Mijn vader had via zijn werk eens contact gekregen met de hoofd van de verkeerspolitie-rommel in a'dam vanwege de parkeerproblemen in a'dam rond het werk.
Kregen we een wielklem omdat we geen bon hadden getrokken.
Maar de automaat was kapot blablabla. Ze gingen die wielklem er niet vanaf halen ditdat, kon niet meer, blabla...
Zegt m'n vader: Oke, wacht even nu, ik ga even BoelieBoelie (=fictieve naam!) bellen!
Die gasten elkaar aankijken en twijfelen of ie nu bluft of niet.
Dus mijn vader belt hem, spreekt met hem, geeft de telefoon aan een van die dienders, die zegt nog een paar keer ja en amen en haalt vervolgens de wielklem eraf
Toen wist ik dat ik van mijn vader hield
