donateur
Call of Duty: Modern Warfare 3 (X360, PS3, PC)
Impressie | 26 mei 2011 - In hartje Londen stap ik op een prachtige dinsdagmiddag een ruimte binnen. Samen met honderd anderen uit de hele wereld worden we in een donkere ruimte gestopt en slechts hier en daar licht een groene kleur op. Het is een vreemd gezicht en je voelt de spanning. Iedereen wil dat de aankomende presentatie zo snel mogelijk begint, want in dit kamertje in Londen tonen Infinity Ward en Sledgehammer voor het eerst op Europese bodem de gameplaybeelden van Call of Duty: Modern Warfare 3.
Maar voordat het zover is, krijgen we eerst wat epische cinematische beelden uit de vorige twee Modern Warfare-games te zien. En dan besef je eigenlijk hoeveel vette momenten die games hebben. Van het kruipen door het hoge gras en het ontploffen van een atoombom in de eerste tot de spectaculaire ontsnapping uit een gevangenis tot en met het einde van deel twee waar je een mes uit je eigen lijf trekt om die naar een vijand te gooien. Het zijn momenten die we dankzij de sterke multiplayermodus haast vergeten waren. Diezelfde multiplayermodus gaat in deze derde Modern Warfare ook weer enorm belangrijk worden, maar de onthulling van de mogelijkheden om je vrienden online af te schieten of samen te werken in de Spec Ops volgen later.
Nu ligt de nadruk op de singleplayermodus, waarin de Russen na de aanval op Washington DC nu echt helemaal los gaan. De demonstratie begint in New York, in een level genaamd Black Tuesday, waarbij jij met het Delta Team strijdt tegen de vijand. Het begint allemaal in het donker. Je bent blijkbaar bewusteloos geraakt na een helikoptercrash en een medesoldaat probeert je bij zinnen te krijgen. Dat lukt en je opent de helikopterdeur en springt naar buiten. Daar pak je een wapen en krijg je nog een extra magazijn toegeworpen van een medesoldaat. Je bent helemaal klaar voor de strijd. Een strijd in hartje New York, in de buurt van Wall Street. Het is een complete chaos hier. Binnen de eerste tien seconden zie je bijvoorbeeld hoe een Russische straaljager een raket op een wolkenkrabber schiet, waarna er een hoop pijn en stof naar beneden komt zetten. Het is een beeld dat zeer doet denken aan 9/11.
Veel tijd om van ‘de omgeving te genieten’ is er niet. Jij moet met jouw team als de wiederweerga naar de New York Stock Exchange om daar naar het dak te klimmen en een Russische radar uitschakelen, zodat de Amerikaanse helikopters het luchtruim kunnen heroveren. De verschillende waypoints worden op een typische Call of Duty-manier aangegeven. De bekende grijze stipjes met daarboven het aantal af te leggen meters zijn gewoon weer van de partij, net als de granaatindicators. Daarmee oogt de game bekend, maar tegelijkertijd begint er ook wel iets in mijn onderbuik te kriebelen. Het was mooi geweest als de ontwikkelaars Modern Warfare 3 hadden aangegrepen om de lat voor de concurrentie hoger te leggen. In plaats daarvan lijkt de game gebruik te maken van dezelfde engine als zijn voorgangers. De game ziet er overigens nog steeds goed uit en de actie wordt soepeltjes met zestig frames per seconden op de speler afgeschoten, maar de concurrentie, in de vorm van Battlefield 3, lijkt de slag om de beste graphics te gaan winnen.
Modern Warfare 3 heeft nog een troef achter de hand: over the top spectaculaire ‘wat heb ik nou aan mijn fietsrek hangen’-actie. Van het begin tot het einde van de demonstratie heb ik ademloos toe zitten kijken. Het ene gevecht is nog niet afgelopen of je bevindt je alweer in het volgende. De Russen zitten overal en maken gebruik van hun complete arsenaal. Terwijl jij met een tank aan je zijde probeert op te rukken komt er om de bocht een Russische Humvee aanscheuren met een machinegunner bovenop de auto, die het vuur meedogenloos opent. Om lijf en leden te redden, sprint je naar een kapotgeschoten auto en duikt daar achter. Als de machinegunner na zijn kogelregen moet herladen, spring je weer om het hoekje om met een goedgeplaatst schot een kogel tussen zijn ogen te boren. Er is een moment van opluchting, wat een halve seconde duurt, want daarna vliegt er een helikopter over je heen en kun je niet anders dan dekking zoeken in een gebouw.
Een gebouw dat uiteraard weer gevuld is met een hoop Russen, dus ook hier volgt volop strijd. Toch gaat het hier even iets rustiger aan. Je dient een teamgenoot te volgen naar een gesloten deur en daardoor heb je even de tijd om je heen te kijken. Zo zien we bijvoorbeeld een enorme televisie waarop een CNN-achtige zender beelden uitzendt van een kapotgeschoten New York. We zien beelden die van Staten Island (een eiland ten zuiden van NY) zijn gemaakt en waarvandaan we de skyline van New York zien branden. Ook hier wordt het 9/11-gevoel opgeroepen, maar is de schade vele malen groter.
In het gebouw zelf komen we wat vuurgevechten tegen en krijg je de mogelijkheid om vanuit een hoger gelegen verdieping wat nietsvermoedende Russen op straat te trakteren op een vroege dood. De wapens waarmee je schiet zijn dezelfde wapens zoals we die uit Modern Warfare 2 hebben gezien. Dezelfde ‘Red Dot Sights’ zijn aanwezig en op het gebied van wapens herkennen we een M4 waarvan het magazijn op de vijanden wordt leeggeschoten.
