ervaring? Borderliner zelf of partner?

thanks allemaal...

mn koppie maak overuren zit helemaal in de stress en weet t allemaal niet meer...
Dat zwart wit denke is zwaar klote k haat t de laatste paar dagen is alles zwart en k word gewoon helemaal gek bvan mezelf...

Dat heb ik al vanaf dat ik terug ben van vakantie. Lijkt wel alsof alles fout gaat, dingen die ik moet regelen lukken nietecht en ik maak me weer veel te druk om dingen wat ik absoluut niet moet doen, maar het stoppen lukt ook niet echt

En dan voel ik me juist de laatste tijd zo toppie

Hoewel ik er wel erg veel moeite mee heb dat me pa sinds kort weer contact heb met me zus. Niet dat ik het hem nie gun maar voor mijn gevoel heeft ze mij en me pa net iets teveel aangedaan en door mijn zwart wit denken kan ik maar niet loskomen van het idee dat ze weer iets van plan is

Maarjah moet ik maar overheen komen hoor, ut is me pa ze keus. En ik blijf stug vasthouden aan het geen contact hebben met haar, zo bescherm ik iig mezelf

ik ben zenuwachtig moet morge als t goed is t contract tekenen om 11 uur...

Ah veel succes

tja bordeline dat is echt iets ingewikkelds. Heel veel mensen snappen die ziekte niet, Er is een heel handig boek voor daar leer je ermee om te gaan met je gevoelens. dat boek heet: Bordeline hulpboek van Jaap Spaans & Erwin van Meekeren. Is echt en aanrader om dat boek aan te schaffen.

housepupke waar ken je dat boek kopen dan???
en wat staat er precies in dan???

dat boek kun je op internet ook bestellen bij www.bol.com, Dat hele boek gaat over borderline,alle verschijnselen worden per hoofdstuk besproken en vertellen ze je hoe je t er beste mee om kan gaan. T is echt leerzaam, en heel handig om te hebben als je met bepaalde situaties of gevoelens niet weet om te gaan. T is geschreven door n psycholoog en psychiater die zich hebben verdiept in bordeline, ze hebben t hulpboek geschreven met hulp van borderline patienten. Ik ken ook nog een boek dat heet ``de borderline dans`. Dat is een leesboek gaat over een man die iets heeft met een borderliner, dat boek is ook heel erg herkenbaar en interessant. succes ermee. x

Ik lees nie zo veel over borderline. Ik ben van mijn mening dat ik nie te veel op me borderline wil gooien. Ik zie mezelf ondanks me adhd en borderline als de eindverantwoordelijke. Wil niet volgens het etiket leven maar gewoon mezelf zijn.

Ik ben Gabrielle, heb adhd en borderline maar ondanks dat ben en blijf ik gewoon Gabrielle.

Maarjah das mijn mening.

Ik heb vandaag een afspraak met mijn "nieuwe" begeleider voor mijn linehan therapie. Ik ga 31 augustus beginnen met mijn pre-therapie. Vind het best eng maar ik weet dat het me zal gaan helpen

Veel succes Desiree.
Ik ga ook ooit aan die therapie beginnen maar wanneer weet ik nog niet.

Thanks

Bij mij is het heel snel gegaan, begin dit jaar is BL geconstateerd en nu kan ik al de linehan gaan doen. Vind het echt doodeng maar ik moet en ga van mezelf doorzetten omdat ik weet dat ik er beter uit zal komen

ja ja borderline ik ben blij dat ik 30 ben geworden en hoop en denk er overheen gegroeid te zijn. althans ik heb er niet veel last meer van heb wel veel problemen gehad erdoor in mijn verleden doeiiiiiiiiiiiiiii

Ik ben net 29 geworden dus ben benieuwd wat er gaat gebeuren. Bij mij is het pas geconstateerd, van mij mag het nog wel minderworden dan het nu is. Maar daar zal de Linehan ook wel aan mee helpen.

Super mooi en goed gezegd Mensen die het gebruiken/misbruiken hoef ik ook niet om me heen. Tuurlijk af en toe wil er even lekker over zeuren en zeiken en dat mag ook maar het gebruiken omdat je toevallig ergens geen zin in hebt ofzo dat schiet niet op en is oneerlijk. MAar dat is mijn mening dan ook he.. Hoe gaat het verder trouwens met je zwangerschap GAbrielle? Heb je al mooie ... hoe heten die dingen ook al weer... ooh ja echo's gehad?

