Ik vind het een mooi middel..
Een trip kan z'n pieken en dalen hebben. Het ene moment heb je de grootste lol en lig je helemaal in deuk met je vrienden of soms zelf als je alleen tript. Het andere moment zit je even totaal in de knoop met jezelf en ken je hele zware emotionele momenten. Door deze gedachten toe te laten en ze te verwelkomen en ze vooral te doorleven kun je soms tot hele diepe inzichten komen waar je heel veel van kan leren. Het kan daardoor dus een hele diepe helende werking hebben voor de geest. Dat is iets dat ik zeer waardeer van paddo's en ook zeker een reden is waarom ik het doe.
De eerste keer dat ik met deze gedachtes te maken kreeg dacht ik dat het aan het middel lag en dat het dus maar kutzooi was. Erg kortzichtig achteraf gezien dus. Die momenten zijn juist goud waard als je weet waarvoor het is. Het is namelijk je eigen ziel dat zich aan je kan openbaren uiteindelijk wanneer je de pijn uit je onderbewustzijn verwelkomt.
Deze zomer absoluut weer een aantal keren...
