Het stoort me gewoon dat meer mensen aandacht besteden aan de dood van een crackhoer (niet dan?!) dan aan de dood van ruim 90 onschuldige en vooral jonge mensen.
Op de uitdrukking crackhoer na eens.
Nee, mensen die zichzelf de dood injagen met drugs daar heb ik geen respect voor, maakt niet uit hoeveel platina hitjes je gehad heb.
Respect is een woord wat ik niet zomaar gebruik, begrip daarintegen gebruik ik wel vaak en altijd gemeend. Niemand kon in haar hoofd kijken, niemand weet waarom ze zichzelf zo het puin inhielp. Misschien was het de druk, misschien (jeugd)trauma's, misschien andere psychische problemen, wie zal het zeggen. Niemand kan het in ieder geval met zekerheid zeggen.
Wel weet ik één ding: ik zal nooit iemand veroordelen die (passief) zelfmoord pleegt om die daad. Iemand maakt zo'n dusdanig zware keuze namelijk niet zomaar en er zitten altijd meer redenen achter dan we ooit zullen weten.
Het enige wat ik over deze specifieke situatie te zeggen heb is: ik hoop dat ze nu rust heeft en de nabestaanden er uiteindelijk vrede mee krijgen.