Wie is er nog meer fan van de Outside Agency en hun genosha label? Vind dat ze zeer vette tracks maken. Zie ze eigenlijk alleen weinig terug op feesten.
Zie ze in de agenda alleen bij Humanoize en Hardcore Madness staan.
Wie gaat er nog meer naar Humanoize om ze daar te horen draaien?
Net als bij films realiseren veel mensen zich helaas nooit hoe veel impact en invloed de soundtrack heeft op de beleving ervan. Van de huidige generatie spellen vind ik Metal Gear Solid, Uncharted en Little Big Planet overigens ook erg goed, qua muziek.
Heb je Episode 1? Dat stukje dat je voor het eerst die Zombine tegenkomt Daar zit echt ziek geluid achter, vage distorted gitaren Klinkt echt gruwelijk
man wat heb ik die kapot gespeeld, 2 verschillende eindes, vette eindbazen ( Psycho Mantis, die je memorycard kon lezen ), ik denk dat ik die weer eens in de PS ga stoppen
man wat heb ik die kapot gespeeld, 2 verschillende eindes, vette eindbazen ( Psycho Mantis, die je memorycard kon lezen ), ik denk dat ik die weer eens in de PS ga stoppen
Fantastische serie, de hele 'Solid' reeks in mijn bezit zit nog te wachten op de eerste hardcore tracks die vocals hebben van de eindbazen van deel 4 (vooral de stemmen van Laughing Octopus en Sceaming Mantis zullen vet zijn in een duistere hardcore track)
Uitspraak van actief op vrijdag 3 juli 2009 om 11:15:
En je dualshock laten trillen. Zitten zulke originele dingen in deze serie. Bij deel 3 heb je ook zoiets: op een gegeven moment moet je tegen een stokoude sniper vechten. Een achterbakse manier op hem te verslaan is tijdens het gevecht met hem het spel saven, de Playstation resetten, en vervolgens de datum van de Playstation 2 weken vooruit zetten. Wanneer je dan weer verder gaat met het spel is die sniper doodgegaan door ouderdom
Ik heb 'm met (letterlijk) uren wachten in bomen en struikjes doodgemaakt - maar toegegeven... het feit dat het kan, met die datum verwisseling, is dan wel weer origineel.
Silent Hill was ook een zeker goede serie - al ben ik minder te spreken over het laatste deel (PS3). Onderschat was "The Room" in die serie - het concept vond ik altijd erg sterk.
Ik heb 'm met (letterlijk) uren wachten in bomen en struikjes doodgemaakt - maar toegegeven... het feit dat het kan, met die datum verwisseling, is dan wel weer origineel.
Was wel een toffe maar idd langdurige boss!
Was het ook niet zo bij psycho mantis, dat als je je controller in de andere input deed, hij ook niet meer wist wat je ging doen?
Was het ook niet zo bij psycho mantis, dat als je je controller in de andere input deed, hij ook niet meer wist wat je ging doen?
Klopt
Dat microfoontje was wel een handig hulpmiddel om die sniper te vinden, heb m ooit een binnen ongeveer 13 minuten verslagen. Een andere tactiek was gewoon op 1 punt blijven liggen (als je dat lang deed stond ie ineens achter je) en vervolgens allemaal claymore mijnen om je heen leggen; zodra hij in de buurt was --> boem!
Uitspraak van verwijderd op vrijdag 3 juli 2009 om 12:20:
Wanneer je dan weer verder gaat met het spel is die sniper doodgegaan door ouderdom
ja ik heb hem uiteindelijk ook via de legale weg verslagen
heb me ook de blaren op me vingers geslagen in die scene van die torture chair in deel 1, dat ze het ook merkten als je een speciale power joypad gebruikte
en de legendarische gadget van Otacon, die invincible suit
Uitspraak van actief op vrijdag 3 juli 2009 om 11:15:
qua gamemuziek vond ik de muziek bij resident evil altijd wel iets toevoegen. als je bijv. een room voor te saven in ging hoorde je altijd een rustgevend muziekje. dat was vaak echt een enorme opluchting, omdat je dan even een paar minuten niet onverwacht aangevallen werd...
