Partyflock
 
Forumonderwerp · 728527
10299x bekeken
 
Waarschuw beheerder
wat vinden jullie van dit verhaal..

Allow me to introduce myself. My name, or as I am called by so called "doctors", is Anorexia. Anorexia Nervosa is my full name, but you may call me Ana. Hopefully we can become great partners. In the coming time, I will invest a lot of time in you, and I expect the same from you. In the past you have heard all of your teachers and parents talk about you. You are "so mature", "intelligent", "14 going on 45", and you possess "so much potential". Where has that gotten you, may I ask? Absolutely no where! You are not perfect, you do not try hard enough, further more you waste your time on thinking and talking with friends and drawing! Such acts of indulgence shall not be allowed in the future. Your friends do not understand you. They are not truthful. In the past, when the insecurity has quietly gnawed away at your mind, and you asked them, "Do I look....fat?" and they answered "Oh no, of course not" you knew they were lying! Only I tell the truth. Your parents, let's not even go there! You know that they love you, and care for you, but part of that is just that they are your parents and are obligated to do so. I shall tell you a secret now: deep down inside themselves, they are disappointed with you. Their daughter, the one with so much potential, has turned into a fat, lazy, and undeserving girl.

But I am about to change all that.

I will expect you to drop your calorie intake and up your exercise. I will push you to the limit. You must take it because you cannot defy me! I am beginning to imbed myself into you. Pretty soon, I am with you always. I am there when you wake up in the morning and run to the scale. The numbers become both friend and enemy, and the frenzied thoughts pray for them to be lower than yesterday, last night, etc. You look into the mirror with dismay. You prod and poke at the fat that is there, and smile when you come across bone. I am there when you figure out the plan for the day: 400 calories, 2 hours exercise. I am the one figuring this out, because by now my thoughts and your thoughts are blurred together as one.

I follow you throughout the day. In school, when your mind wanders I give you something to think about. Recount the calories for the day. It's too much. I fill your mind with thoughts of food, weight, calories, and things that are safe to think about. Because now, I am already inside of you. I am in your head, your heart, and your soul. The hunger pains you pretend not to feel is me, inside of you. Pretty soon I am telling you not only what to do with food, but what to do ALL of the time. Smile and nod. Present yourself well. Suck in that fat stomach, dammit! God, you are such a fat cow!!!! When mealtimes come around I tell you what to do. I make a plate of lettuce seem like a feast fit for a king. Push the food around. Make it look like you've eaten something. No piece of anything...if you eat, all the control will be broken...do you WANT that?? To revert back to the fat COW you once were?? I force you to stare at magazine models. Those perfect skinned, white teethed, waifish models of perfection staring out at you from those glossy pages. I make you realize that you could never be them. You will always be fat and never will you be as beautiful as they are.

When you look in the mirror, I will distort the image. I will show you obesity and hideousness. I will show you a sumo wrestler where in reality there is a starving child. But you must not know this, because if you knew the truth, you might start to eat again and our relationship would come crashing down.

Sometimes you will rebel. Hopefully not often though. You will recognize the small rebellious fiber left in your body and will venture down to the dark kitchen. The cupboard door will slowly open, creaking softly. Your eyes will move over the food that I have kept at a safe distance from you. You will find your hands reaching out, lethargically, like a nightmare, through the darkness to the box of crackers. You shove them in, mechanically, not really tasting but simply relishing in the fact that you are going against me. You reach for another box, then another, then another. Your stomach will become bloated and grotesque, but you will not stop yet. And all the time I am screaming at you to stop, you fat cow, you really have no self control, you are going to get fat. When it is over you will cling to me again, ask me for advice because you really do not want to get fat. You broke a cardinal rule and ate, and now you want me back.

I'll force you into the bathroom, onto your knees, staring into the void of the toilet bowl. Your fingers will be inserted into your throat, and, not without a great deal of pain, your food binge will come up. Over and over this is to be repeated, until you spit up blood and water and you know it is all gone. When you stand up, you will feel dizzy. Don't pass out. Stand up right now. You fat cow you deserve to be in pain!

