Leven met een borderliner?

Sinds ik bij me ex ben gegaan weet ik dat ik borderline in combinatie met adhd heb.
Na verdiepen in die 2 onderwerpen besefte ik dubbel zo hard dat het heel moeilijk leven met mij was (met muh ex net zo hoor).
Ik wist dat ik er last zou als ik een nieuwe relatie zou krijgen maarjah zoveel?

Pfff ik maak het me vriend af en toe egt heel errug moeilijk...

Zijn er meer mensen met deze ervaring? Borderliner zelf of partner?

Ow das leuk dat je zo'n leuk weekend heb gehad ik ben naar een feesie geweest (en daar was ik ook zo kwaad geworden) maar verder was het erg leuk daar en gisteren ben ik lekker vroeg naar bed gegaan en vandaag er lekker laat uit...
Eigenlijk zonde van m'n dag, maar het is idd niet bepaald mooi weer...
Lijkt idd herfst...

jammer maar weer dat het zo is in zomer hoord de zon te schijnen en niet te regenen...

Maar kunnen we idd niks aan/tegen doen helaas...

Dat is minder, ga je naar een feest om te genieten en dan kom je zo fucked up thuis Daar heb je niks aan maar wel lekker dat je lekker hebt uitgeslapen. Soms heb je dat ook ff nodig

Tja dat weer dat helpt ook niet echt. Las trouwens op de site van knmi dat de zomer van vorig jaar statistisch gezien niet had mogen plaatsvinden. nou volgens mij boeten we er nu voor, dit is toch niet leuk meer Geef zie zon maar eens, het is verdikke half juli Ach wie weet begint de zomer met mijn vakantie en duurt het nog tot half oktober ofzo. Je weet maar nooit

dat meen je niet lekker maar weer...
vorig jaar begon het in mei al mooi te zijn

zou me niks verbazen dat we net als de zuid-amerikanen ook over een paar jaar kerst mogen vieren in onze korte broek hehehe

DAt zou leuk zijn

Bijna met vakantie maar ik ben echt dood en dood op. Deze week nog werken maar ik slaap heel erg beroerd de laatste paar weken.

Hey hey desiree

Ja idd bijna vakantie voor jou je zal het wel nodig hebben en vooral nu je ook beroerd slaapt heeft het een rede waarom je zo beroerd slaapt?

Mijn week gaat op en neer. De ene dag lekkerder als de andere, maar hier en daar weer dat klote gevoel. Nog even en dan heb ik m'n huisje maar wanneer dat is weet ik helaas nog niet weet wel dat het dit jaar is
Als ik het huisje heb, voel ik me denkt ik wel een stuk beter ik heb er veel zin in, om he eigen ding te hebben...

Hey wittekat neem jij jezelf wel serieus of hoe zit dat!?

Trouble...HEEl goed verwoord!!!Herken er veel van mezelf in...

Het gekke van borderline is idd dat je TE goed voor anderen bent en jezelf soms wegcijfert. Maar je vergeet natuurlijk ook wel de negatieve kanten te bekijken die zijn er jammer genoeg ook..ook al ben je je daar soms niet bewust van en komt dat pas achteraf

enne Wittekat blijkbaar vindt jij jezelf heel wat! Je bent nog zieker om mensen met een borderline op de kast te jagen maar daar heb ik geleerd boven te staan. Zegt namelijk meer over het persoon in kwestie dan over jou zelf...dus je lult maar een end weg suffert! Kom je pas in zo`n gesprek mengen als je weet waar je over praat

wittekat gatverdamme wat ben jij een kutventje... hahaha wat een envelopje al nie kan doen...

hij staat er ook nie tmeer tussen gelukkig.

Verder voel ik me ook niet ze happy vandaag, slaap de laatste 2 weken al heel beroerd en vandaag mega hoofdpijn. Loop me onbewust te druk te maken over de vakantie (kwam ik gisteren achter toen ik met een collega stond te praten) en dat vreet heel veel energie nu. Lig 's nachts ook echt uren wakker en niet eens van het piekeren maar omdat ik dan absoluut niet meer moe ben.

jaja ff envelopje gedrukt...

goed zo.

