Hij was geslaagd, Bram mocht naar zijn tweede jaar! Ik gaf hem het spreekwoordelijke klopje op de schouder en hij straalde. Vele anderen straalden heel wat minder. Van onze klas hadden zes mensen hun naam gehoord... Alle anderen hadden herexamens. En even later wisten we hoeveel we er hadden. Bij mij viel het nog vrij goed mee: vier herexamens. Twee zware en twee lichte. Bram moest Elle (zijn beste vriendin) troosten, want zij had vrij veel herexamens. En ook ik mocht mijn beste vriendin gaan opzoeken, want zij was weggelopen nadat ze haar punten had gekregen. De emoties op zo een moment zijn onvoorstelbaar... Het had bij iedereen tijd nodig om te bezinken...