Dit gebeurt meestal omdat een of meerdere personen het beleid hebben overtreden.
Het kan natuurlijk ook zijn dat er al een actieve discussie over hetzelfde onderwerp was.
Dit soort situaties zijn te voorkomen door op de hoogte te blijven van het beleid.
Daniel heet ie dus.. Nja, de D staat zeker voor Dief ofzo..
weet ik veel waarom ik dat deed
zei je anders wel tegen mij..
oowja?
Zeker
X loopt op de markt en denkt standaard “ik rol die gast”
Gaat zonder geld winkelen en komt terug met een volle tas.
Dan moet ik maar m'n lines proberen te verbeteren
verlos me uit mn lijden
Nou ruik es aan je vinger gek.
Nou ruik es aan je vinger gek.
mn leven is in slaapstand-
problemen die lijden tot maagkramp
tot mn maagwand barst- en n dokter te laat kwam- om nog wat te betekenen
mn leven dat ketent me aan de bank tot ik vergeten ben-
door iedereen om me heen die'k in me leven ken
t leven temt- mij- alsof ik leeuwen ben-
en t doet pijn tot ik aan t schreeuwen ben en de buren politie bellen-
en ze iets vertellen- als liefdesrellen-
terwijl ik hier helemaal in me eentje ben
neem me pen- om me verdriet op papier te zetten- tot ik mn verleden vergeten ben
terwijl ik niet vergeten ken- dat verziekte liefde me gesmeden heb
samen met naaste familie- die mn haat geslepen heb- zoo scherp- dat n slagersmes in vlees niet eens meer n streepje zet
familie die ik op t laatst- haast- nie-eens meer ken
kutleven- dromen in de put gesmeten- omdat ik net te laat genezen ben-
van n ziekte die net niet vroegtijdig me leven ontnemen ken
rust nemen terwijl je AD-HD-er op je eigen feestje bent-
en iedereen om je heen je zegt- dat je niet kan wat je reeds bewezen hebt
brains geplet-als door n stenenpers
--schreef ik net - breekt de pen van hartstocht en woede
vertrapt door mn doelen- en gemene mensen-
die n verborgen kracht in me voeden-
die me over t streepje trekt- weg van de kant van t goede
elke klap die komt aan- tot spontaan- me hart start te bloeden
ontdaan van gevoelens
doordak niet meer praat met me vader of moeder
vaker dan regelmatig slaags met mn broeders- maar ik schaam me niet-
verslaafd aan wiet en ladingen poeder-
tot n ieder van de taart geniet die ze op mn begrafenis knoeien-
en ik zelfs geen tranen zie bij degene waarvan ik dacht dak ze me naaststen mocht noemen
t kwaad begint te broeien- maar nog- ik haat ze niet
tis n tragisch iets-
dat de samenleving je schiep naar hun hand- en jaren later pas vraagt waarom gaat t niet??
bestaan is iets wat me tegenstaat
niet dat ik leven haat -enkel honderddertig procent van wat ik in mn leven heb meegemaakt
mn leven is of de bal alle kegels raakt- en ik space m haast-
want meestal sta ik toe te kijken op de tweede baan
iedereen zegt dat ze slachten-
ik wordt gek van t wachten- mep me dr af
wank sta al zo ver achter dak n strike zelfs tel als de bal er maar zeven raakt
tis niet dat ik me leven haat
tis gewoon dak niet meer weet hoe t leven smaakt-
of hoe ik alles wat verziekt is in me leven beter maak
zoveel bagage dat t benen kraakt tot ik met krukken loop
bukken nooit- vergeet t maar-
bezwijken- bekijk t- k loop desnoods op één poot als n lepelaar-
of n reiger in n vijver- waarvan mn kop de top was- constant naar beneden gaand
mn leven is n bedevaart zonder heiligdom
en ik kijk niet om- want ik weet dat ik naar beneden ga zodra mn einde komt
loop over straat tussen lijken rond die niet begrijpen wat ik zeg...
lijk ik stom- of is n ieder doof als ik mn lijnen leg
vanuit n kloof in t ravijn gemept-
en de klim omhoog is n steile berg die zo ver reikt dat t lijkt offie geen einde heb
heb meerdere malen n loop op mn brein gezet-
schoot- maar mn rijm's zo sterk dat de kogel nooit mn brein bereiken ken
deze gozer gaat pas dood alsie niet meer rijmen ken over wat in t leven gebeurt
t leven n sleur- ook al lijkt t perfect-
k loop- steeds tegen n deur- die mn grijns verpest-
tot ik neig naar terreur- zodat n ieder die ik zie gelijk me pijn herkent
de kleur is rood- sof ik mn hele leven al aan t strijden ben
probeer te schrijven terwijl ik geen krijtjes heb...
mn leven is zo-
krijg gelijk al de beurt- terwijl ik nog mn voor-bereiding tref
regenboog- pot met goud- terwijlk pas als tweede bij m ben
en als ik spreek over delen- nummer één- niks dan ineens verdwijnen ken
inkt verdwijnt uit mn pen als sneeuw voor de zon
blij as je bij me bent
want de koning van de jungle zit als de leeuw in n hok-
waarvan alleen jij me bevrijden ken-
dus schreeuw ik erom tot pijn in me stem
asjeblieft
verlos me uit mn lijden voor ik zelf mn eind bedenk