Maarre vervolg van burenruzie gisteravond :
Ik lag lekker in mijn bedje rond een uur of half 11. Toen ik weer geluid op de brandtrap hoorde. Ik dacht; wacht het nog heel eventjes af. Om 11 uur was het nog steeds niet over. Ik snel wat aangetrokken. Deur open gedaan. Kris gelukkig nog achter me aan. Ik heel normaal naar boven, zaten ze buiten. Er stond een kind voor dat hekje die die dus de hele tijd aan het dichtslaan was tegen de trap aan (fijn zo'n ijzerenbrandtrap). Ik vroeg heel normaal; of het misschien iets zachter kon omdat er mensen moeten werken de volgende ochtend.
Nou toen kreeg ik het toch over me heen
Ik ging om elke wissewasje naar boven (1e keer gister) en ik moest maar rekening houden met andere mensen (ehm sorry, wat doen jullie dan wel niet??) Dit alles in gebrekkig Nederlands he! Er zat een Nederlandse vrouw naast, die bemoeide zich er ook mee. Die zei; er wonen hier meer mensen hoor. Dus toen heb ik gezegd; ja idd, en die mensen die werken wel, die leven niet van een UITKERING! Toen was ik er klaar mee. Ben naar beneden gelopen en heb in de gang gewoon van kwaadheid bijna staan janken. Ik zat echt vol adrenaline!! Hart ging zo erg tekeer, niet normaal. Dusse brief naar de woningbouw werd gelijk gemaakt en die ga ik morgen aangetekend versturen!!
Heb nu alleen een beetje de indruk dat ze zit te treiteren. Net werd er boven aangebeld namelijk. Hart in mijn keel. Maar heb niet open gedaan!!
Pfffffff
kan me er nu zo kwaad om maken weer!!!
thanx tenminste iemand die het begrijpt
't is ff wennen of niet? Of went zoiets nooit 
Goed gezegd meid! 
mogguhh
*