We zien ook een helikopter die in het gebouw is gecrasht en waarvan de wieken nog draaien. De ontwikkelaars hebben geen moment onbenut gelaten om de grootsheid van de strijd op de speler over te laten komen. Een deur leidt ons terug de chaos in. Maar voordat het zover is wijzen jouw teamgenoten erop dat er zich achter de deur in de steeg nog een paar Russen bevinden. Ze geven jou daarom de opdracht om een granaat te ‘cooken’. Dat doe je en na anderhalve seconde wordt de deur opengetrapt en gooi jij de granaat, die gelijk in het gezicht van de twee dichtstbijzijnde Russen ontploft, terwijl de derde Rus gelijk in zijn rug wordt geschoten. Via het steegje komen we uiteindelijk weer bij een juwelier uit, wederom tot de nok toe gevuld met Russisch tuig. Een intensief vuurgevecht volgt, waarbij het glas rijkelijk door de lucht vliegt en je de grootste moeite hebt om het overzicht te behouden. Uiteindelijk wordt ook deze strijd gewonnen.
We vervolgen onze weg via de juwelier terug naar de straat van Wall Street. Het gebied zelf is goed nagemaakt. Wie in New York is geweest zal kenmerkende gebouwen, zoals bijvoorbeeld de Federal Reserve met het standbeeld van George Washington, herkennen. Tevens zien we door de rookwolken heen een beroemd kerkje dat op zo’n honderd meter afstand van Wall Street te vinden is.
De New York Stock Exchange is eindelijk bereikt en waar bij de juwelier glas in het rond vloog, daar heb je hier een belachelijke grote hoeveel aan computerschermen die aan gruzelementen worden geschoten, waardoor de toch al chaotische strijd nog wat intensiever overkomt. Bovendien laat deze scène eens te meer zien dat er wel heel erg veel Russen in de wereld zijn, want op de NYSE kom je er zeker een stuk of twintig tegen voordat je naar het dak kan stormen om daar het laatste verzet te verbreken. Dat klusje eenmaal geklaard, is het tijd om de radar te slopen. Je plaatst explosieven, neemt wat afstand en BOEM: dag radar. Voor al je moeite word je gelijk beloond. Het Amerikaanse leger geeft je toegang tot een drone, waarmee je vanuit de lucht raketten kan schieten. Enorm handig, want de daken van de omringende wolkenkrabbers zitten vol met Russen.
Als je de drone activeert, krijg je het bekende camerastandpunt vanuit de lucht en worden vijanden op de heatmap met een rood rechthoekje omlijnd. De eerste raket volg je tot aan de impact op de grond, terwijl je de tweede enigszins stuurt en dan loslaat. Op de laatste manier zie je vanaf het dak hoe aan de overkant een enorme explosie plaatsvindt, waarna er als ‘wraakactie’ een Russische helikopter bij jou komt kijken. Gelukkig heb jij nog een laatste raket en die gebruik je om de helikopter uit de lucht te knallen.
Londen
We hebben tijdens de presentatie niet alleen het level in New York gezien, maar ook beelden uit het level in Londen. Aangezien dit artikel al belachelijk lang is, hebben we besloten het Londen-artikel los te plaatsen. Deze is hier te vinden!
Al het bovenstaande vindt plaats binnen een periode van ongeveer vijftien minuten en het eindigt met een indrukwekkende finale. Je stapt met je mannen een Amerikaanse helikopter in, neemt daar plaats achter het enorme machinegeweer en trakteert de Russen op een welverdiend koekje van eigen deeg. Vanuit de lucht knal je iedereen kapot om uiteindelijk ook nog af te rekenen met een paar overgebleven Russische helikopters. Even turven: dat maakt dan zes helikopters, maar goeie kans dat ik er een paar heb gemist.
Uiteindelijk kom je als winnaar uit de strijd. Althans, dat denk je. Met een laatste poging schiet de neerstortende Russische helikopter een raket op je af en word je geraakt. De helikopter begint als een dolle te spinnen en even denk je terug aan de heftige atoombomscène uit de eerste Modern Warfare. Gelukkig weet de piloot de helikopter uiteindelijk van de ondergang te behoeden en eindigt hetlevel.
Je mag nu even ademhalen.
Het heeft indruk gemaakt. Niet zozeer omdat er nieuwe onderdelen zijn te bespeuren, want eigenlijk zijn die er niet echt. Op elk gebied is het een voortzetting van Modern Warfare 2. Het ziet er hetzelfde uit en belangrijker: het voelt hetzelfde. De actie is nog altijd snoeihard en intensief en het verhaal zal waarschijnlijk weer zwaar onbegrijpelijk zijn. Het is een game waar de ‘haters’ hun gal op gaan spuwen, terwijl miljoenen gamers hier enorm van gaan genieten. Het is een overgebruikt cliché, maar het is gewoon wat Modern Warfare 3 is: de opvolger van deel twee met alles wat je van een goede opvolger mag verwachten!
![[img width=330 height=374 cacheid=00117016002f5038bc9794211a02c3997d]http://www.amsterdambachelor.com/wp-content/uploads/2010/12/Dirty-Harry-Magnum.jpg[/img]](/images/cache/00117016002f5038bc9794211a02c3997d "Bron: http://www.amsterdambachelor.com/wp-content/uploads/2010/12/Dirty-Harry-Magnum.jpg")
![[img width=400 height=410]http://sleepless.blogs.com/george/Cornershot.jpeg[/img]](http://sleepless.blogs.com/george/Cornershot.jpeg)
