Heb je wat te lezen
zijn Jeugd
Michael Jeffrey Jordan ziet het levenslicht op 17 februari 1963 in Brooklyn, New York. Vlak na zijn geboorte verhuist hij samen met zijn ouders (James en Delores Jordan), 2 broers en 1 zus naar Wilmington, North Carolina. Daar krijgt hij nog een zusje.
Michael hield van honkbal toen hij een kind was, maar speelde ook graag in zijn vrije tijd basketbal en voetbal. Zijn broer, Larry, was een echte basketballer, maar Michael droomde er altijd van om professioneel honkballer te worden. Zijn liefde voor het basketbal begon toen zijn broer hem continu versloeg tijdens een 1-tegen-1 partijtje. Door al deze uitdagingen van zijn broer werd hij als maar beter en beter en op ten duur versloeg hij zijn broer.
Het rugnummer wat Michael altijd droeg, de befaamde nummer 23 is ook te danken aan zijn broer. Larry, die speelde met 45, was als een idool voor Michael. Hij vond zichzelf nog niet half zo goed als hem en nam daarom de helft van 45 als rugnummer.
Na de High School speelde Michael tussen 1981 en 1984 collegebasketbal bij het bekende UNC, University of North Carolina. Dit team stond onder leiding van coach Dean Smith.
Het team presteert goed en Michael beland in het eerste seizoen als collegebasketballer al meteen in de finale om de nationale titel.
De finale begint en Michaels ouders zijn als vanouds te vinden op de tribune, Voor de finale komt zijn vader naar hem toe en verteld dat hij trots op hem is, hij is en zal altijd zijn grootste fan blijven. Dit doet Michael goed en gaat vol zelf vertrouwen de wedstrijd in.
Vlak voor tijd staat het team 61-62 achter tegen het team van Georgetown. Maar dan komt Michael aan de bal en scoort de beslissende 63-62 wat het eerste kampioensschap voor coach Smith betekent.
The Chicago Bulls
De eerste jaren bij de Bulls waren erg goed maar was slechts het begin van wat van Jordan een legende zou maken. In het seizoen '86/'87 wordt hij voor het eerst topscorer (o.a. door negenmaal op rij 40 punten te scoren) en met de 37,1 punten per wedstrijd is hij de enige die in de buurt komt van de statistieken van de legendarische Wilt Chamberlain. Befaamd is ook het schot tegen Cleveland in de beslissende 5e wedstrijd van de playoffs. Met de stand 100-99 in het voordeel van Cleveland krijt Jordan de bal, springt, vliegt door de lucht, laat de bal los, en op het moment dat de buzzer afgaat vliegt de bal erin. Ondanks het scoringsgeweld van Jordan, worden de Bulls voor het tweede jaar op rij met 3-0 door de Celtics uit de playoffs gegooid.
Dit jaar, waarin veel nieuwe spelers onder leiding van Coach Phil Jackson een team vormden (Scottie Pippen Horace Grant Bill Cartwright); seizoen '87/'88, staat te boek als een van Jordans beste, ondanks het feit dat er geen kampioenschap wordt gewonnen. Het volgende bereikt Michael in dat seizoen:
Topscorer, voor de 2de keer
Meest waardevolle speler, Most Value Player (MVP)
Beste verdedigende speler, Defensive Player of the Year
MVP van de All Star Game (mede door 40 punten te scoren, een All-Star record)
Winnaar van het Slam Dunk Contest tijdens het All-Star Weekend
Geselecteerd voor het All NBA First Team
All Defensive First Team
Met Phil Jackson aan het roer en met een goed team met onder andere Scottie Pippen en natuurlijk Michael Jordan begonnen de Bulls te draaien. In het seizoen 1990-1991 bereiken ze de Play-offs. Voor de vijfde maal op rij wordt Jordan topscorer en leidt ze wederom naar de Conference Finals tegen alweer de Pistons. De Pistons worden gemakkelijk met 4-0 verslagen. Dit is de eerste keer dat Michael Jordan in de finale van de NBA staat.
De reeks die de Bulls neerzetten in de Play-offs series zou de boeken ingaan als 1 van de beste series ooit. De Bulls wonnen 15 van de 17 wedstrijden.
De volgende jaren domineerde de Chicago Bulls het baskeltbal in '90-'91, '91-'92, '92-'93, '95-'96, '96-'97 en '97-'98) werden ze kampioen. Dit team paste perfect in elkaar. Sport in deze perfectie herken je meteen en moet je gewoon naar kijken. Ik heb dan ook vele wedstrijden zitten kijken en heb sowieso geen van de bovengenoemde finales gemist. Robert, Wouter en ik spraken vaak bij Wouter thuis af om midden in de nacht de finale, wedstrijd voor wedstrijd te volgen en Jorden te zien vliegen alsof er geen zwaartekracht bestond.
