Begin dit jaar heb ik mijn relatie beindigd. Een goeie zet, maar de gevolgen zijn inmiddels niet meer te overzien. Ik zou in het huis blijven wonen en onze hond Jari houden. Inmiddels heeft de praktijk uitgewezen dat ik het huis moet verkopen (kan het gewoonweg niet meer betalen) en ook afstand moet gaan doen van mijn hond.
Ik werk inmiddels 40 uur, ben veel weg van huis en Jari zit veel alleen. Hoe goed ik ook mijn best doe en hoe graag ik ook wil, Jari is niet happy meer en ik kan hem niet de zorg meer geven die hij verdiend.
Dus na veel speurwerk heb ik dan eindelijk nieuwe baasjes gevonden; een lief stel, met een canadese herder van 7 maanden (Jari is ook een canadees), met veel tijd, die ze met alle liefde in Jari stoppen.
Vandaag heb ik hun en hun hond ontmoet. Tussen hun hond en Jari klikte het geweldig, geen reden tot zeuren dus...
En toch, ik voel me zoooooooooo klote!
Waarschijnlijk nog 1 weekje, dan ga ik hem naar hun toe brengen...ik ga mijn kanjer ongelofelijk missen...
Ik werk inmiddels 40 uur, ben veel weg van huis en Jari zit veel alleen. Hoe goed ik ook mijn best doe en hoe graag ik ook wil, Jari is niet happy meer en ik kan hem niet de zorg meer geven die hij verdiend.
Dus na veel speurwerk heb ik dan eindelijk nieuwe baasjes gevonden; een lief stel, met een canadese herder van 7 maanden (Jari is ook een canadees), met veel tijd, die ze met alle liefde in Jari stoppen.
Vandaag heb ik hun en hun hond ontmoet. Tussen hun hond en Jari klikte het geweldig, geen reden tot zeuren dus...
En toch, ik voel me zoooooooooo klote!
Waarschijnlijk nog 1 weekje, dan ga ik hem naar hun toe brengen...ik ga mijn kanjer ongelofelijk missen...
















