Meer dan eens. Ik geloof nog steeds niet echt in monogamie moet ik zeggen want ik hoor en zie het overal om me heen gebeuren. En als je ziet hoe makkelijk het sommigen afgaat... Ik weet ook niet of het perse een vereiste zou zijn als ik besluit weer eens ergens in te duiken (ben al 5 jaar single, m.u.v. een korte relatie waarin ook geen sprake was van monogamie).
Ik denk dat veel mensen een relatie beginnen op basis van verliefdheid en dan is er vaak sprake van seriele monogamie. Dan ben je zo met je hoofd in de wolken dat je anderen niet eens ziet staan. maar zodra die verliefdheid afneemt zullen veel van die mensen op zoek gaan naar een nieuwe invulling van die spanning die ze dan missen. Sowieso denk ik dat het vooral iets is dat hoort bij mensen die continu op zoek zijn naar prikkels. Ik heb dat zelf ook wel in me dus durf niet te voorspellen hoe dit in de toekomst zal lopen.
Toch heb ik ook wel een andere kijk op dit onderwerp gekregen na nogal wat bezette kerels in m'n bed te hebben gehad. Ik wil iig niet zo'n vrouwtje worden die thuis op d'r vent zit te wachten zonder een idee te hebben dat 'ie met iemand anders ligt te vunzen. En ik wil ook geen vrouwtje worden die op d'r meisje zit te wachten terwijl die het bij een man aan het zoeken is. Misschien dat ik, als ik besluit om er weer voor te gaan, toch wel iemand voor mezelf wil. Iig voor de time being. Denk dat dat het beste lukt door niet halsoverkop met iemand in zee te gaan (dat impuslieve gedoe heb ik sowieso wel een beetje gehad) maar zeker te weten dat er meer is dan alleen de invulling van zo'n impulsieve prikkel.
Ach, we zien het wel. Ik ben m'n naieve kijk op de liefde wel een beetje kwijt inmiddels
