(permanent verbannen)
Studente Merel van der Tol verongelukt
BUNNIK - Corinne Brouwer moet onwillekeurig glimlachen als ze terugdenkt aan haar klasgenoot Merel van der Tol.
,,Ze kwam op school werkelijk altijd te laat. Maar niemand vond het erg. ‘Dat is Merel nu eenmaal’, zeiden we dan tegen elkaar.’’
Woensdagavond was Merel (17) opnieuw te laat.
Toen ze bij station Bunnik aan kwam fietsen, zag ze dat haar trein naar Utrecht al klaar stond.
Merel schoot nog snel onder de bomen door, zoals ze misschien wel vaker had gedaan.
Ze had haast, in Utrecht lag immers haar galajurk voor het eindexamenbal klaar.
Merels zusje zag hoe Merel de internationale trein naar Duitsland over het hoofd zag en werd aangereden.
Bij de spoorwegovergang is een klein monument ontstaan.
Onder het bord dat er voor waarschuwt de spoorbaan niet te betreden, liggen bloemen. Corinne en haar moeder José lopen er in eerste instantie straal voorbij.
Nadat ze met z’n tweeën even hebben staan kijken, besluit José het monumentje wat zichtbaarder te maken.
Ze steekt de bloemen tussen het bord en de paal.
De examens beginnen 19 mei, nu hebben de leerlingen nog vakantie.
Op de school van Merel, De Breul in Zeist, zijn de docenten druk bezig geweest de leerlingen bellen.
Maar veel van de leraren en leerlingen zijn op vakantie, waardoor nog niet iedereen op de hoogte is.
Conrector Quira van Workum wil alles in overleg met de ouders doen.
,,Zij stellen het erg op prijs als we tijdens de dienst iets doen. Maandag komen we met het personeel bij elkaar om verder te besluiten wat we doen, dinsdag staan we er in elk geval als school even bij stil.’’
Merel speelde hockey bij Schaerweijde in Zeist.
Haar coach Henk van Dijck noemt haar een prettige meid voor het team.
,,Voor een coach was ze geweldig: ze was nooit te beroerd om mee te helpen, keeper te zijn of reserve te staan.
Ik herinner me haar als een doorzetter. Volgende week is de laatste wedstrijd van het seizoen én van het team.
Dat zouden we feestelijk vieren, maar dat zal nu wel heel anders zijn.
De galajurk waar ze naar op weg was, moest het symbool worden van een tussenstop in haar leven, maar het werd het eindstation.’’
Op Merels profiel op de website hyves.nl is een klein condoleanceregister ontstaan.
Al meer dan tweehonderd mensen tekenden het, waarvan veel mensen die Merel niet kenden.
Woensdag wordt Merel in de Barbarakerk in Bunnik begraven.
www.ad.nl
BUNNIK - Corinne Brouwer moet onwillekeurig glimlachen als ze terugdenkt aan haar klasgenoot Merel van der Tol.
,,Ze kwam op school werkelijk altijd te laat. Maar niemand vond het erg. ‘Dat is Merel nu eenmaal’, zeiden we dan tegen elkaar.’’
Woensdagavond was Merel (17) opnieuw te laat.
Toen ze bij station Bunnik aan kwam fietsen, zag ze dat haar trein naar Utrecht al klaar stond.
Merel schoot nog snel onder de bomen door, zoals ze misschien wel vaker had gedaan.
Ze had haast, in Utrecht lag immers haar galajurk voor het eindexamenbal klaar.
Merels zusje zag hoe Merel de internationale trein naar Duitsland over het hoofd zag en werd aangereden.
Bij de spoorwegovergang is een klein monument ontstaan.
Onder het bord dat er voor waarschuwt de spoorbaan niet te betreden, liggen bloemen. Corinne en haar moeder José lopen er in eerste instantie straal voorbij.
Nadat ze met z’n tweeën even hebben staan kijken, besluit José het monumentje wat zichtbaarder te maken.
Ze steekt de bloemen tussen het bord en de paal.
De examens beginnen 19 mei, nu hebben de leerlingen nog vakantie.
Op de school van Merel, De Breul in Zeist, zijn de docenten druk bezig geweest de leerlingen bellen.
Maar veel van de leraren en leerlingen zijn op vakantie, waardoor nog niet iedereen op de hoogte is.
Conrector Quira van Workum wil alles in overleg met de ouders doen.
,,Zij stellen het erg op prijs als we tijdens de dienst iets doen. Maandag komen we met het personeel bij elkaar om verder te besluiten wat we doen, dinsdag staan we er in elk geval als school even bij stil.’’
Merel speelde hockey bij Schaerweijde in Zeist.
Haar coach Henk van Dijck noemt haar een prettige meid voor het team.
,,Voor een coach was ze geweldig: ze was nooit te beroerd om mee te helpen, keeper te zijn of reserve te staan.
Ik herinner me haar als een doorzetter. Volgende week is de laatste wedstrijd van het seizoen én van het team.
Dat zouden we feestelijk vieren, maar dat zal nu wel heel anders zijn.
De galajurk waar ze naar op weg was, moest het symbool worden van een tussenstop in haar leven, maar het werd het eindstation.’’
Op Merels profiel op de website hyves.nl is een klein condoleanceregister ontstaan.
Al meer dan tweehonderd mensen tekenden het, waarvan veel mensen die Merel niet kenden.
Woensdag wordt Merel in de Barbarakerk in Bunnik begraven.
www.ad.nl