Gevraagd naar het meest spectaculaire moment uit de carrière van Michael Jordan, hebben liefhebbers het moeilijk er één uit de te kiezen. Er waren zoveel hoogtepunten dat ze haast niet meer te tellen zijn: hoe hij als freshman het winnende punt scoorde in de NCAA Finals tegen Georgetown, het beroemde whot over Craig Ehlo in de playoffs tegen Cleveland, en nog zoveel andere buitengewone "buzzerbeaters" (scoren in de slot seconde als de zoemer gaat).
Jordans meest legendarische moment kwam er misschien wel in Game 2 van de 1991 NBA Finals tegen de Los Angeles Lakers. Jordan ging naar de basket en sprong met de bal in zijn rechterhand naar de ring. Lakers' forward A.C. Green ging omhoog om Jordan te blocken. Toen maakte Jordan die ene beweging die de monden van de fans over de hele wereld deed openvallen.
In de lucht, in het midden van zijn sprong, bracht Jordan de bal van zijn rechterhand naar zijn linkerhand! Hij draaide zijn lichaam, zodat contact met Green werd vermeden, en maakte een fenomenaal punt! Elke andere speler zou waarschijnlijk de bal verloren hebben, of bestraft worden met een aanvallende fout, maar niet Jordan. Zijn buitenaardse prestatie leek al het leven uit de Lakers te hebben gezogen. De Bulls winnen met 4-1
Honkbal Carriere
Nadat Michael gestopt was in de NBA ging hij professioneel honkballen bij de Birningham Barons, daar speelde hij in het seizoen 1993-1994 het jaar daarop werd hij gevraagd door de nummer 1 honkbal club uit Chicago; White SOX. Die uitkomen in de Major League, de hoogste Amerikaanse honkbal divisie. Michael kan zich in het honkbal niet ontpoppen tot superster en miljoenen fans vragen hem terug te komen naar het basketbal.
Het volledige verhaal is te vinden op
www.michaeljordan.tk en is zeker de moeite waard om een keer te lezen
![[img width=298 height=244 cacheid=000e1c440028533b29a26deb1a01edd893]http://news.bbc.co.uk/media/images/38795000/jpg/_38795409_jordan_wizards298.jpg[/img]](/images/cache/000e1c440028533b29a26deb1a01edd893 "Bron: http://news.bbc.co.uk/media/images/38795000/jpg/_38795409_jordan_wizards298.jpg")
![[img width=384 height=480 cacheid=000e1c4f00285350b732727c1a01eddaa7]http://www.basketediabete.it/JordanDunk.jpg[/img]](/images/cache/000e1c4f00285350b732727c1a01eddaa7 "Bron: http://www.basketediabete.it/JordanDunk.jpg")
![[img width=584 height=475 cacheid=000e1c5700285355e757c1ea1a01eddaa7]http://www.sportsgalleryweb.com/images/basketball/photos/michael_jordan_dunk_large.jpg[/img]](/images/cache/000e1c5700285355e757c1ea1a01eddaa7 "Bron: http://www.sportsgalleryweb.com/images/basketball/photos/michael_jordan_dunk_large.jpg")
![[img width=302 height=353]http://www.tofasbasketankara.com/fotoalbum/albums/userpics/10001/Micheal%20Jordan_s%20Famous%20Dunk.jpg[/img]](http://www.tofasbasketankara.com/fotoalbum/albums/userpics/10001/Micheal%20Jordan_s%20Famous%20Dunk.jpg)
![[img width=500height=375 cacheid=00140d210028536833f360991a01eddcd4]http://www.southcn.com/sports/star/jordan/pics/200304160778_318049.jpg[/img]](/images/cache/00140d210028536833f360991a01eddcd4 "Bron: http://www.southcn.com/sports/star/jordan/pics/200304160778_318049.jpg")
![[img width=440height=500 cacheid=000e1c6b00285388e17874681a01eddcd4]http://pic20.picturetrail.com/VOL17/club3928/26869.jpg[/img]](/images/cache/000e1c6b00285388e17874681a01eddcd4 "Bron: http://pic20.picturetrail.com/VOL17/club3928/26869.jpg")
![[img width=700height=501]http://202.108.15.213/boardfile/photoshow/200634/20060826095045.jpg[/img]](http://202.108.15.213/boardfile/photoshow/200634/20060826095045.jpg)
![[img width=346 height=500]http://www.michael-jordan.ws/images/michael4.jpg[/img]](http://www.michael-jordan.ws/images/michael4.jpg)
