Hoewel ik het al vaker heb geprobeerd uit te leggen, raken posts vaak in de vergetelheid en aangezien ik het net zo vervelend vind om terug te moeten scrollen door eindeloze eerdere berichten, bij deze toch maar even een reactie op het verzoek om "terug te gaan naar geluid x".
Dit jaar komen er veel nieuwe dingen aan - nieuwe dingen die gemaakt zijn op 175 bpm en die men Crossbreed zou kunnen noemen maar ook langzamere en snellere tracks. Qua sfeer zijn deze tracks allemaal anders: soms melodisch, soms hard, soms industrieel-klinkend... maar over het algemeen allemaal geschreven vanuit een persoonlijk perspectief. Wij zijn niet het soort producers wat in de studio gaat zitten en tegen elkaar zeggen: "Goh, laten we nu weer eens een nieuwe Alchemists schrijven." - Je schrijft muziek die jou op dat moment aanspreekt en wanneer je deze muziek dan uitbrengt, hoop je dat andere mensen dit kunnen waarderen. Wellicht komen er in de nabije toekomst dingen uit die mensen aanspreken die erg verlangen naar een terugkeer naar een specifieke sound. Wij forceren echter liever niets en schrijven gewoon...muziek. Dit is namelijk de manier om muziek zo puur mogelijk te laten zijn en tevens de meest concessie-loze manier van het benaderen van je eigen muziek en de (opbouwende) kritiek die je daar potentieel op kunt krijgen. Het is ook het meest eerlijk. Als ik in de studio zou gaan zitten omdat iemand mij vertelde dat ik meer muziek moest maken als "track x" en ik zou mezelf vervolgens forceren dit te doen, zou je dit automatisch horen in het eindresultaat.
Het is enigszins ironisch om "Geen crossbreed." in dezelfde post te lezen als waarin een YouTube filmpje staat met "Times Like These". De track wordt door een hoop mensen gezien als 1 van de definiërende tracks aangaande het concept "Crossbreed". Toen ik deze track schreef, bestond het woord "Crossbreed" als genre echter nog niet. Die naam kwam iets later, toen mensen ons bleven vragen wat het genre was wat wij draaiden. Het was geen "industrial hardcore" en er zaten allerlei rare dingen in de tracks die niet thuis hoorden in hardcore. Dus... wat was het? Nadat wij de "Crossbreed Definition Series" hadden uitgebracht - een naam die Frank had bedacht - stelde ik, in de auto op terugweg van een feest, voor dat dit "genre" misschien een naam moest hebben. Na allebei met wat ideetjes te hebben gespeeld, stelde ik voor: "Waarom noemen we het niet gewoon Crossbreed? Die naam hebben we al min of meer geïntroduceerd en het dekt de lading goed voor een genre wat elementen van verschillende genres probeert te combineren". Frank vond dit een goed idee en zodoende gaven wij mensen op de vraag wat het genre was wat wij draaiden, het antwoord dat dit Crossbreed was.
Op dat moment hadden wij geen idee van het feit dat dit genre zo groot zou worden. Voor ons was het een experiment - net als het lanceren van het eerste echte Crossbreed label, Genosha One Seven Five.
Sindsdien zijn wij doorgegegaan met het maken van Crossbreed zoals die moest klinken in onze oren - en aangezien het idee veel andere producers aansprak, pikten zij het idee op en gaven hier hun eigen draai aan. Dit ging zelfs zo ver dat andere genres ook meer elementen begonnen te gebruiken van bijvoorbeeld drum & bass... en dat zorgde weer voor een situatie waarbij een publiek meer open-minded werd. Op hardcore feesten "mochten" breakbeats weer veel meer en op drum & bass feesten zag je geen zure gezichten meer als er een 4/4 kickdrum patroon werd gedraaid.
Al met al is Crossbreed voor ons altijd een genre geweest wat zorgde voor een soort van verbroedering van zowel publiek als artiesten. Tevens is het altijd een genre geweest wat open stond voor "het experiment". Toen ik bijvoorbeeld "Raging in The Dancehall" remixte, was het echt niet mijn bedoeling een hit te maken. Ik vond het gewoon een leuke uitdaging om zoveel mogelijk genres in 1 track te gooien en tegelijkertijd iets te maken waar veel mensen goed los op konden gaan. Wat er daarna mee gebeurde, verbaasde ons - om heel eerlijk te zijn.
Maar nee: wij maken geen Crossbreed om een breder publiek aan te trekken. Dat het genre op zich dus veel mensen aanspreekt, kan ik alleen maar zien als een positieve ontwikkeling vanwege alle bovengenoemde redenen.
Dit jaar doen we, zoals gezegd, veel nieuwe releases in veel verschillende genres. Daarbij zullen bepaalde dingen bepaalde mensen aanspreken. Niet alles spreekt iedereen aan en soms zijn er dingen die juist veel mensen wel aanspreken. Hoe dat uitpakt, weet je nooit 100% van tevoren. Ons gaat het met name om het brengen van veel nieuw materiaal dat divers klinkt en waarbij je kan horen dat het met liefde is gemaakt.
---
Hardshock was wederom erg leuk en het was interessant om ditmaal op de mainstage te staan. We hebben geprobeerd om een mix van nieuw materiaal en bekende dingen te draaien (soms in een ietwat ander jasje). Qua track keuze was het wat lastig om op het tijdstip tracks te draaien die langzamer waren dan 175 bpm - maar dat neemt niet weg dat we dit in de nabije toekomst zeer zeker ook weer zullen doen. De nieuwe Genosha bijvoorbeeld (op het "moederlabel") komt qua tempo niet boven de 160 uit.

- Leuk om iedereen daar te zien en voor alle artiesten ook heel gezellig...
...'s avonds werd het weliswaar wat koud maarja: het is en blijft April, he?
