Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
Als dier? Ook als bacterie? Of virus? Of aminozuur? Wanneer leeft iets? Kan je alleen als iets levends reincarneren? Ook als plant of alg?
Lijkt me een beetje onwaarschijnlijk. Wanneer het zo zou werken zou reïncarnatie de spirituele essentie missen van waar uitgegaan wordt binnen de meeste geloofsovertuigingen met als uitganspunt reïncarnatie, die doorgaans gestoelt zijn op de bestudering van de ervaring van het leven zelf: de patronen die het volgt, de structuren daarvan, de orde van al wat is... En het onvermijdelijke inzicht waar dat voor mensen naartoe leidt meestal...
Reïncarnatie volgt een dood patroon wanneer energievormen slechts transformerend in vormen ronddwarrelen binnen de ruimte. Wat jij met deze mogelijkheid voorstelt is niets meer dan een werkelijkheid der intentieloze stromingen van energie -> toevalligerwijze neemt een energiedeel ineens de vorm van een mens aan, zonder doel verder... De inhoud van het leven zelf is een bijverschijnsel; slechts een gevolg van de communicatie tussen neuronen en onderlinge chemische reacties... of iets in die richting... Vaag uitgangspunt toch? Waar zou dat op slaan?
Je bekijkt dit denk ik een beetje teveel vanuit microscopische beelden en resultaten van acedemische onderzoeken naar details, die je onder ogen krijgt op de vrije universiteit van amsterdam..

Iets wat wetenschappers over het algemeen nogal veel doen: ze gaan aan de inhoud van het leven zelf voorbij en begrijpen daardoor de essentie van geloof in persoonlijk voortbestaan na de fysieke dood niet meer.
Ik heb dus het idee dat je vanuit compleet verkeerde invalshoeken kijkt naar het concept van reïncarnatie. Ik zou me als ik jou eens gaan verdiepen in materie hierover voordat je een standpunt inneemt over iets dat in z'n algeheel in feite de inhoud van het leven in de ruimste zin van het woord betreft.
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
Ik denk helaas dat de dood het einde is. Voornamelijk omdat ik denk dat onze 'ziel' het resultaat van ons brein is. Je ziet ook dat de mate van bewustzijn vaak evenredig is met de hoeveelheid brein.
Ow ja? Maar zou het bewustzijn wel het product van de hersenen zijn? Is het niet mogelijk dat de hersenen in feite slechts het fysieke orgaan vormen waardoor het bewustzijn geleid wordt? Want als bewustzijn vanuit het brein tot stand komt... hoe zou dit dan moeten werken? Gewoon een bewustzijnservaring vanuit een bepaalde substantie? Zo'n kwabbig, drappig iets binnen de schedel, waarbinnen chemische processen plaatsvinden... vaag natuurlijk, maar het gebeurt, dat is een feit... maar daarbinnen bevindt zich dus de bron van de bewustzijnservaring? Maar wat ik binnen die visie dan niet snap is het volgende: wat is de aanzet tot die chemische reactie... wat is die geleidende bron die neurotransmissies in gang zet en perfecte sturing geeft van de ene receptor naar de andere en moeiteloos het ene hormoon met het andere combineert en zorgt dat dit alles in miniscule seconden altijd goed gaat? Een soort centrale cel waarmee alles geconnecteerd is? En wat is het waar die centrale cel dan mee verbonden is? Wat is zijn opdrachtgever?
Die ontbreekt binnen de wetenschappelijke visies meestal. Het wordt allemaal zo mechanisch bekeken...
Wetenschappelijk observeren is slechts een van de velen mogelijke manieren om de realiteit te aanschouwen. Het is net zo goed subjectief als de kijk van ieder ander. Toch pretendeert de hedendaagse westerling nu de absolute waarheid in pacht te hebben. Want het heeft het idee dat het z'n eigen soort nu echt begrijpt.. Het grappige is alleen dat het z'n eigen wereldbeeld bekijkt.
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
En wat is bewustzijn? Geen eenduidig antwoord op, maar je kan wel verschillende 'eigenschappen' van bewustzijn benoemen en testen. Baby's zijn een leuk voorbeeld omdat bij hen echt het bewustzijn ontwikkeld - evenredig met de groei van het brein - in de eerste tijd.
Bewustzijn is wat je levenservaring vormt. Zo simpel is het.
Een baby is in eerste instantie beperkter capabel het bewustzijn ten volle te ervaren, omdat het A. empty van ervaringen binnen zijn nieuwe leven is. De individu wordt gevormd op basis van ervaringen, vanuit zijn eigen basis-persoon; z'n persoonlijke blauwdruk. En B: de hersenen nog niet volgroeid zijn. De hersenen vormen het orgaan van waaruit de geestelijke energie in het lichaam grotendeels gekanaliseerd wordt.
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
Een ander voorbeeld: dementeren. Inmiddels kunnen we mooi zien dat het brein flink aftakelt, en ook de ziel of persoonlijkheid van zo'n persoon.
Nog een voorbeeld: een kind wordt met een zuurstoftekort geboren en is daardoor flink geestelijk gehandicapt. Zou dat komen doordat zijn '6e dimensieziel' sowieso flink gehandicapt/minder ontwikkeld is? OF zou dat komen omdat het menselijk brein feitelijk gewoon zelf de ziel is? En aangezien het brein beschadigd is kunnen we stellen dat - in onze ogen - de ziel van het kind ook beschadigd is.
Leuk voorbeeld. Ik heb zelf een zus die als gevolg van flink zuurstofgebrek geestelijk gehandicapt is. Mijn theorie is dat mijn zus door haar beperkte hersencapaciteit niet een beperktere ziel is, maar in dit leven slechts een beperktere levenservaring heeft, doordat haar hersenen niet in staat zijn om het gemiddelde niveau te kunnen verzorgen. Dat maakt haar ziel niet gehandicapt... er komt een tijd dat zij haar oude vorm weer terugkrijgt. Na dit fysieke leven is zij niet meer gehandicapt. Maar ook al is ze nu gehandicapt, ook haar persoonlijke blauwdruk is binnen haar door een beperking gevormde individu aanwezig.
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
Nog een voorbeeld: als je veel XTC gebruikt kan je depressief worden of je emoties kunnen afvlakken. Zou dat zijn omdat de transcedente ziel door de materiele stof MDMA-weetikwat een deuk oploopt? Of omdat systemen die emoties regelen gebaseerd zijn op de functie van simpele celletjes, die door veelvuldig gebruik lui en ontregeld raken
Nee natuurlijk niet. Je bewustzijn verloopt gewoon door een systeem dat is aangedaan door een middel wat de processen beïnvloed binnen je hersenen. Net als wanneer je hardgelopen hebt en je naderhand moe bent... zo is dat ook met de hersenen... je laat het dingen doen dat het uit put. Dit heeft gevoelsmatig alleen wel een intensere ervaring tot gevolg dan hardlopen. Het neemt je stemming en dat soort dingen mee. Het maakt het systeem instabiel...
de hersenen zijn nou eenmaal het orgaan waar je bewustzijnservaring door tot stand wordt gebracht zolang je in een menselijk lichaam zit. Dus dat voorbeeld van je sluit nog steeds niks uit. Het bevestigt het idee alleen maar...
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 30 december 2008 om 21:57:
Maar tot nu toe wijst zoveel erop dat onze ziel het resultaat is van ons brein.
Nee hoor. Heel veel wijst daar juist helemaal niet op. Je zou eens wat vaker naar de andere kant moeten kijken. Bepaalde perspectieven zijn onderschoven kindjes van je visie. En zij vormen juist de basis van hiervan...