om eerlijk te zijn: ik heb drugs nooit als drugs gezien. Een pilletje is een pilletje, ik weet de gevaren, ik weet de voordelen. Zelfde met sos, en hash en wiet zijn geen drugs.
Ik heb op mijn 15e voor het eerst een pil genomen, en was natuurlijk van af toen de grootste fan. Op mijn 16e begin je een keer met snuiven en niets gaat eigenlijk mis, dus ik dacht: dat gelul over drugs, tis een kwestie van geestelijke stabiliteit, en discipline. Mijn examens kwamen eraan, dus toen ben ik gestopt met alles. Ik voelde me fysiek een stuk beter en mijn moodswings verdwenen.
I love techno, 9 november 2002, relatie net uit (geen excuus), en zin om hard te feesten. Dus ik ging er weer voor. VAnaf toen tot eind mei dit jaar, heb ik me echt misdragen. Bijna iedere week was het wel raak, en dan was het niet alleen snacken, maar ook na-sossen bij mij thuis.
Ik heb dit uiteindelijk maar weer een halt toe geroepen. Ik merkte namelijk dat ik steeds meer ging brauchen en dat zinde me niet.
Ik denk dat je heel erg moet opletten met drugs. Het kan gewoon, net als alcohol, gebruikt worden, maar je moet uitkijken dat de drugs uiteindelijk neit jou gaat gebruiken. Ik gebruik nu bijna niets meer, alleen op feesten waar ik echt heen wil.
Bijvoorbeeld op Sonne Mond Sterne, en dan rij je terug naar huis en kom je Polizei tegen die rijbewijzen afpakken en je 8 uur op een parkeerplaats in the middle of fucking nowhere laten slapen.
Ik ben een beetje genezen van de (hard)drugs. Ik denk dat weinig mensen maar echte controle en discipline hebben in hun gebruik. Ik heb het in ieder geval onvoldoende, en daarom is het voor mij nodig om in het gareel geramt te worden.
dus mensen, doe aub voorzichtig.