De ankh

Beste hatters,

Ik zit er al heel lang aan te denken om een tattoeage te nemen ter herinnering aan een ziekteperiode. Toen ik op mijn ziekst was kreeg ik het beeld van een ankh door. Geen idee of ik toen aan het dromen was of dat het spontaan in mijn gedachten is verschenen, maar ik weet wel dat vanaf dat moment het bergopwaarts met mij ging. Vandaar mijn fascinatie over dit symbool.

Ik weet echter vrij weinig over dit symbool en mijn internet zoektocht heeft wel het 1 en ander opgeleverd, maar blijkbaar zijn de wetenschappers niet volledig zeker over de betekenis van dit veelgebruikte symbool.

Bij deze dus mijn vraag aan jullie of jullie meer weten over dit symbool. Bij voorbaat dank.

Drunvalo Melchizedek schrijft dat de Ankh een instrument is om middels een specifieke procedure je eigen seksuele energie op te vangen en terug te geleiden naar het lichaam zodat deze niet verloren gaat. Maar dat zal vast niet het volledige verhaal zijn.

Uitspraak van Coming soon op woensdag 18 maart 2009 om 17:17:

▶

Drunvalo Melchizedek schrijft dat de Ankh een instrument is om middels een specifieke procedure je eigen seksuele energie op te vangen en terug te geleiden naar het lichaam zodat deze niet verloren gaat. Maar dat zal vast niet het volledige verhaal zijn.

Interessant, die betekenis had ik nog niet gehoord.

Wat ik wel gelezen heb over dit symbool zijn deze betekenissen:

-symbool der onsterfelijkheid, de vereniging van leven en dood
-representatie van de ondergaande zon (de bol) in de rivier de nijl(de lange verticale lijn is de nijl en de horizontale lijn is de horizon)
-sleutel naar het rijk der doden
-rozencrucifix
-vereniging van het vrouwelijke met het mannelijke

Uitspraak van Popeye op woensdag 18 maart 2009 om 17:36:

▶

-symbool der onsterfelijkheid, de vereniging van leven en dood

dat heeft er in ieder geval mee te maken. Hij schrijft ook dat je onsterfelijk kunt worden van tantrische seks op de juiste manier.


Maar nu weet ik niet helemaal zeker of dat over de Ankh ging of over dat haakvormige ding.

je hebt 2 soorten anchen, de "atlantis anch" deze heeft 2 benen onderaan en de "egyptische anch" zoals op je plaatje.

De anch is ook symbool voor bescherming.

Ook werd de anch gebruikt om energie te sturen, maar het is niet eender hoe je ze vast houd, hoe dat juist in elkaar zit weet ik niet maar ik weet wel als je ze verkeerd houd je het naar jezelf toestuurt en dit niet altijd erg positief is.

Ik heb er eentje boven mn voordeur hangen tegen negatieve energien

Het leuke aan symbolen is dat ze open staan voor interpretatie. Zoals blijkt uit de antwoorden is het niet eenduidig, en hebben allerlei mensen er allehande betekenissen aan verbonden, of een oneidig ver heen gezwetst. Wat ik altijd gehoord heb is dat de ankh een symbool van leven is, het eeuwige leven. Maar wat dat dan weer moet betekenen, is ook weer een raadsel. De wiki geeft in iedergeval een overzicht.

Creatief met ankhen:






Overeenkomstige vormen:


Het plaatje van de topic starter lijkt wel een celdeling te beschrijven, als je kijkt naar de symbolen naast de armen, en in het 'hoofd'.

De Caduceus staat bij mijn weten symbool voor Kundalini, het openen van alle chakra's.

Niet alleen, de caduceus is ook het logo van de medici bijna overal ter wereld. Zoals je ziet hebben mensen ook de ankh toegepast voor het openen van chakra's, of het althans op dusdanige wijze begrepen. Zoals ik al zei, symbolische betekenis is niet eenduidig. Sommige zien in de caduceus een preoconceptie van DNA, twee in elkaar strengelende slangen. Vooral typisch in de context van dat het altijd het logo was voor geneeskracht. Maar als je ziet dat de slangen (duaal) om een staaf wikkelen, om daarna bovenin open te gaan, is de link makkelijk gelegd. Maar sowieso zijn gelijkvormigheden al snel gevonden bij visueel geaarde symbolen.


Deze gaat ook open aan de bovenkant, wat misschien extremer is weergeven in de ankh. Als er ook 'atlantische ankh' bestaat, met twee benen, is de link helemaal niet ver meer te zoeken.

Wat is de bron voor de betekenis van een symbool. Is het traditioneel, afhankelijk van de betekenis die er aan gegeven is, of bestaat er congruentie tussen de vorm, en de betekenis? Dus is het verbond tussen symbool en betekenis inherent aan het symbool zelf, of wordt dat er aan gegeven door de mens?

Volgens mij verschilt dat per symbool. Vroeger ten tijden van het animisme en de symbolische talen, zoals het egyptisch (waar de ankh vandaan komt, de grieken gebruikte de caduceus. Is er een verband, keken ze van elkaar af, maar heeft het langzaam andere vormen gekregen?) In animistische talen is het weergeven niet abstract, maar gebeurd het door overeenkomsten. Een koe is een koe, alleen dan wat abstracter op getekent als het ware. Maar hoe uit de beeldtaal zich in symbolen?

Wat is de reden waarom we bepaalde dingen toe zouden schrijven aan een symbool?

Als de ankh staat voor het eeuwige leven, en de caduceus voor het openen van de chakra's, en het open van de chakra's staat voor het ontwaken van je hogere zelf, is de link dan nog zo ver gezocht?

Uitspraak van Dreadmanneke op vrijdag 20 maart 2009 om 16:26:

▶

Maar als je ziet dat de slangen (duaal) om een staaf wikkelen

zie ook bij de ankh:

Uitspraak van Dreadmanneke op vrijdag 20 maart 2009 om 16:26:

▶

Wat is de reden waarom we bepaalde dingen toe zouden schrijven aan een symbool?

Dat vind ik nou dus zo fascinerend aan de ankh. Het hieroglyfen schrift van de egyptenaren is voor een groot deel ontcijferd maar 1 van de meest gebruikte symbolen in het schrift, de ankh, is nog niet vertaald. Men ziet wanneer het gebruikt wordt maar er is geen eenduidige betekenis tot op heden te vinden. Een groot mysterie dus waar ik wat meer van zou willen weten voordat ik zoiets op mijn lichaam zet

Uitspraak van Coming soon op vrijdag 20 maart 2009 om 15:54:

▶

De Caduceus staat bij mijn weten symbool voor

tegengefaseerde ethervorteximplosie.

Dat is het leuke aan symbolen en hun volstrekt abstracte en algemene verhouding tot de dingen. Elk grijntje congruentie legt gelijk een link, en staat er gelijk 'symbool' voor. Denk aan een waterkolk, de dans der tegendelen, de menslijke gestalte. Allemaal omvatten ze elkaar, en zijn weer te geven via vormen die in een zelfde soort verhouding staan tot elkaar. Hetzelfde geldt voor de allegorie in een verhaal, het metafoor in een beeld. De gelijkvormige patronen werpen licht op elkaar, en verhelderen elkaar. Dat een symbool zomaar zou staan voor een of ander concept, dat is volgens mij een artefact, een afspraak, en is maar een schaduwbeeld, een versteend fossiel. Vanuit de vorm zelf gaat een werking uit, die niet eenduidig voor een of ander concept zou staan. Dat lijkt me eerder een soort gevolg van een naïef soort taalgevoel, die zich geen rekenschap geeft van de aard van de eigen taal die besloten ligt in de structuur van de vorm.

Uitspraak van Dreadmanneke op zondag 22 maart 2009 om 15:11:

▶

Vanuit de vorm zelf gaat een werking uit, die niet eenduidig voor een of ander concept zou staan. Dat lijkt me eerder een soort gevolg van een naïef soort taalgevoel, die zich geen rekenschap geeft van de aard van de eigen taal die besloten ligt in de structuur van de vorm.

Dat klopt, maar we weten inmiddels dat het hieroglyfen-schrift van de Egyptenaren een geschreven taal is ipv willekeurige tekeningen van symbolen en concepten dus in dit geval gaat je stelling niet op.

Ik heb nergens gesugerreert dat het ook maar iets met willekeur te maken heeft. Integendeel, ik stelde juist dat de vorm inherent verbonden is met de betekenis, in tegenstelling tot de gesproken of geschreven taal zoals we die nu kennen. Daar is de relatie tussen de vorm van het woord, de klank of tekens die gebruikt worden, juist eerder willekeur. Het verband dussen de betekenaar, het woord, en de betekenis, is niet intrinsiek. Als je met een vorm taal, een symbool taal dingen weergeeft, is het verband tussen ding en woord essentieler, het bewaart als het ware de geest van het ding in het symbool, alleen dan in een hogere abstractie. Als je denkt aan de genese van een taal, is zoiets niet uit de lucht komen vallen. Belankrijke symbolen zullen al bestaan hebben alvorens het tot iets als het hieroglyfen schrift heeft ontwikkeld.

Daarom moet je je ook goed bewust zijn van het verschil van een taal zoals die is geschreven in hieroglyfen, van een totaal andere aard is dan eentje gebasseerd op het alphabet. Alphabet beschikt over de mogelijkheid om fonetisch de gesproken taal weer te geven, terwijl een symbolen taal zoals de hieroglyfen niet in staat is de gesproken taal te weerspiegelen, maar slechts symbolisch betekenis voor te stellen door een soort suppositie voor het ding door overeenkomstige vormen, karikturale weergave oid. Zien jullie het verschil in dynamiek voor je? Via het alphabet heeft de taal en het denken dat daarbinnen gebeurd zich als het ware kunnen emanciperen van de onmiddelijk aard van de dingen, waardoor ze in een andere relatie tegenover de wereld zijn gaan staan. De taal ging zo aan de haal met de wereld, reorganiseren. Het alphabet heeft greep gekregen op culturen ten tijden van de oude grieken, vlak voor Plato en Aristoteles, toen is de rede zich duidelijk op een andere manier gaan manifesteren tegenover de wereld. Bewust dingen veranderen, afnemende houding dat de dingen nou eenmaal zijn zoals ze zijn, zoals het altijd is geweest, maar juist hoe kan het beter, wat is er mis, etc.

Misschien dat het wat ver gaat om het hier allemaal mee te verbinden, maar ik vind dit echt een woest fascinerend onderwerp. De taal heeft zich ontwikkeld, en in zijn ontwikkeling heeft het zich omgevormd tot een veel abstractere relatie tot de wereld als in het begin, en daarmee is de relatie van de mens tegenover de wereld ook enorm veranderd. Zie als voorbeeld alleen al de manier waarop ideeen invloed op ons gedrag hebben, die allemaal tot ons gekomen zijn via bemiddeling van de taal, of een taal (wiskunde is er ook bijvoorbeeld).

Uitspraak van Dreadmanneke op zondag 22 maart 2009 om 19:09:

▶

De taal heeft zich ontwikkeld, en in zijn ontwikkeling heeft het zich omgevormd tot een veel abstractere relatie tot de wereld als in het begin, en daarmee is de relatie van de mens tegenover de wereld ook enorm veranderd.

En in een stroomversnelling geraakt door Gutenberg waarbij de wereld steeds weer door een andere bril bekeken kan worden.

Uitspraak van Dreadmanneke op zondag 22 maart 2009 om 19:09:

▶

maar ik vind dit echt een woest fascinerend onderwerp.

Taal- en Cultuurstudies lijkt me wel iets voor jou

Nee hoor, bij filosofie komt dit ook allemaal ruimschoots aan bod. Taal en cultuur studies blijft een beetje hangen bij literatuur en talen zelf. De mystiek/metafysische werking van de taal kom je daar niet zo veel tegen. Bij veel filosofen daarentegen wel.

het nadeel van symbolen is dat je zo vrij kan gaan denken dat eigenlijk ALLES wel ernaar te herleiden is..

Een voordeel daarentegen is dat de algemene en ambigue aard van symbolen op vele gebieden inzicht kunnen verschaffen.

ik zag laatst op tv dat het ronde gedeelte staat voor wedergeboorte
rechter uitsteeksel voor je spirituele zelf
onderste uitsteeksel voor je sexuele zelf
en linker uitsteeksel voor je bewuste zelf

en toen ben k door gezapt