Dikke kus
dees

Die heb ik, is een roman en een supermooi boek inderdaad, heb hem in 1 adem uitgelezen

Mijn beste vriendin sinds 10 jaar heeft ook borderline..het begon allemaal met dezelfde klachten als die ik had - manisch depressief, maar ik ben er op een gegeven moment rond mn 17e zelf uitgekomen, terwijl het met haar steeds slechter ging.
Ik wilde nooit hulp hebben, tis me dan ook zelf gelukt om uit mn depressies te komen, maar zij wilde toch duidelijk dat ze hulp kreeg.
Haar mentale toestand verslechterde en op een gegeven moment werd de diagnose 'rapid cycling' vastgesteld en werd ook duidelijk dat ze borderline had.
Ze is toen uit eigen wil 'opgenomen' in een instelling die haar dag en nacht in de gaten kon houden.
Dat zou in totaal 2,5 jaar duren...die tijd is nu bijna verstreken, in november wordt ze ontslagen.
Ik merk duidelijk aan haar dat het haar zeker heeft geholpen.
Borderline is niet te genezen, maat je leert er wel mee omgaan. Ze weet nu hoe ze in bepaalde situaties juist wel en juist niet moet reageren.
Het gaat uiteraard met horten en stoten en ze heeft nog een lange weg te gaan..,maar ze is nu sterk genoeg om weer aan de echte wereld deel te nemen en ziet dat leven ook met veel zin tegemoet.

ik heb een keer gevraagd aan zo'n ggz'er of ook wel "hulpverlener" genoemd, wat het precies inhoud om borderline te hebben, nadat ze tegen mij vertelde dat ik het ook had, dus zij vrolijk uitleggen en vertellen wat je dan allemaal voor "symptomen" hebt...vroeg ik toen ze klaar was: "maar heeft dan niet iedereen borderline?" zegt ze: "ja, eigenlijk wel..."
dan vraag ik me af, waarom zou je je er dan druk om maken?!

LONSDALE PINO: ja iedereen heeft t ook wel alleen de meeste mensen hebbe maar een paar symptonen...
ik heb daar en tegen de ergste mate
en ook nog adhd dus wat nou waarom zou jeje er druk om maken
heb jij t zelf dan??? zo nee ouwehoer dan ook nie zo dom...

jongens ik heb de sleutel en ben hard aan t schilderen in me huissie, heb e eg onwijs zin in maar ben wel een beetje bang nu word t eg...
ik heb t jarenlang geschreeuwd dat ik opmezelf wou enz majah...

voor alle leuke mensen

Je moet mensen met borderline gewoon heel goed leren kennen en dan is er zeker wel mee te leven. En diegene moet zijn/haar probleem onder ogen zien en er ook hulp voor willen zoeken.
Leven met iemand met borderline is misschien niet makkelijk maar het lijkt me voor de persoon zelf nog veel moeilijker die het heeft! Tja en als je veel van mekaar houd dan overwin je veel.

Je heb pas adhd,add of hd als je alle symptomen heb en niet als je er een paar heb.

Hd,add,adhd,borderline,autisme zijn dezelfde aandoeningen waarvan hd en add de lichtste oplopend naar autisme ,allemaal zijn ze de oorzaak van een tekort van een aantal in het brein aangemaakte stofjes.
Een borderliner heeft dus inweze automatisch adhd met als verschil dat je met borderline veel meer en veel vaker last heb van de moodswings(bv. bij adhd 1x a 2x in de week en bij borderline kan dat zelfs dagelijks meerdere keren gebeuren).
Adhd word ook een beetje als verzamelnaam gebruikt,bij het riagg hier word eerst adhd vast gesteld en vanaf daar gaan ze kijken of je echt alleen adhd heb of dat je hdd of borderline of etc. heb.



Ik heb ADHD...dat heeft mijn persoonlijkheid gevormd in de loop der jaren zonder ADHD ben ik ik niet meer.
Dat is ook de reden dat ik enige moeite heb met bv. de medicatie die dus ook bepaalde(naar mijn id goeie)karakter eigenschappen teveel onderdrukken waardoor ik mezelf niet echt meer ben...

Ik werk op een internaat voor jongeren met gedragsproblemen en daar woont 1 meisje met Borderline symptomen... omdat ze nog geen 18 was hebben we het nooit borderline mogen noemen omdat dat pas vastgesteld ken worden op je 18e.
na onderzoeken is gebleken dat ze wel borderliner heeft maar ze bezit niet alle borderline-symptomen!

Ik vind het knap hoe sommige mensen die dit hebben er goed mee om kunnen gaan, want het is een moeilijk iets en voor de buitenwereld vaak onbegrijpelijk.

Ik had boderline in dat rijtje moeten weglaten ja...borderline is een reeks gedrag stoornissen die je kan ontwikkelen als gevolg van adhd add en hd als er bv. verkeerd mee omgesprongen word of onbehandeld blijft.

Wat vaak ook het geval is is dat je van bepaalde symptomen geen of weinig last meer ondervind.
Zeker als je er op een wat latere leeftijd pas achter komt kan het heel goed zijn dat je jezelf in de loop der jaren heb geleerd bepaalde situaties waarbij die symptomen zich wel voordoen gewoon uit de weg gaat...dit kan volledig onbewust gaan zeker als je niet weet dat je bv. adhd heb.
Als je ergens geen last van heb zul je niet snel zeggen van ja dat heb ik wel of nee dat heb ik niet,maar dat hoeft niet te betekenen dat de symptomen er niet of nooit geweest zijn.

Thomas en ik vullen elkaar gewoon goed aan

Vullen kan evt ook vervangen worden met voelen

jah idd, ik heb het ook want zoals je al hebt kunnen lezen had ik dat er bij gezet
dus als je de volgende keer eerst ff goed leest voordat je zo "dom gaat lullen"

Ik heb sterk me twijvels over deze uitspraak...het zou een mooi zooitje worden met 16 miljoen borderliners in 1 land.

En als je geen last zou hebben van borderline zou je je der idd niet druk om hoeven maken.
Alleen een borderline diagnose komt er niet zomaar lijkt me dat heeft een behoorlijk voor traject er moet toch naar een shrink gestapt worden voor zo'n diagnose en je stapt echt niet zomaar ff voor de lol naar een shrink.

Dus of je praat gewoon onzin...of je lult dus wel gewoon dom of je het nu heb of niet.

okeej dus ik word hier nou afgezeken omdat ik ook borderline heb en jullie het niet geloven ofzo? of omdat ik aan die persoon vroeg of niet iedereen het dan heeft en omdat ZIJ ja zei
het zal allemaal wel, ggz eindhoven zegt dat ik borderline heb, mijn zus heeft borderline en die zit in de viersprong...komt dat jullie dan bekend voor? als er iemand veel psychiaters en psychologen heeft gehad dan ben ik het wel
en nee ik ben er niet trots op ofzo, ik wil alleen ff duidelijk maken dat ik er niet van hou als ik voor dom of leugenaar uitgemaakt word. dit topic ging over borderline en meningen dus dan geef ik mijn mening, en dan is het wel fijn als ik ook serieus genomen word ookal heb ik dan een andere mening.

Je moet lezen wat er staat...een borderline diagnose komt er niet zo maar dan heb je er last van anders kom je niet bij een shrink.
En mij lijkt me dat toch wel iets om me druk over temaken.

Als je serieus genomen wil worden neem dan zelf ook borderline adhd etc serieus en plaats niet van die onozele opmerkingen.

Ik vind het zowiezo al erg dom om aan een "hulpverlener" te vragen:

"maar heeft dan niet iedereen borderline?"

Hoezo is dat dom? iedereen heeft kenmerken van borderline, omdat het een verzamelnaam is van verschillende problemen. Echter vind ik ut wel een slechte uitleg van een hulpverlener.

Ikzelf vin ut kortzichtig om te zeggen dat dat dan dom is om te vragen.



Ik moet idd toegeven dat dat bij mij ook zo is. Ik zeg altijd mijn jeugd, mijn ervaringen, mijn BL en ADHD hebben me gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Alleen omdat ik het allemaal heb geaccepteerd en een plek heb gegeven kan ik nu gewoon zeggen dat ik ondanks alles gewoon Gabrielle ben en dat de rest geen excuus meer is.
Ik ben trots op wie ik ben en hoe ik ben. Daarom hebben anderen er ook minder moeite mee.
De beste manier om er mee om te gaan is het uiteindelijk toch te accepteren en het een plek in je leven proberen te geven. Want als je dat niet doet en het probeert tegen te werken vormt het een groter probleem dan dat nodig is.
Alleen jammer is dat iedereen er zijn eigen tijd voor nodig heeft om het te accepteren en een plekkie te geven. Bij de 1 duurt het nou eenmaal langer dan bij de ander

ach ja, ik heb mijn mening verteld, wat ook de bedoeling was neem ik aan, en sommige mensen kunnen het gewoon moeilijk accepteren dat er altijd meerdere meningen zullen zijn en noemen het dan maar domme opmerkingen ofzo
geeft niks, ga ik weer lekker verder met waar ik mee bezig was, veel succes nog met dit topic

tjah ach, ik ga zo maar weer naar therapie

Moet ook gebeuren he

Ik ben naar de psych toe gegaan omdat de situatie thuis/vrienden en relaties echt zwaar de verkeerde kant op gingen. Ik ben blij dat ik toen naar de psych ben gegaan omdat ze een verklaring kon geven voor mijn gedrag. Nu iedereen weet wat ik heb is het voor andere ook makkelijker te begrijpen en mee om te gaan. Tevens is het ook te behandelen via therapie waar ik binnenkort aan ga beginnen. Het is wel eng maar dat maakt niet uit. Ik hoop gewoon dat ik daardoor beter langdurig contact kan hebben en dat mn relatie met mn vriend ook loepeler loopt want zoals het nu gaat is het bijna niet te doen.

Sterkte met je therapie alvast

Ik heb de 31e mijn eerste afspraak met mijn vaste begeleider voor bij de Linehantherapie. Vind het ook doodeng maar het zal zeker wel helpen.

Met mij gaat het op dit moment zo goed (en ook nog zonder medicatie) dat mijn therapeut en ik vandaag hebben besloten dat ik voorlopig om de 2 maanden hoef te komen. Volgende afspraak is pas 18 oktober

Ik ben egt vet trots nu en denk ook dat het me opzeker gaat lukken

fijn meid....
hoop ook voor je dat het gaat lukken... en voor alle andere hier...

mijn vriend heeft ook bordeline, en ik weet niet hoe het is om het te hebben, maar ik leef er 24 uur per dag mee... en het is zeker niet makkelijk!!!!

heel veel mensen zeggen wel van ach joh je moet gewoon anders gaan leven en dan komt het wel weer goed, je hebt geem medicatie nodig of een psygiater, maar luister niet naar die mensen, zoek hulp en eventueel medicatie,

nu dat me vriend het weet ken hij er ook wat aan gaan doen, teminste samen, alleen wordt echt heel erg moeilijk, want hij mist vaak de motivatie om die dingen te gaan doen...
en tja iemand moet hem toch die schop onder de kont te geven!
Maar {RTB}DeLaNa aKa GeiLe DoNdEr=> A.C.A.B
Ga zo door wijffie joh! ook in minder tijden, want tja die zullen toch nog wel komen, bordeline zit in je gene dus tja....
Sterkte! ik hoop dat je er uit komt!

Gr. Rowena

Ik denk dat voor Borderliner zoiezo medicatie een groot hulpmiddel is...
meisje van me werk slikt dippipiron en je merk gewoon aan haar als ze dat ingenomen heeft... als ze het niet heeft ingenomen is ze vele malen drukker en heeft veel meer last van stemmingswisselingen...

Borderliner is iets waar je niet zomaar een oordeel over kan vellen voordat je je in het onderwerp heb verdiept...

Ik denk dat je pas een echt oordeel kan vellen als het zelf meemaakt, en of er mee leeft....

Want je hebt ook wel sommige bordeline patienten die niet alle vormen hebben, en sommige mensen juist wel...
en de info wat hier staat, is lang nog niet alles hoor...

gr. Rowena

ja die zullen ongetwijfeld echt goed een oordeel kunnen vellen... hoewel er ook genoeg zijn die niet met hun "stoornis" (sorry wist ff nie hoe ik het anders moest noemen) om kunnen gaan!

en mensen die zich er in verdiept hebben, ermee werken, of een familielid/vriend/vriendin er ook wel over kunnen meepraten en hun mening erover kunnen vormen!

Het scheeld. Sinds dat ik weet dat ik BPS heb zijn mn buien minder geworden. Helaas ontplof ik nog regelmatig maar het is anders dan eerst. Ik blijf onredelijk en blijf zwart wit denken maar er komt een dag dat ik het onder controle zal hebben.
Tot dat die dag komt zal ik niet ophouden met knokken ervoor.

Ik weet iig zeker na dit weekend dat de ritalin er bij mij niet meer inkomt dat geeft meer extra problemen dan dat het wat goed maakt...en de alternatieven worden allemaal niet vergoed door het ziekenfonds.

Maargoed ik ben werkeloos nu ga al jaren van baan naar baan en om me eigenlijke werk tekunnen uitvoeren zal er toch iets moeten gebeuren dat is een aardig probleem.
Ik word eigenlijk verplicht om me ouwe amfetamine verslaving waar ik jaren tegen gevochten heb weer optepakken met als verschil dat het nu vergoed word door het ziekenfonds.

En frustrerend is ook dat je door het uwv verplicht word te soliciteren naar werk wat je eigenlijk gewoon niet en nooit zal kunnen...leuk in een magazijn of achter en kassa enzo

Werkeloos? hmmmz dat betekend dus dat je een minimum inkomen hebt en/of gebruikt maakt van een uitkering.
In dat geval bestaat er een medicijn genaamd concerta. Daar moet je idd een eigen bijdrage aan betalen maar het werkt goed.
Als ritalin geen goed resultaat heeft kan je een vergoeding bij de gemeentelijke sociale dienst aanvragen ivm de eigen bijdrage. Dan vraagt de GSD een second opion aan bij het GGD en uit ervaring weet ik dat je het toegewezen krijgt. Ik kreeg van de 54 euro die ik moest betalen van het ziekenfonds 9 euro terug en van de GSD 42 euro vergoed.
Je kan ook een pgb aanvragen om de kosten van de medicatie te dekken die je zelf niet kan betalen.
Geloof me ookal betaald je ziekenfonds het niet er zijn egt meer wegen, tis alleen effe zoeken.

Dus ik ben nu niet de enige zonder werk. Tering ik vind het zoooow klote gewoon maar als ik werk ga doen wat ik niet leuk vind dan ga ik er met me pet naar gooien en word ik weer ontslagen. Nog tips om saai werk boeiend te houden????

{RTB}DeLaNa aKa GeiLe DoNdEr=>A.C.A.B bedankt voor deze tip...heb het al meerdere keren bij het riagg gevraagd ik zal dit ff uitzoeken met ze zal wel een wereld voor ze open gaan weer.

Probleem blijft dat ik in eerste instantie zelf moet betalen...en als ik nu 55 euro in me zak heb gaat dat eerst naar eten.
Zit met een hypotheek van rond de 700 euro en een uitkering van iets meer als 800 ofsow...ik moest van het uwv maar bij familie of vrienden gaan aankloppen goed geregeld wel familie heb ik niet(ergens op een berg in zuid-afrika) en vrienden kan je niet eeuwig bij aankomen.



Ik zit niet meer in de positie dat ik de mogelijkheid heb iets niet of wel leuk tevinden er MOET geld komen op welke manier dan ook...geestelijke gesteldheid interesseerd ze geen hol bij een incasso buro.
Morgen maar weer naar buro voor rechtshulp.

AL het werk zal op een gegeven moment misschien "saai" worden, je moet natuurlijk wel zelf wat initiatief tonen, ik lig ook liever met mijn luie reet op het strand dan dat ik elke dag aan het werk ben. En met de instelling "ik zal wel weer ontslagen worden" daar schiet je ook niks mee op.

Het gaat onbewust. Na een maandje of 3 heb ik het wel weer voor gezien ergens. Ik weet niet meer hoe ik mezelf moet motiveren om iets te doen. Ik ben nu wel volop bezig met zoeken maar helaas levert het weinig op omdat ik zowiezo 1.5 dag niet kan omdat ik dan naar de psych toe moet. Tja dan schiet het ook niet op helaas

Ik heb dat al mijn hele leven (nou ja vanaf dat ik werk) Na 3 maanden heb ik mijn werk door en heb ik geen uitdagingen meer. MAar ik blijf toch altijd maar werken en naar nieuwe uitdagingen zoeken. Alleen vaak na 2 jaar ga ik toch weer op zoek naar een andere baan. Mijn langste baan is 3,5 jaar geweest voor de rest altijd rond de 2 jaar. Nu zit ik al weer een half jaar bij mijn huidige werk en gelukkig gebeurt en veranderd er veel waardoor ik uitdagingen blijf houden dus voorlopig zit ik nog goed

Hmmmz ookal heb ik het niet naar me zin op bijv. de werkplek waar ik op dat moment zit toch heb ik nog nooit minder gewerkt dat een jaar contract. Ik ben zelfs in vaste dienst geweest bij de thuiszorg waar ik ook 3 diploma's van heb. Omdat ik me verder wil ontwikkelen in de zorg wil ik nu een opleiding kinderpsychologie gaan doen of iets in die geest. Ik wil namelijk graag maatschappelijk of sociaal werkster worden voor kinderen

jaja werk t is klote ik hou t ook nie vol...
T luk me op de 1 of andere manier niet om t vol te houwe ... Ik heb nu een wahjong uitkering ben 80- 100% afgekeurd...