The fourth wall is a term used to describe the imaginary wall between the audience and the stage, or in this case the gamer and the video game. The term derives from a movie or television set having three walls; the fourth wall is the camera. In effect, it is the separation of the real and the imagined. The origin of the term the fourth wall was first used in theater, where actors would acknowledge the presence of the audience through actions or speech. In the video game world, the fourth wall is often addressed in a humorous manner. In the early days of gaming, such things as putting certain information not available in-game in instruction manuals or on box-art were rudimentary forms of software piracy prevention.
Net als bij films realiseren veel mensen zich helaas nooit hoe veel impact en invloed de soundtrack heeft op de beleving ervan.
bij thunderbirds (die poppen serie op tv) zit ook zeer goede soundtrack bij dat heeft toch mede het succes ervan bepaald
lijkt me best moeilijk een passende sound ergens bij verzinnen
heb deze week eens een keer een mix opgenomen
graag een oordeel en verbeter punten
http://www.megaupload.com/?d=4ZD0DSMC
tracklist:
Toa & Mindustries - The Immobilizer
Endymion - Hybrids
The Outside Agency - The New Master
DJ Jappo And Lancinhouse - Exlxaxl (Tieum's Kroket Remix)
Tieum & Hellfish - Shit Sick
SPL - Lost Frequency
Omkara Techichi - Astral Serpent
heb het opgenomen met Audacity bestand heeft 125MB (beetje veel naar mijn idee, maar weet niet hoe ik het met minder krijg opgenomen)
Uitspraak van verwijderd op vrijdag 3 juli 2009 om 15:41:
Net als bij films realiseren veel mensen zich helaas nooit hoe veel impact en invloed de soundtrack heeft op de beleving ervan. Van de huidige generatie spellen vind ik Metal Gear Solid, Uncharted en Little Big Planet overigens ook erg goed, qua muziek.
Zeker weten, bijvoorbeeld de muziekjes van Monkey Island, Wolfenstein en Doom kan ik nog steeds allemaal zo voor de geest halen. In films is het nog vele malen erger, aangezien de muziek daarin meestel vele malen beter is.
In sommige spelen zet ik trouwens de muziek uit, omdat het bloedirritant is; bijvoorbeeld die shitmuziek in de nieuwe Need For Speed series. Maar zo sterk sfeerbepalend als in The 7th Guest heb ik nog nooit meegemaakt, daar zou echt niets meer van overblijven zonder muziek.
Sowieso heeft de Ganondorf Theme echt iets, enorm sfeervol. Super lange opbouw naar een climax
Ik kan me nog wel herinneren dat ik overal op internet zocht naar de Nocturne Of Shadow, wat een fantastisch nummer was dat. Kort, maar echt ontzettend mooi. Is heel lang m'n ringtone geweest
How about Song of Healing, van Majora's Mask
echt een tearjerker, vooral als je weet wat het eigenlijk doet
zoiezo zit dat hele spel bomvol allemaal depressieve dingen, alleen liggen die op d eachtergrond en kom je er pas achter als je er wat dieper over nadenkt.
Heb die ook al 3x uitgespeeld inmiddels
die sfeer blijft goed
*edit:
Uitspraak van verwijderd op vrijdag 3 juli 2009 om 15:41:
leipe dvd die daarbij zit. met z'n gloeilamp in aluminiumfolie gewikkeld met daarin mieren en een microfoon op dat geluid op te nemen
vrij inventief met geluiden zeg maar...
Vooral Horsefish vind ik een geniale track; heel apart sfeertje waar je niet echt een vinger op kunt leggen.
(Albumversie is trouwens zonder percussie)
Misschien een tribute aan Le Carnaval des Animaux: Aquarium van Camille Saint-Saëns?
Vind hem er ernstig veel op lijken qua instrumentkeuzes en sfeer; soort moderne update ervan. Wat alleen maar een compliment is overigens. De titels is trouwens ook erg verdacht.
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 4 juli 2009 om 20:05:
leipe dvd die daarbij zit. met z'n gloeilamp in aluminiumfolie gewikkeld met daarin mieren en een microfoon op dat geluid op te nemen
vrij inventief met geluiden zeg maar...
Check de film One Perfect Day. Zijn eigenlijk twee verhaallijnen door elkaar heen: een jongen die op het conservatorium zit en zich hierdoor beperkt voelt in zijn artistieke vrijheid en tegelijkertijd zijn zusje die compleet opgaat in de wereld van electronische muziek. Pittige dramascenes tussendoor, goed verhaal ook wat mij betreft. Soms een beetje over the top maar vindt het vooral erg boeiend om de fusie tussen klassiek en electronische muziek tot stand te zien komen. Ben een fan van beide, dus dat maakt het een prachtige filmervaring. Ook de experimentele insteek in de film bevalt mij erg goed. Geweldig herkenbaar voor de geluids- en muziekidioten onder ons.