Maybe the choice of getting rid of the guilt is different. Maybe I chose to make you take laxatives, where you sit on the toilet until the wee hours of the morning, feeling your insides cringe. Or perhaps I just make you hurt yourself, bang your head into the wall until you receive a throbbing headache. Cutting is also effective. I want you to see your blood, to see it fall down your arm, and in that split second you will realize you deserve whatever pain I give you.

You are depressed, obsessed, in pain, hurting, reaching out but no one will listen? Who cares?!?!! You are deserving; you brought this upon yourself. Oh, is this harsh? Do you not want this to happen to you? Am I unfair? I do do things that will help you. I make it possible for you to stop thinking of emotions that cause you stress. Thoughts of anger, sadness, desperation, and loneliness can cease because I take them away and fill your head with the methodic calorie counting. I take away your struggle to fit in with kids your age, the struggle of trying to please everyone as well. Because now, I am your only friend, and I am the only one you need to please.

I have a weak spot. But we must not tell anyone. If you decide to fight back, to reach out to someone and tell them about how I make you live, all hell will break lose. No one must find out, no one can crack this shell that I have covered you with. I have created you, this thin, perfect, achieving child. You are mine and mine alone. Without me, you are nothing. So do not fight back. When others comment, ignore them. Take it into stride, forget about them, forget about everyone that tries to take me away. I am your greatest asset, and I intend to keep it that way.

Sincerely, Ana
 
Waarschuw beheerder
Jaques, alsof "wij" het allemaal gehad hebben omdat we dachten dat mannen ons dan wel mooi zouden gaan vinden:S
Get a life...

M.C.: Niet zo heel vaak, mer bij toeval of via via
 
Waarschuw beheerder
donateur
pff kolere, niet elke kerel hoeft een gratenpak hoor


Alsof die meiden er blij mee zijn dat ze zo dun zijn :S
Kom op zeg, echt een trieste opmerking! :/

Heb zelf geen anorexia en ook niet gehad, maar lijkt me heel moeilijk! Sterkte allemaal! (F)
 
Waarschuw beheerder
Alsof die meiden er blij mee zijn dat ze zo dun zijn :S


blijkbaar wel, want ze willen NOG dunner worden!!!

Het is heel erg als mensen het hebben... niet alleen voor zichzelf maar ook zeker voor de familie en goede vrienden...

Ik heb ook verschillende mensen gekent die anorexia of een andere eetziekte hadden... gelukkig zijn de meeste er weer bovenop! maar idd... ze blijven moeite met eten e.d. houden! het zit nu eenmaal tussen de oortjes! heeft veel tijd nodig zo'n genezingsproces!
 
Waarschuw beheerder
blijkbaar wel, want ze willen NOG dunner worden!!!

Maar die meiden zien het niet dat ze zo dun zijn..!
 
Waarschuw beheerder
nee dat is het gekke... die denken dat ze dik zijn :O
 
Waarschuw beheerder
Nou zo gek vind ik dat niet. Maar begrijp dat mensen die het zelf niet hebben gehad het wel gek vinden.
 
Waarschuw beheerder
het is wel gek dat iemand die echt vel over been is, zichzelf NOG dik voelt!

Verder weet ik dat het tussen de oren zit... Ik ken veel mensen die het hebben gehad... en weet dus goed hoe het is enz
Waarschuw beheerder
ik ken ook iemand die t heeft gehad.. Maar die vond zichzelf niet te dik ofzo maar had gewoon geen honger. Dat is ook echt pas raar!
 
Waarschuw beheerder
ja dat ZEGT ze...:s
het probleem is dat die mensen het heel mooi kunnen brengen en heel geloofwaardig overkomen... maar zo is het niet!
het zit niet in de natuur van de mens om niet te eten!
Dan zit er in het koppie echt iets niet goed!
Waarschuw beheerder
donateur
blijkbaar wel, want ze willen NOG dunner worden!!!