Vandaag voel ik me gelukkig beter dan gisteren, maar loop nog te veel te piekeren over de vakantie. Maar dat zal denk ik ook wel de "vakantiestress" zijn. Verder eigenlijk best wel een goede week op het slapen na dan.

dees waqt is er me je slapen dan???

nou ik ben van de week bij de psych geweest en ik ga beginnen met ritaline want ik ben aan t stuiteren tot en met... ik heb verder nog antidepri en oxazepam... ik ben benieuwd...
verder gaat t redelijk...

heb 8mnd relatie gehad met borderline-meisje... dat zijn 8 heftige maanden geweest waarin ik heel erg veel respect heb gekregen voor iedereen in de directe omgeving van een borderliner. ik kon het niet aan en ben opgestapt. ondertussen heeft ze het redelijk onder controle en is ze gelukkig getrouwd... ben ik best wel blij om dat ze eindelijk een beetje stabiliteit in haar leven heeft...

Mijn hele leven slaap ik al beroerd maar de laatste paar weken is het nog beroerder geworden. Ik denk dat het nu ook meer met de vakantie enzo te maken heeft. Wie weet gaat het na morgen (dan heb ik vakantie) wel beter met het slapen. even 3 weken rust.

Maar het is ook niet dat ik lig te piekeren 's nachts ik ben gewoon klaarwakker.

Kan ook een beetje onverwerkte emoties zijn. Daar kan je onbewust van wakker liggen. Ik heb dat een beetje gehad, toen mij duidelijk werd wat er met me aan de hand was sliep ik een stuk beter. Nu heb ik t niet over borderline maar het feit dat ik niet meer van mijn toenmalige vriendin hield maar toch bij haar was, dat was een stuk onverwerkt.

Denk dat het te maken heeft wat er allemaal op werk speelt, de vakantie enzo (ik ga voor het eerst naar het buitenland op vakantie). Maar ik heb nog maar 1 uur en dan vakantie. Ik hoop dat ik wel weer meer energie zal hebben na mijn vakantie. Denk het wel. Het komt wel goed. En na mijn vakantie beginnen aan de linehan

Ex vriend van me was gescheiden na 9 jaar huwelijk, dochtertje van 10 en bordeline geval van een ex vrouw! Kan je vertellen dat is niet leuk, voor niemand...Constant gevecht voor hem om zn kind te kunnen zien, voor mij een constant gevecht om hem weer op te beuren, zn kind op te vangen en zelf ook nog wat positiviteit uit de hele relatie te halen...

En toch maar blijven bedenken dat t eigenlijk een ziekte is Bordeline....Moeilijk hoor!

Heeej heeej,

Hier ben ik dan owk weer eens.
Sorry dat ik nog niets van me had laten horen maar me pc-tje thuis is kapot
Zit nu bij me vader en d8 ik glip effe achter de pc

Maar heb afgelopen week 2 belangerijke afspraken gehad.
21e verloskundige Poe poe was wel even schrikken hoor toen ze zeiden dat het hartje nog niet te horen zou zijn waarschijnlijk. Maar zoals altijd heb je natuurlijk altijd uitzonderingen hihi...
En jahoor mijn babytje was duidelijk aanwezig

Maarjah toen moest ik de volgende dag nog naar het ziekenhuis voor de echo.
En ookal was ik lichtelijk opgelucht door de dag ervoor en het aanwezige hartje, tog zou ik geen goede moeder zijn als ik nie een beetjuh zenuwachtig zou zijn.
Ookal is het mijn 3e, ja luitjes dus niet de 1e maar nummer 3 alweer.
Maar tijdens de echo bleek alles goed in aanmaak te zijn en de arts verzekerde me dat mijn babytje er egt de indruk van bleek te geven een blijvertje te zijn

Ik ben nu +/- 10 weken zwanger en uitgerekend op 18-02-2005.

Veel liefs en

En lief zijn voor elkaar.

O btw Desiree ik hoop voor jou dat je ook snel zwanger bent, krijg de indruk dat je dat wel erg graag wilt.

En miss elmo, leuk dat je zus ook zwanger is en dat ze zich goed voelt.

