overbezorgde moeder..

stel je voor, je bent +/- een half jaar het huis uit omdat je ouders zonodig dachten dat dat goed voor je was en tja misschien dat jij daar ook wel wat van op stak.. (het huis uit is wel 200km verder dan je thuis)
je wordt er niet per se gelukkiger van maar het is best zo. tot de bom barst en je toegeeft dat je t af en toe heel moeilijk hebt..
dan komen ze een weekend langs en het is allemaal heel gezellig.. tot.. jij zelf je gang wilt gaan en je moeder opeens weer zich met jou wil bemoeien.. wat doe jij??

zeggen dat je dankzei haar zelf wel weet hoe je je in en uit klote siuaties helpt..

ach het zijn niet eens klote situaties!!

gewoon ff goed met haar praaten dan , dat je nu op je eigen zit dat je alles ook zelf wil opknappen oftewel dat ze nu telaat is om te bemoederen .. maar als ik naar het eerste berichie
kijk vin je je eigen plekkie nog steeds geen thuis..hoe zit dat dan??

Hmmm .. haar goed duidelijk maken dat zij ook dacht dat het het beste was en dat ik de dingen nu ook zelf op wil knappen en niet meer haar hulp nodig heb, moet zelf ook leren overleven, zonder haar hulp!

dat je nu zelf op je eigenbenen wil staan ... en als het echt niet wil lukken je wel van je laat horen...

ben het met VageJetje eens

mams zegt altijd niet met een pens vol arms en benen thuis komen.

Idd ben het ok met VageJetje eens

ach ja tis allemaal weer gefixt!! is alleen af en toe onuitstaanbaar als iemand je niet vertrouwt terwijl je helemaal niks van plan bent en ja met een borrel op kan dat nog wel es botsen hahaha
maar ben t er wel mee eens

voorgoed opjezelf gaan of een jaar naar het buitenland, het werkt

heel bekent...wet je je moeder heeft natuurlijk wel haar hele leven voor je gezorgd.
nu je alleen bent moet je haast bewijzen dat je voor jezelf kan zorgen, moeders bedoelen het allemaal goed hoor, maar dat jijzelf ook wel goed op jezelf kan passen dat moeten ze nog zien!
door te vertellen dat je goed voor jezelf kookt, je huis schoonmaakt en supergoed voor jezelf zorgt en je zaakjes netjes voor elkaar hebt, leren ze vanzelf dat hun dochter op eigen benen kan staan.
heel herkenbaar, mijn moeder deed het ook, zelfs nu ik al zo'n 13 jaar uit huis bent is ze nog wel es bezorgt... laat ze maar een beetje gaan, het heeft tijd nodig voordat ze t doorhebben. en laat zien en horen dat je t kan!

Ik zou vragen of ze voortaan haar eigen sos wil regelen. Word moe van je gezeur.

hahahhaha

Doe gewoon je ding

als ik je moeder was zou ik ook een beetje bang zijn met zo n mooie dochter... maar als je je zelf okey voelt moet je lekker je gang gaan en je moeder eens laten merken dat je geen 16 meer bent!!!!!!!

*bloos*
ach maar ik zeg al het is alweer opgelost hoor..
en ja dat t af en toe botst, daar zijn t ouders voor he?

Dan zou ik mijn moeder de deur uit trappen...