Het is Internationale Nike Air Max Dag: de magie van de Maxies
26 Maart, de dag dat in 1987 de allereerste Air Max sneaker werd gelanceerd, is uitgeroepen tot Internationale Nike Air Max Dag. Boris van de Ven, gamejournalist en presentator van Gamekings en Debbie Nuchelmans, Forensisch Orthopedagoge en blogger op Sixfeetfromtheedge.com, vertellen.
Verslaafd
Boris: ”Geen idee hoeveel paar ik precies heb; sommige schoenen heb ik wegens ruimtegebrek zelfs op mijn werk staan. Ik heb er de afgelopen 15 jaar een godsvermogen aan uitgegeven. Op een gegeven moment hou je ook op met het kopen van veel schoenen. Er is gewoon geen plek. Je gaat de lat steeds hoger leggen en je wil alleen nog bijzondere modellen. Wat ik wel vaak heb, is dat ik een bepaalde schoen niet koop om er vervolgens later spijt van te krijgen. Verslaafd? Nee, want dan zou ik er wel veel meer tijd en geld in steken.”
Debbie: ”Is één van de hoofdkenmerkingen van verslaving niet dat je de verslaving ontkent? Ik denk niet dat ik verslaafd ben. Ik heb een enorme sneakertic, dus heb allerlei modellen, maar ongeveer twaalf paar Air Max. Best beschaafd, vind ik zelf, al is niet iedereen met me eens. Ik ben vrij kritisch, dus ik kan een paar maanden helemaal niks kopen. Maar als er opeens meerdere toffe paartjes uitkomen, dan kan het lekker oplopen tot een paar honder euro per maand.”
De magie van de Max
Boris: ”Air Max is op een vreemde manier heel Nederlands. Er zijn heel wat subculturen in Nederland die Air Max geadopteerd hebben en het op die manier hier populairder hebben gemaakt dan in welk land ook, zoals de gabbers met de Classics en de 90’s. Om die reden is hij op een bepaalde manier ook een tikje ordinair geworden. De magie heeft alles te maken met de manier waarop Nike deze schoenen in de markt zet. Ik heb een voorkeur voor een paar modellen en voor je het weet volg je wat er uit komt en wat er bijzonder is. Het is een vrij kinderachtige vorm van expressie, oppervlakkig zelfs, maar dat heeft me juist altijd aangesproken. Al is een boel van de magie inmiddels wel verdwenen. Er zijn echt nog wel bijzondere modellen maar helaas is 90% vandaag de dag echt troep.”
Debbie: ”Door alle kleuren en modellen is er voor ieder wel wat wils. Ze hebben iets elegants, terwijl het natuurlijk wel sneakers blijven, niet per definitie de meest elegante schoenen ter wereld. Ik hou van die contradictie en zoek daarmee ook zelf graag contrasten op in bijvoorbeeld mijn outfits: ik draag sneakers graag met een nette pantalon of onder een jurkje.”
Memorabel
Boris: ”Ik weet mijn eerste paar nog, Air Max Classic, en ook het moment waarop ik het kocht, maar vooral het schuldgevoel. Die schoenen waren echt fucking duur, 150 gulden, denk ik. Dat was toen echt belachelijk. Er zijn meer modellen waar ik me de aankoop nog goed van kan herinneren. Het waren vooral schoenen die later iconisch werden, als ze dat toen al niet waren. Zoals de Air Max 90 infrared. Naarmate je die langer had, werden ze zeldzamer. Vooral als je er zuinig op was. Nike heeft dat echt stuk gemaakt door populaire modellen ongeveer elk jaar opnieuw uit te brengen. Dat is jammer.”
Debbie: ”Al toen ik een klein meisje was, ging ik niet voor prinsessenschoentjes en droomde ik niet over mijn eerste paar hakken, maar droeg ik Air Maxjes. Het eerste paar dat ik zelf kocht, Nike Air Max 1, de Chili versie, heb ik ook zeker 10 jaar gedragen. Uiteindelijk vielen de zolen er onder vandaan en zijn ze eigenlijk te afgetrapt om nog normaal te kunnen dragen, maar ik kan ze maar moeilijk wegdoen. Dat doe ik dus ook niet. Ik heb ook spierwitte Air Max 1’s, de Glow In The Dark editie. Zodra ik op die schoenen ergens binnenkom waar het enigzins donkerder is, zijn er altijd wel mensen die opmerkingen maken. Maar de leukste was een oud mannetje die mij becomplimenteerde vanwege mijn schoenen: hij vond het fijn dat ik zo in het donker tenminste gezien werd op de fiets. Zo schattig!”
Gemist
Boris: ”Ik heb wel eens mijn best gedaan voor de groene Air Max 90 homegrowns, een schoen van Top Notch. Ik had geen geld en vond ze in eerste instantie niet zo. Natuurlijk vet spijt. Ik kon ze later voor €250 kopen, maar ik heb het niet gedaan. Ik vond het te duur en ik zou nog steeds spijt hebben dat ik ze niet gewoon gekocht had toen ze uitkwamen. Soms moet je gewoon accepteren dat je pech hebt gehad. Ik heb niet één paar waar ik het meest aan gehecht ben, al zijn er een aantal paar die ik nooit weg zou doen. Een aantal van de Air Max releases van Patta bijvoorbeeld en Piet Parra. Veel Amsterdamser wordt het niet.”
Debbie: ”De paartjes die ik écht nog graag tot mijn collectie wil zijn helaas modellen van jaren geleden. Die waren toen al exclusief, maar nu nog meer. Denk aan de Air Max 1 Hold Tights, Parra’s, Arsenal’s, Kiss of Deaths, Kid Robots, Parra Amsterdams.. te veel om op te noemen, maar alle al van een flinke tijd terug. Ik ga er vanuit dat ik er niet meer aan zal komen, maar blijf altijd speuren. Je weet maar nooit.”
http://www.metronieuws.nl/entertainment/het-is-internationale-nike-air-max-dag-de-magie-van-de-maxies/SrZncy!vIdV4i5lQno/