Ik ben voor me vriend af en toe onuitstaanbaar maar zelf voel ik me geweldig. Haast geen stemmingswisselingen niks

Hoop het ook, maar ik zie wel hoe het allemaal gaat lopen. Zit nu met mijn luie kont in spanje op de camping

Lekker genieten van zon, zee en strand dus

Dat heb ik ook echt gedaan. Ben nu al weer terug vanaf maandag middag maar gelijk zit ik niet meer lekker in mijn vel. Terwijl in Spanje kon ik mezelf veel beter onder controle houden met die BL en hier lukt dat niet echt. Maar ik hebecht genoten. Wat was dat lekker zeg even een week weg, van mij had het langer mogen duren

Nah weet je dat ook weer tog?
Volgend jaar dus 2 weekies boeken haha

Ik ga volgend jaar ook lekker naar spanje en dit jaar nog een weekie centerparcs

Hey lieve mensjes
Hoe staat het met jullie
Het is meer zomer nu, dus ik voel me stukjes beter
Want je houd je met andere dingen bezig he...
Maar toch blijft de ene gedachtens komen af en toe op de dag, maar veel afleiding zoeken is toppie...
Ben nu (vandaag) ook extra blij...
Ik ben de eerste die het kindje van m'n zus voelde schoppen (op mijn zus na dan) wat was dat een fijn gevoel, je voeld een band komen (ja klink gek maar voelde goed) dacht even dat ik ging huilen, maar hield mijn tranen binnen...
Wat een wonder is dat zeg

Fijn zomerse dag nog verders

Hey desiree

Vakantie is altijd fijn want dan ben je op een andere plek, en lijkt dan net of je even anders gaat leven is super fijn gevoel...
Vind het rot voor je dat je je nu niet lekker in je vel voeld zitten
Maar ben wel blij dat het het naar je zin heb gehad
Doe je rustig aan?Geniet van dit mooie weer lekker bruin worden...

Idd tijdens de zomer voel je je beter.
Ik had het met me vriend er nog over dat het egt goed met me gaat.
Doordat ik zwanger ben slik ik nu geen seroxat en tog gaat het geweldig

Structuur zorgt ervoor dat er minder onzekerheid is en dat is heel belangrijk.

Jah maar zie maar eens structuur te kweken in een gezin waarvan de moeder borderline/adhd heeft en de 2 zoontjes beiden adhd-ertjes zijn.

Hier een borderliner. Veel mensen denken dat "wij" BPS-ers (borderline persoonlijkheids stoornis) het expres doen om jullie tot het uiterste te drijven. Maar we doen het niet expres. Beter gezegt we doen het onbewust en hebben het niet eens door. Je kan wel zeggen van doe normaal maar dat gaat niet. Dat is juist die stoornis.

Dan is juist structuur belangrijk maar ik weet dat dat vaak ver te zoeken is. Dat heb ik wel bij mijn ouders thuis gezien. Je probeert je zo veel mogelijk aan een goed structuur te houden maar met kinderen om je heen gebeuren er vaak veel dingen te gelijk.

Nou zelf zit ik nog steeds niet echt lekker in mijn vel. Probeer wel zo veel mogelijk te genieten maar echt happy word ik er niet van, weet ook ff niet hoe dat nou komt. Maar het zal vanzelf wel minder worden ..... hoop ik

Het klinkt wellicht stom, maar als kinderen voor een onoverkomelijk probleem zorgen dan zouden mensen eens moeten overwegen om geen kinderen te nemen. Zeker als de problematiek zeer ernstig is zal je eerst je eigen leven op de rails moeten krijgen voordat je gaat proberen voor kinderen te zorgen.

K ben van mening dat mensen met borderline of ADHD best kinderen kunnen krijgen. Je moet het alleen doen als je zelf de situatie onder controle heb. Anders gaat het toch verkeerd. Een kennis van mij heeft ook bps en die heeft 2 schatten van kinderen die in een stabiel gelukkig gezinsleven opgroeien.

Ik ga ook met iemand die borderline/ADHD heeft, we gaan nu zo'n 5,5 jaar met elkaar.
Hij weet pas sinds kort dat hij het heeft en mij maakt het niet uit, want ik hou nog envenveel van mijn psychotje

Het is heeeeeeeeeeel erg zwaar en moeilijk geweest om met iemand te gaan die borderline/adhd (en geen medicatie) heeft, zeker als je er pas na jaren achterkomt waarom dingen altijd zo moeizaam zijn gegaan.

Maar goed hij heeft er voor gekozen om er voor allebei geen medicatie viir te gebruiken, en toch is hij een stuk gekalmeert nu hij weet waarom het altijd zo'n "chaos" is geweest.

De meeste mensen in mijn vriendenkring hebben adhd/borderline, terwijl ik het zelf niet heb...
Raar he ?!

Bij mij thuis is het gelukkig nooit een onoverkomelijk probleem geweest. Maar het klopt sowieso dat je eerst zelf goed in je vel moet zitten voordat je besluit een kind te gaan opvoeden of je nou wel of niet borderline hebt.

Het is niet makkelijk om met iemand om te gaan die borderline heeft...ik weet dit helaas uit eigen ervaring. Het kan zelfs je thuissituatie volledig ontwrichten...en geloof mij das niet leuk. Ik weet tot op de dag vandaag nog steeds niet hoe ik precies met zo'n iemand om moet gaan. Voorlopig laat ik degene in kwestie met rust..want op dit moment kan ik bij hem/haar alleen maar fout doen.

Ik heb zwaar respect voor mijn vriend want die kan met me omgaan terwijl ik vrij vaak zo onredelijk en agressief ben.
Ik ben zelf rustiger geworden toen ik hoorde dat ik bps. Misschien omdat je dan een verklaring heb voor het geen wat je juist zo vreemd vind.Ik ben blij dat ik weet dat ik niet gek ben, ondanks dat het af en toe wel zo lijkt.
Het gaat gelukkig nu goed met me en ik heb er weinig last van dankzij de afleiding die ik heb.
Ik wens iedereen met bps heel veel sterkte en zeker ook de mensen in hun omgeving.

Een van mn beste vrienden heeft dus ook ADHD en borderline .
Af en toe is ie dan ook echt onuitstaanbaar
Maar k hou wel keiveel van m
En k zal alles doen om hem te helpen.
Nu ie iets heeft met mn "zusje" gaat het alweer wat beter met m
Ze hebben vaak ruzie maar ze zegt owk dat ze hem zal helpen waar ze kan

Ik had al kinderen voordat bij mij beiden diagnoses werden gesteld. Juist doordat ik vanaf de geboorte van mijn oudste zoon het gevoel had dat mijn zoon anders was en ik steeds van het kastje naar de muur werd gestuurd terwijl ik zwaar het idee had dat hij ADHD had heb ik mezelf laten testen op ADHD. Die diagnose werd toen idd gesteld alleen heb ik het in lichte mate. (Achteraf bleek dat me ex de zware vorm ervan had) Maar juist door die diagnose konden artsen gerichter zoeken bij mijn zoon. Een half jaar later werd ook bij mijn zoon een diagnose gesteld: Zware vorm van ADHD en kenmerken van Pdd-Nos. Toen ik eenmaal werd behandeld voor mijn adhd kwamen we erachter dat de lichte vorm die ik heb het probleem nie was, maar dat ik dus ook een Borderliner bleek te zijn. (Dit onderzoek is ook op eigen verzoek geweest omdat ik zelf een vermoeden had).
Ik vind het heel makkelijk om te zeggen dat ik dan maar nooit aan kinderen had moeten beginnen.
Juist mijn kinderen zijn de reden waardoor ik doorga en me borderline vrij goed onder controle heb. Zelfmoordpogingen, zelfbeschadigingen zijn uit den boze. Dat kan en wil ik me kinderen niet aan doen. Sinds ik kinderen heb heb ik enkel nog last van stemmingswisselingen en depressies, das dus een hele vooruitgang. Nu ik zwanger ben heb ik bijna nergens last van
En als ik niet zwanger ben slik ik seroxat, geen ritalin want zo erg is me adhd niet. Me kids gaan voor alles en ik ben blij dat ik ze heb. Das nou juist het meest stabiele in me leven en ik ben stabiel voor hun.
Om het extra stabiel te maken in mijn gezin, heb ik gespecialiseerde gezinszorg. Dus waarom geen kinderen krijgen? Er zijn tegenwoordig toch hulpinstanties die je erbij kunnen helpen? Of moet je als je borderline/ADHD hebt maar al je dromen opgeven vanwege een stoornis?
Dat ik Borderliner/ADHD-er ben betekent niet dat ik een slechte moeder ben! Mijn reaktie vermogen is 3 keer sneller dan die van een ander. En mijn inlevingsvermogen ligt ook hoger dan het gemiddelde. En waar dank ik dat allemaal aan? Jah idd aan BPS en ADHD. Zoals nog veel meer voordelen die ik van deze stoornissen heb. Het is echt nie enkel slecht hoor!

idd gabrielle...

ik wou ff zegge jongens ik heb eindelijk een eige flatje... In Woerden...

Gefeliciteerd...

En inderdaad Delana, iedereen kan zeggen dat BPS zo slecht is en dat er niet mee om te gaan is. Het geen wat ik denk is zoals je zelf al zei dat het ook best positive invloed heeft op bepaalde situaties. K weet dat mijn vrienden naar me toe komen met problemen omdat ik me zo onwijs goed in iemand zn problemen kan inleven.

