Huub
gaat raar doen
Als de avond is gevallen,
en de sterren er al staan,
Vragen mijn gedachten,
om met ze mee te gaan,
Ze brengen me naar plaatsen,
waar ik ooit ben geweest,
Die waar ik heb gelachen,
die waar ik heb gevreesd,
Maar ook naar de bestemming,
die wellicht nog komen gaat,
Vervaagd zie ik de wereld,
een plaatsje of een straat,
Met enige betekenis,
over waar ik aan denk zodan,
Dan ga ik ook lachen,
om wat er komen kan,
Maar ook om de dingen,
die mis kunnen lopen,
Maar beide doen een! ding,
Ze maken mijn ogen open.