Te gek al die poezie..
Maar echt bruikbaar zijn ze nie..
Vertel me wat je denkt en voelt..
Daarvoor is poezie toch bedoelt..
Ik schud ze zo uit mun mouw..
Woorden zoals ik hou van jou..
verzin dit nu ter plekke..
met mun kopje thee bij de hand..
tis toch van de gekke..
en toch met volle verstand..
Mijn baas mag niet weten..
dat pf mijn werkzaamheid is..
dat ik hier de hele dag heb gezeten..
en toch nog de deadline mis...
Maar werk is slapjes de laatste tijd..
Dus kan ik mun gangetje gaan...
Van verveling bevrijd..
tot de klok 5 uur zal slaan..
fijn naar mijn schatje toe..
een kus een knuffel, lekker opwarmen..
nu weet ik waar ik het allemaal voor doe..
eindelijk in mijn schatje's armen..
werken om te leven...
zo goed als je kan..
leven om te beleven en te doen..
het beleven...intensheid van een zoen..
Liefde geven en terug krijgen..
ongevraagd en wel verdiend..
eerlijkheid en geen zwijgen..
de heerlijkheid van een echte vriend..
zo ik ga wel zwaar over op poezie..
dat kun je wel zien of nie..
daarom brei ik er een eindje aan..
en ga ik maar terug naar mun baan..
mun werk is nog steeds niet af..
dus beginnen maar..
werk, het is soms een straf...
maar het komt wel klaar..
gegroet van die kleine meid..
rijmend op haar weg...
waar gij ook ergens zijt..
let maar op wat zij zegt..
liefde is iets kostbaars en mag nooit verloren gaan..
Poezie is een middel, zodat we allemaal kunnen verstaan..
wat woorden doen met een mens is onbegrijpelijk en mooi..
laat je woorden spreken en kom uit je eigen gemaakte kooi..
geef vreugde waar je ook bent..
geef liefde, zoals geen ander kent..
geef om je naaste, ze staan je bij..
leef samen, vriendelijk zij aan zij..