Gefeliciteerd Till !!!

Relaxed hoor je eigen huisje, lekker je eigen gangetje gaan enzo.

Meid ut is je gegund

Hallo Allemaal,

Zelf is er bij mij zo'n maandje geleden ook borderline geconstateerd i.c.m posttraumatische stress.. Nu gaat het opzich wel redelijk met me heb wel weer goeie dagen, maar ik heb dagen gehad, dat ik nix meer positiefs zag, en ook niet het positieve naar voren kon halen, Hoe doen jullie dat met je omgeving? ik vind het onwijs moeilijk om zowiezo te vertellen dát ik het heb, en erover te praten, omdat mensen gauw denken dat je je aanstelt, terwijl je er nix aan kan doen en het zelf ook niet wilt! Ik heb vaak dat als ik bv last heb van stemmingswisselingen ik me afreageer op de gene die dicht bij me staan..Ik wil dan bv niet snauwerig doen maar ''kan'' op dat moment niet anders hoe gaan jullie hier mee om? Ook met relaties aanknopen vind ik het moeilijk om te beslissen wanneer kan ik mezelf blootgeven, en is de verlatings angst super groot, daarbij komt dat ik Altijd om zekerheid vraag, vind je me wel leuk genoeg, blijf je bij me, flash je me niet, waardoor ik het dan voor mezelf verkloot... ik wil graag jullie ervaringen,tips, en meningen horen! Vind het nu dus al doodeng dat ik het hier neer zet zowiezo bang voor reacties van bekenden die dus niet weten dat ik het heb.. schaamtegevoel bang dat als ze het weten zeggen kim bekijk het maar....

Kim

Nah Kim denk dat je je om je schaamte gevoel nie druk hoeft te maken hiero.
Ik had er ook moeite mee een forum erover te beginnen maar tog deed ik het.
Toen kwam ik tot de ontdekking dat hier veel borderliners zaten en ik moet zeggen het is een heel leuk forum geworden. Tuurlijk heb je mensen die hier enkel komen om kritiek te geven maar meestal leeft iedereen gewoon met je mee en 1 groot voordeel aan dit forum is : bijna iedereen die hier wat post heeft of zelf borderline of heeft er mee te maken.
Lees het hele forum eens door zou ik zeggen dan zal je zien wat er in iedereen omgaat en hoe iedereen het beleeft. Ik schaam me inmiddels nie meer voor me borderline, ik heb het nou eenmaal. En begin er tegenwoordig niet alleen nadelen maar ook voordelen van te zien.

Ik heb 2,5 jaar een relatie gehad met een borderliner.. uiteindelijk heb ik het uit moeten maken omdat ik er anders zelf aan onderdoor zou gaan. Ik bleef super veel aandacht geven aan haar, ik kreeg er soms onwijs veel voor terug.. soms ook totaal niet.. het enige wat er dan uitkwam was jaloezie en een hoop angst dat ze mij kwijt zou raken.

Uiteindelijk is dat ook gebeurd, ik ging er zelf aan onderdoor als ik met die relatie door zou gaan. Hoe lief ze ook kon zijn, het kostte mij teveel energie.. klinkt misschien egoistisch, maar wacht maar totdat je zelf een relatie krijgt met een borderliner..

Helaas heb ik nu geen contact meer met haar. Maar het is beter voor haar denk ik. Ze schijnt een nieuw vriendje te hebben, ik mag alleen hopen dat die gast er beter mee om kan gaan dan dat ik dat kon.

Bij mij is het dan pas geleden "officieel" vastgesteld dat ik BL heb. Maar ik kan ook vaak erg onuitstaanbaar zijn en zo en ik vraag me daardoor ook vaak af waarom mijn vriend nog bij me blijft (al ruim 6,5 jaar) Maar op de een of andere manier werkt het bij ons wel en heb ik ook wel heel erg geluk met hem. Hij zet me vaak weer even op het goede stuk neer zodat ik weer wat meer tot "rust" kom. Maar ik begrijp jou ook wel je moet je zelf niet aan een relatie ten onder laten gaan. Hoe moeilijk het ook is zelf ben je ook heel erg belangrijk.

ik ben ook een bl stresskipjuh.

en heb alleen maar lange relaties gehad zelf een van 8 jaar ,en oke ben wat opvliegerig en denk erg zwart wit.

zolang ik niet al teveel tegenslagen heb voel ik me gelukkig.....

Nog gefeliciteerd trouwens Toppie