Maar die meiden zien het niet dat ze zo dun zijn..!

nee dat is het gekke... die denken dat ze dik zijn


:nee:

Verstoorde lichaamsbeleving :jaja:
 
Waarschuw beheerder
ik ken ook iemand die t heeft gehad.. Maar die vond zichzelf niet te dik ofzo maar had gewoon geen honger. Dat is ook echt pas raar!


Je moest 'ns weten hoe gigantisch goed mensen met een eetstoornis kunnen liegen. Je gaat gewoon geloven dat je geen honger hebt, je voelt het gewoon niet meer of je gaat erop kicken (en het dan juist níet eten)
Waarschuw beheerder
Kunnen zeker erg goed liegen :jaja: Ik merkte het toen ook aan mezelf toen ik last had van een eetstoornis..

En vaak is het ook een kwestie van ergens mee zitten, onzeker zijn etc.. wat dan ook! Als je dan gaat lijnen en je valt maar af, en je zegt dat je geen honger hebt. Dan heb je toch nog ergens controle over.

En vaak heb je ook echt geen honger :S dat gevoel kun je zover weg stoppen. Als andere mensen bijv toendertijd taart zaten te eten of frikandellen, kroketten noem maar.

het deed me helemaal niks.

maar 1 ding is zeker het is echt geen pretje :no:
Waarschuw beheerder
Okee, first, heb niet het hele topic gelezen, wel het verhaal zelf en een aantal opmerkingen...

En idd, dit verhaal geeft goed weer hoe mensen met anorexia denken...
heb ooit een vriendin gehad met anorexia en ook zei ging heeeel ver!! zelfs op onze tropische strandvakantie stond ze 's avonds "spring-oefeningen" te doen op onze hotelkamer zonder airco, terwijl ze praktisch niets meer at :/

Daarnaast ben ik ook een jaar juf geweest op basisschool en daar waren er zelfs al meisjes in groep 6/7 die niets meer aten (boterhammen weggooien e.d.) en zgn. aan de "lijn" deden...heel erg vond ik dat :(
Waarschuw beheerder
Btw: anorexia is echt een psychische ziekte, het zit in je hoofd. En jezelf te dik voelen is niet de enige aanleiding om anorexia te krijgen. Sommige mensen krijgen het ook bv. in een rotperiode in hun leven, waarin alles fout lijkt te lopen (scheiding (ouders), overlijden, niet halen van diploma, ontslag...wat dan ook) en dan anorexia ontwikkelen. Puur uit de overweging van: hier heb ik controle op.
Waarschuw beheerder
KK hard..:( echwel..
je zal het maar hebben..
die meisjes staan machteloos evenals hun ouders vriend/vriendin en vrienden..echt KK hard hoor..

:|
 
Waarschuw beheerder
QueenOfThaShadow ik ken ook iemand die t heeft gehad.. Maar die vond zichzelf niet te dik ofzo maar had gewoon geen honger. Dat is ook echt pas raar!


zo is het dus ook bij mij begonnen, ik vond mezelf helemaal niet te dik, maar ik had gewoon geen honger meer, en gewoon ook geen zin of tijd om te eten, in het begin zat ik nog wel eens, hmm kzal toch maar wat gaan eten en later viel dat ook weg, at alleen nog een beetje avondeten :/

t kwam ook mede omdat ik op dat moment zoveel stress had en zoveel was gebeurd dat ik het niet meer aankon,
woog uit eindelijk 48 kilo en in mijn ogen was ik helemaal niks afgevallen en vond mezelf alleen maar lelijk en dik (ookal zakte de broeken vn mn kont af)
ik begon mezelf echt heel erg te verwaarlozen en ik ging gewoon in mn joggingbroek en slobbertrui naar school (zodat niemand het ook zou merken) maar ook zonder makeup op niks, en dat is echt niks voor mij.
was van 70b naar een a cup gegaan (zit nu weer op 75b)
als iemand me erop attent maakte dat ik was afgevallen was ik trots op mezelf dat iemand het opmerkte, maar boos op diegene omdat hij het merkte, ik loog iedereen voor en liet ook iedereen op een afstand en wou niks meer met ze te maken hebben zeg maar.. bang om de echte ik te laten zien..
op het moment dat daarnaast ook echt iedereen me belaserde en liet vallen kreeg ik dit verhaal waarmee ik de topic heb geopend voor mn neus geschoteld,
het had zo een impact op me gemaakt en ik wou dit gewoon niet voor mezelf zo ver laten komen.
ik MOEST gewoon van mezelf gaan eten, hoe kut ik het ook vond, dus elke avond met tegenzin gegeten en met de nodige tranen.
weeg nu 55, (op 1.75) in principe nog te licht maar meer wil ik niet wegen, krijg dan toch zoiets vn angst op de weegschaal,
ik begin echt te huilen als ik over die 55 kom, en staak dan weer het eten voor een paar dagen en dan vind ik mezelf wel weer "mooi" en voel ik me wel weer "goed" als ik tussen de 50 en 55 weeg.
ik heb nu therapie ervoor, ook om alles te verwerken.
ik ga er echt met tegenzin heen want dat mens zeikt echt aan mn kop over van alles en ze begrijpt het gewoonweg niet.
ze praat zoals die mensen die hier negatief op reageren en ik voel me niet op mn gemak bij dr.
de laatste tijd ben ik weer een beetje een down qua eten, als ik mezelf weer kut voel, stop ik met eten en vind ik mn lichaam niet meer mooi en voel ik me kut.
en zo gaat het rondje rond..
en dat zou ik graag anders willen doen...

ze bouwt een muur rondom
en breekt hem dan weer af
onderdrukt het hongergevoel
maar het blijft een wrede straf

de weegschaal is een monster
de eetlust een signaal
dat genegeert wordt met de angst
die haar volgt in een spiraal

balancerend op een dunne lijn
alsof ze zweeft, maar is ze vrij?
de spiegel toont een mager beeld
onbewust loop ze zichzelf voorbij

laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
Heb je ff een pb gestuurd:)
Waarschuw beheerder
http://hyperventilatieforum.punt.nl
Ga eff kijken
 
Waarschuw beheerder
donateur
Btw: anorexia is echt een psychische ziekte, het zit in je hoofd.


Dat klopt deels, maar er gaan ook studies die dat het erfelijk bepaald kan zijn....



Ik ben nog steeds aan het wachten tot ik naar de kliniek kan. Inmiddels ben ik tot die tijd thuis bij me moeder en me zus.
Als ik daar ben gaat het stukken beter en ik eet ook weer. En dat is het moeilijkste, want ik ben inmiddels 3 kilo aangekomen en zie dus enorm op om naar in qontrol te gaan. Want ik voel me nu gewoon dik.

Dat is niet voor te stellen voor vele, maar voor iemand als mij, en voor andere die dit hebben is het gewoon een ramp.
Waarschuw beheerder
2 Emjay: Ik vind het echt heel dapper dat je er zo open over bent! Enne....tja..3 kg...ik denk dat alleen jij dat ziet. Je dik voelen is wat anders dan het ook daadwerkelijk zijn he.

(oei oei, Lin spreekt:P)
Enne..mijn laatste berichtje nog gehad?
x
 
Waarschuw beheerder
(permanent verbannen)
wat zei(..)allemaal niet doet om aandacht te krijgen
 
Waarschuw beheerder
Emjay, klopt van dat erfelijk bepaald zijn ja, (dat ze onderzoek doen) doe zelf ook mee aan die studie (toen ik nog onder behandeling stond).

Nu zijn die kilo's eng en erg, maar stel je zo eens voor dat je het zometeen niet meer altijd koud hebt, dat je haar niet meer zo uitvalt, minder snel moe... Al die dingen die je ineens weer kan.
Trek (of probeer) iets zwarts aan te trekken naar In Qontrol, dat kleedt af en misschien voel je je dan wat beter!

Heel erg veel succes, echt goed van je meid!!
 
Waarschuw beheerder
En dank God dat ppexx2006 verbannen is:@
Waarschuw beheerder
ik vind t maar raar dat mensen niet willen eten omdat ze zichzelf te dik vinden

eten is gewoon te lekkerste en belangrijkste wat dr is

ik heb ziekte van crohn en heb soms echt geen trek in eten omdat ik misselijk ben,..nou dan baal ik als een stekker....

Ik zelf vind ook dat je maar beter wat flinker kan zijn dan te dun of erg dun. Dan kan je teminste tege een stootje....

Maar t gekke is dat de meeste meiden die anorexia krijgen niet flink zijn maar al heel erg dun zijn en zelfs dan zichzelf nog te dik noemen:S
Ik kan dit niet snappen

Denk ook dat de media hier een grote rol bij speelt.
Ze maken de mensen gek met afslankspul en van die te dunne modellen op tv....
En als je dan niet stevig in je schoenen staat dan krijg je dr een complex van met alle gevolgen van dien.
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
donateur
Emjay wat goed van je dat je er hier zo open over praat!
Ennuh; ga gewoon naar In Qontrol! :jaja:
 
Waarschuw beheerder
(permanent verbannen)
En dank God dat ppexx2006 verbannen is :@


*proest*
 
Waarschuw beheerder
donateur
Ik weet niet wat ppexx neergezet had en of dat op mij bedoeld was.

IK ga ook naar in qontrol, en inderdaad doe ik iets zwarts aan.

Het open erover zijn is iets wat ik de afgelopen tijd enorm heb geleerd. Vanochtend over dit alles met me zus gepraat, die overigens 10 jaar ouder en hulpverleenster is. Dat helpt in iedergeval.


ik vind t maar raar dat mensen niet willen eten omdat ze zichzelf te dik vinden


Je kunt het raar vinden, je kunt het stom vinden. Een logische verklaring is er niet voor. Zoiets groeit, zoiets gebeurt. Je kiest er niet voor.

Ik merk wel dat nu ik weer eet ik ernergie heb. En als ik energie heb ben ik weer in staat om dingen te doen en vooral om helder na te denken. Wat weer leid tot blijven eten. Dat is positief. Zie het als een cirkel die naar boven draait en blijf draaien.
Het aankomen zit daar ook bij....dat is een punt wat dan weer moeilijk is.

Als je niet eet, heb je geen energie, kan je minder helder nadenken etc etc zie dit weer als een cirel die blijft draaien, maar dan bergafwaarts.



Daarbij is het voor iemand die dit niet heeft gewoonweg niet te begrijpen. En wil je het begrijpen, ga er dan over lezen en praten met mensen die het wel hebben.

Ik heb nu al een peer keer reacties gekregen die mij behoorlijk in de grond drukte, puur uit onwetendheid van mensen!
Waarschuw beheerder
nee ik wil je niet de grond indrukken meid :flower:
maar ik weet wel zeker dat t iets is dat tussen je oren zit en ik snap idd echt niet hoe iemand zo ver kan gaan....

sterkte ;)
 
Waarschuw beheerder
donateur
Emjay ik vind het sowieso al erg goed dat je je uberhaupt wilt veranderen, ken zelf ook een meisje die anorexia heeft maar die wil zelfs geen hulp van anderen aannemen!
Vindt het knap van je hoor (F)
 
Waarschuw beheerder
(permanent verbannen)
Ik weet niet wat ppexx neergezet had en of dat op mij bedoeld was.


nope was niet voor jou(F)

nee ik wil je niet de grond indrukken meid


en dat ook niet (F)
 
Waarschuw beheerder
Anorexia is echt geen pretje om te hebben Heb zelf ook 3 jaar last gehad van eetproblemen. Gelukkig ben ik optijd erachter gekomen dat ik verkeerd bezig was.

Maar je blijft altijd moeite houden met eten


Ik heb het vorig jaar ook gehad, ben er inmiddels overheen na veel steun van mijn moeder en vriendinnen,,

Maar blijf altijd moeite houden,,

Veel sterkte Emjay (F) Hoop dat je er snel bovenkop komt!
 
Waarschuw beheerder
donateur
Veel sterkte mensen die last hebben van anorexia of boulumia (F) Hoop dat jullie er snel weer boven op komen!!
 
