laatst nog...
ik stond bij een bankje mijn foon te sjekken op berichtjes
komt scootmobiel aangejakkerd scheurt langs me heen en 10 meter verderop vol op de remmen, in z'n achteruit en er stopt een vrouw voor me neus
sorry dat ik je lastig val
ik zag je geconcentreerd naar je foon kijken
maar ben toch teruggereden omdat ik je iets wil geven
(mijn hart sprong open omdat je wel eens hoort dat mensen ineens
de weg kwijt zijn en ik zag in een visioen een bundel eurobiljetten uit de tas tevoorschijn komen)
ik zei nog (beleefd als ik ben) dat hoeft echt niet hoor mevrouw!
(en maakte van mijn handen een kommetje en stak dat naar haar uit)
ze toverde uit haar tas een opgerold magazine
(mijn hart begon in me keel te kloppen, die zat natuurlijk vol met eurobiljetten)
zegt ze
je moet beloven dat je mijn persoonlijk berichtje leest
(ik knik gretig ja)
en als laatste zei ze
Je hebt een knap gezicht, ik ben kunstenares
(toen gingen bij mij de alarmbellen af

)
ik pakte het rolletje papier van haar aan en ze scheurde ervandoor
eergisteren heb ik het uit mijn fietstas gehaald...
Jehova en een briefje handgeschreven om vooral naar de bijeenkomst te komen
ik heb die rommel ongelezen in de prullenbak gesmeten
vandaag zag ik haar weer,
ze keek me aan als wou ze zeggen
jij liegbeest, je hebt geen letter gelezen en je was ook niet op het gezellige samenzijn
ik keek omhoog om een wolkje te bestuderen