Dit geeft een beetje weer hoe de feeling van de film is:
Voor de rest geen trailers kijken, allemaal één grote spoiler.
Groove is trouwens ook een erg leuke, grappige en redelijk realistische weergave van de underground dancescene, heb ik me ook prachtig mee vermaakt:
(Film ziet er trouwens niet zo verrot uit als de trailer)
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 4 juli 2009 om 13:59:
Dan raadt ik je de volgende artiesten heel erg aan:
Jacaszek klassiek gecombineerd met ambient en door de computer heen gehaalde akoestische geluiden Worrytrain klassiek gecombineerd met noise Jóhann Jóhannsson klassiek gecombineerd met ambient Ólafur Arnalds klassiek gecombineerd met ambient en idm soms
Hihi
laatste aanpassing
Mijn tip aan jou dan : William Orbit - Pieces In A Modern Style
Klassieke stukken naar moderne ambient verbouwd, erg nice.
Verder is Isao Tomita ook wel een erg apart figuur; verbouwt vaak klassieke stukken met synthesizers, verder ook eigen ambient-werken. Vergelijking tussen een origineel en een remake door hem:
We gaan trouwens wel weer ranzig offtopic trouwens ondertussen, maar ja: muziek, mijn lust en mijn leven. Als ik er eenmaal over begin houd ik nooit meer op.
Misschien een tribute aan Le Carnaval des Animaux: Aquarium van Camille Saint-Saëns?
Niet eens perse een tribute - maar gesampled uit. - Voor Amon Tobin "hi-profile" werd en niet meer zo makkelijk dingen kon jatten, samplede hij alles wat los en vast zat. Alles tot het Splintercell album is dan ook gemaakt met samples uit bestaande dingen - vandaar titels als Bricolage, Permutation en Supermodified - het slaat allemaal op zijn sample-gebruik. Nightlife is en blijf 1 van mijn favorieten (samples van o.a. The Flintstones en jaren 50 track die ik even kwijt ben).
Wij hebben het stuk ook een keer "her-gebruikt" in onze remix van die Aggroman track (Dark Side of The Moon). Le Carnaval des Animaux is dan ook erg goed.
Niet eens perse een tribute - maar gesampled uit. - Voor Amon Tobin "hi-profile" werd en niet meer zo makkelijk dingen kon jatten, samplede hij alles wat los en vast zat. Alles tot het Splintercell album is dan ook gemaakt met samples uit bestaande dingen - vandaar titels als Bricolage, Permutation en Supermodified - het slaat allemaal op zijn sample-gebruik. Nightlife is en blijf 1 van mijn favorieten (samples van o.a. The Flintstones en jaren 50 track die ik even kwijt ben).
Het abnormaal veelvuldige gebruik van samples viel mij ook al op ja, maar dat maakt het ook zo vet.
Wij hebben het stuk ook een keer "her-gebruikt" in onze remix van die Aggroman track (Dark Side of The Moon). Le Carnaval des Animaux is dan ook erg goed.
Die track ken ik al een paar jaar inderdaad, moest er ook gelijk weer aan denken. Draai hem nog dagelijks; gruwelijke track.
grappig ik had t er vandaag met n maat van me over, van wat zal ie t gesampled hebben...
zie je dat je binne een paar uur t antwoord al hebt quantumfisice of hoe je dat ook schrijft
Die cd heb ik wel, vette cd!!
Maar toen was ik eigenlijk 15 ofzo, wel geluisterd, maar nooit echt onthouden . Nu je dit nummer stuurde, meteen uit de kast gehaald. Dankje
*edit*
Ik las op Wikipedia dat er een Pieces In A Modern Style 2 komt .
Zijn er meer mensen die Earth Cry op Surreal vinden lijken? Dat percussie gedeelte...
De enige - en dan ook echt de enige overeenkomt met Surreal is dat Earth Cry en Surreal op dezelfde manier afwisselen (dus 8 tellen kicks dan 8 tellen breaks). Dit doe ik overigens ook in Times Like These en Past The Flesh - als je parallellen wilt.
Voor sample sources is dit trouwens een leuke site: