
Als ik op de grond sta lijkt hij soms onder mij vandoor te glippen, begrijp je wat ik bedoel ?
Ook de rest van de meerderheid wordt plots een minderheid, des te meer vreugt zou je zeggen.
maar ondanks die traanbaan ga ik niet weg en plunder de horizon.
dikke zwarte olie druppels druppellen uit mijn oogkassen
naar het einde van bestaan, daar onmoete wij ze hand in hand genietend van het vergaan.
desondanks gaat de ontevredenheid gewoon door, en zal de last voor altijd overlast blijven.
als ik niet snel door de graven van de maatschappij schanier dan zal dit ons laatste kost zijn.
stampot wel te verstaan stampot van al je herinerringen van jou en je vorige mensen levens.
de maan is nu op gehoude met schijnen,donkerste nachten reize ons te gemoet.
ik bekruip mij in jou ruggegraat daar kronkel ik door jou binnekant der tijd leer jou dan echt kennen.
Nu ik op het punt van desorientatie ben stormt het bloed dwars door torens en andere medium
De tijd maakt niet langer uit het broed zich verder zonder enig spijt of spijsvertering, dit is nu.