Waarschuw beheerder
Ppexx2006, hoe durf je de woorden "aandacht krijgen" in deze context in godsnaam te plaatsen?! Beter denk je eerst na voor je zo'n belachelijke opmerking plaatst!
 
Waarschuw beheerder
ik heb een vriendin die een eetstoornis heeft...en ze durft het alleen aan niemand te vertellen (dus ook niet aan de dokter), alleen heb ik geen idee wat ik kan doen ?

iemand tips...stuur maar een berichtje (aangezien deze topic over anorexia gaat)
 
Waarschuw beheerder
zorg dat ze begrijpt dat ze geholpen moet worden..
maar aangezien dat nogal moeilijk is voor haar...:S zal dat niet makkelijk zijn
Waarschuw beheerder
Uitspraak van (L) HCore op vrijdag 18 maart 2005 om 18:09:
en ik snap idd echt niet hoe iemand zo ver kan gaan....


Gelukkig maar dat je het zelf nooit ervaren hebt :)
 
Waarschuw beheerder
Damn...heftig verhaal heb je neergezet M.C.

Ik kan me niet voorstellen hoe zoiets kan zijn, maar snap wel wat van hoe het werkt.....het lijkt me echt een HEL.
 
Waarschuw beheerder
Ik denk dat heel erg veel mensen in dit forum voelen wat er in dat stukje tekst staat...


Idd die tekst hakt er wel in zeg


Inderdaad..
Waarschuw beheerder
Uitspraak van (L) HCore op maandag 17 januari 2005 om 09:11:
Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard,..en hoe laat je t zover komen?


Jij kan beter eerst nadenken voordat je dit soort domme opmerkingen plaatst :no: (N)
 
Waarschuw beheerder
Denk dat meiden die dit hebben best zwak zijn van aard,..en hoe laat je t zover komen?


Domheid uit zich op vele manieren, maar kan me elke x nog verrasen blijkbaar :no: :/
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
Uitspraak van verwijderd op zaterdag 19 maart 2005 om 16:04:
Hoop dat jullie er snel weer boven op komen!!


Het gevecht blijft...dag in...dag uit!
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
idd :yes: volges mij is het een van de moeilijkste psychisheziektes die er bestaan...vooral omdat medicijnen ook de oplossing niet altijd zijn...:S
Waarschuw beheerder
ik denk niet 1 van de moeilijkste...
 
Waarschuw beheerder
niet?? hoeso niet 10 % gaat er dood en en ernstige gevolgen heeft het ckerweten..ik zeg niet de ergste maar zeer ernstig is het zowieso
 
Waarschuw beheerder
Je kan niet alle psychische aandoeningen met elkaar vergelijken. Sowieso is de ene anorexiapatiënt niet te vergelijken met de andere, net zoals bij elke ziekte. Dus kan je ook niet zeggen dat het "de ergste" of "de moeilijkste" is. Het erge van anorexia is dat je psyche je lichamelijke welzijn hartstikke aantast...

Dopekapje, wat voorn medicijnen zie jij dan voor anorexia?
 
Waarschuw beheerder
(permanent verbannen)
gelukkig eet ik 6 keer per dag :d
Waarschuw beheerder
wat vinden jullie van dit verhaal..


Veel en veels te lang :yes:
 
Waarschuw beheerder
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 3 mei 2005 om 17:41:
Dopekapje, wat voorn medicijnen zie jij dan voor anorexia


ze zijn er wel.....prozac oa.
laatste aanpassing
 
Waarschuw beheerder
Uitspraak van TonyB@n@n@ op dinsdag 3 mei 2005 om 17:48:
Veel en veels te lang


Het is een te serieus onderwerp voor dit soort domme reacties :s :no:
 
Waarschuw beheerder
Prozac is bij depressies, niet per definitie bij anorexia... Bij anorexia heb je volgensmij ook geen tekort aan serotonine.

Is er hier iemand die ervaring heeft met prozac bij anorexia (of een andere eetstoornis)?
Heb er namelikj nog nooit van gehoord dat dat voorgeschreven wordt..