Astronomie topic

Smog op Saturnusmaan kan aminozuren bevatten
7 oktober 2010
University of Arizona




Een internationaal team van wetenschappers heeft de mogelijke chemische processen in de atmosfeer van de grote Saturnusmaan Titan nagebootst. Daarbij is vastgesteld dat de omstandigheden ter plaatse geschikt zijn voor de vorming van aminozuren en nucleotidebasen. Op aarde zijn dit de bouwstenen waaruit levende organismen zijn voortgekomen.

De intense straling die de dikke atmosfeer van Titan van boven bestookt, is in staat om zelfs de stabielste moleculen af te breken. Deze toestand werd nagebootst in een koude reactiekamer, gevuld met een mengsel van stikstof, methaan en koolmonoxide dat met radiostraling werd bestraald. Dat was voldoende om de aminozuren en nucleotidebasen tot produceren: er kwam opmerkelijk genoeg geen druppel water aan te pas.

Volgens de onderzoekers is daarmee aangetoond dat complexe moleculen gewoon in de atmosfeer van een planeet kunnen ontstaan. Het is zelfs denkbaar dat op die manier ook de eerste aanzet is gegeven tot het ontstaan van leven op aarde.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)



Links:

• Titan’s Hazes May Hold Ingredients Of Life
• Google News

7 oktober 2010 • Saturnusmanen houden paintball-gevecht

Wetenschappers hebben aan de hand van beelden van de ruimtesonde Cassini vastgesteld dat de oppervlakken van de binnenste, middelgrote manen van de planeet Saturnus kleurrijke banden en vlekken vertonen. De rood- en blauwachtige tinten op de ijsoppervlakken van Mimas, Enceladus, Tethys, Dione en Rhea lijken het gevolg te zijn van grotere en kleinere bombardementen. Tussen deze manen en het ringenstelsel van Saturnus vindt klaarblijkelijk een levendige uitwisseling van deeltjes plaats. De kleurtinten op de Saturnusmanen zijn nogal subtiel en vallen pas op als de Cassini-opnamen worden bewerkt. Daarbij worden niet alleen opnamen in zichtbaar licht gebruikt, maar ook ultraviolet- en infraroodopnamen. Leverancier van de blauwachtige tinten is de maan Enceladus, die met zijn ijsfonteinen ook de zogeheten E-ring van Saturnus van materiaal voorziet. Een groot deel van het blauwe materiaal valt terug op Enceladus zelf, maar ook Tethys, Dione en Rhea krijgen er wat van mee. Deze drie manen vertonen daarnaast ook donkerdere, roodachtige plekken, die waarschijnlijk worden veroorzaakt door geïoniseerd gas dat gevangen zit in het magnetische veld van Saturnus. Maar niet alle kleurenspetters laten zich eenvoudig verklaren. Zo wordt nog gezocht naar de oorzaak van de keten van blauwachtige vlekken langs de evenaar van Rhea. Deze lijken niet te bestaan uit materiaal dat van Enceladus afkomstig is: het zijn eerder plekken waar vers ijs bloot is komen te liggen. Het lijkt er op dat zich hier een reeks kleine inslagen heeft voltrokken.

13 oktober 2010
Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics




Astronomen hebben met de South Pole Telescope een grote cluster van sterrenstelsels ontdekt op een afstand van 7 miljard lichtjaar. De cluster, die de aanduiding SPT-CL J0546-5345 draagt, telt honderden afzonderlijke stelsels en bevat ruwweg 800 biljoen zonsmassa's aan materie. Daarmee is het een van de zwaarste clusters die op deze afstand zijn ontdekt.

Doordat het licht van de cluster er 7 miljard over doet om ons te bereiken, zien we de sterrenstelsels dus zoals ze 7 miljard jaar geleden waren. Het heelal was toen ongeveer half zo oud als nu: ons zonnestelsel bestond nog niet eens. Toch was de verre cluster op dat moment al zo zwaar en omvangrijk als de grote clusters die we in onze omgeving waarnemen. Geschat wordt dat hij inmiddels al vier keer zo groot geworden is, maar vanaf de aarde kan dat pas in de verre toekomst worden vastgesteld.

Cluster SPT-CL J0546-5345 bestaat uit volgroeide sterrenstelsels. Dat betekent dat zijn vorming al in de eerste twee miljard jaar na de oerknal moet zijn begonnen.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)