Plaats Hier je bevallings verhaal!
831x bekeken
jullie zullen toch even moeten wachten tot 3 september 
maar ben zeker wel benieuwd naar jullie verhalen hoor
maar ben zeker wel benieuwd naar jullie verhalen hoor
Nou, zal ik dan maar beginnen
Donderdag 23 aug. smiddags ging ik ff wat drinken bij mn vriendin die boven mij woont. Rond half 4 moest zij ff weg en ik moest dan ff op haar zoontje passen. Toen begon de ellende
... Ik werd helemaal nat. Ik schaamde me rot. Dacht dat ik in de broek had geplast, want denise trapte wel vaker tegen mn blaas aan. Maar goed... ik was de 20ste uitgerekend en had het zware vermoeden dat het vruchtwater was... Niemand was er, want ik was alleen maar haar zoontje van een paar maand. GElukkig kwam er een ander vriendin aan de deur (die woont ook boven ons) en zij zei dat zij op de klein ging passen en dat ik naar huis moest gaan de VK bellen.
Dus ik de VK gebeld. Binnen 5 min was zij er. En idd.. mijn vruchtwater was gebroken. Ik zei tegen mn vriend: nog 24 uur schat, dan is ons leven anders, dan hebben we eindelijk ons dochtertje
.. maar helaas het mocht niet zo zijn, niet binenn 24 uur. De VK kwam om de 2 uur bij me kijken of ik ontsluiting had, iedere x had ik nix. Dus ik moest naar het ziekenhuis. Werd aan het infuus gelegd met weeenopwekkers. Op zicht niet echt last van gehad, maar t was geen pretje nee. Pufte alles goed weg. Nou 's avonds tegen 10 uur, kon ik echt niet meer. Ik gaf aan dat ik persweeen kreeg, maar dat kon nog niet, want een half uur geleden had ik nog maar 4 a 5 cm ontsluiting. Dus zeiden ze dat het goed was om te douchen. Nou ik onder de douchte met mn vriend bij me om me in de gaten te houden. Ik zei iedere x dat ik naar de wc moest (persweeen) en ging op de wc zitten, maar mn vriend en de zuster hadden me eraf gehaald en naar de kamer gebracht. En ik moest weer de gewone weeen wegpuffen. Op het laatst was ik het zo zat, ik zei dat ik moest persen en toen hadden hun zoiets van... nou, ja pers maar dan.. En toen kwamen de nachtzusters en die zagen dat ik al mocht persen, dus hielpen ze me. Ik werd op een krukje gezet en mn vriend achter mij op de stoel, mn vriend moest me helpen om mij meer steun te geven, zodat ik rustig kon persen. Het hoofdje van Denise kwam erdoor, maar ik was helemaal op, kon niet meer persen. Toen pakte de zuster een schaar en ik schreeuwde dat het niet hoefde dat ik het zo wel kon, maar neej, ik had geen conditie meer over en toch heeft ze me ingeknipt. Toen ben ik met Denise's hoofdje tussen mn benen gaan lopen naar mn bed en daar hebben ze iets aan de schoudertjes getrokken en toen kwam zij eruit met 3,5 liter bloed... Ik ben idd 3,5 liter bloed verloren en dat was nog niet alles neej. De placenta zat ook vast, dus werd ik snachts om half 1 ook nog "geopereerd". Maar om 23:40 uur was mn schatje op de wereld!!
Zooo.. wat een verhaal
hahahahha
Donderdag 23 aug. smiddags ging ik ff wat drinken bij mn vriendin die boven mij woont. Rond half 4 moest zij ff weg en ik moest dan ff op haar zoontje passen. Toen begon de ellende
... Ik werd helemaal nat. Ik schaamde me rot. Dacht dat ik in de broek had geplast, want denise trapte wel vaker tegen mn blaas aan. Maar goed... ik was de 20ste uitgerekend en had het zware vermoeden dat het vruchtwater was... Niemand was er, want ik was alleen maar haar zoontje van een paar maand. GElukkig kwam er een ander vriendin aan de deur (die woont ook boven ons) en zij zei dat zij op de klein ging passen en dat ik naar huis moest gaan de VK bellen.Dus ik de VK gebeld. Binnen 5 min was zij er. En idd.. mijn vruchtwater was gebroken. Ik zei tegen mn vriend: nog 24 uur schat, dan is ons leven anders, dan hebben we eindelijk ons dochtertje
.. maar helaas het mocht niet zo zijn, niet binenn 24 uur. De VK kwam om de 2 uur bij me kijken of ik ontsluiting had, iedere x had ik nix. Dus ik moest naar het ziekenhuis. Werd aan het infuus gelegd met weeenopwekkers. Op zicht niet echt last van gehad, maar t was geen pretje nee. Pufte alles goed weg. Nou 's avonds tegen 10 uur, kon ik echt niet meer. Ik gaf aan dat ik persweeen kreeg, maar dat kon nog niet, want een half uur geleden had ik nog maar 4 a 5 cm ontsluiting. Dus zeiden ze dat het goed was om te douchen. Nou ik onder de douchte met mn vriend bij me om me in de gaten te houden. Ik zei iedere x dat ik naar de wc moest (persweeen) en ging op de wc zitten, maar mn vriend en de zuster hadden me eraf gehaald en naar de kamer gebracht. En ik moest weer de gewone weeen wegpuffen. Op het laatst was ik het zo zat, ik zei dat ik moest persen en toen hadden hun zoiets van... nou, ja pers maar dan.. En toen kwamen de nachtzusters en die zagen dat ik al mocht persen, dus hielpen ze me. Ik werd op een krukje gezet en mn vriend achter mij op de stoel, mn vriend moest me helpen om mij meer steun te geven, zodat ik rustig kon persen. Het hoofdje van Denise kwam erdoor, maar ik was helemaal op, kon niet meer persen. Toen pakte de zuster een schaar en ik schreeuwde dat het niet hoefde dat ik het zo wel kon, maar neej, ik had geen conditie meer over en toch heeft ze me ingeknipt. Toen ben ik met Denise's hoofdje tussen mn benen gaan lopen naar mn bed en daar hebben ze iets aan de schoudertjes getrokken en toen kwam zij eruit met 3,5 liter bloed... Ik ben idd 3,5 liter bloed verloren en dat was nog niet alles neej. De placenta zat ook vast, dus werd ik snachts om half 1 ook nog "geopereerd". Maar om 23:40 uur was mn schatje op de wereld!!Zooo.. wat een verhaal
hahahahhaNou het begon allemaal op maandag 3 december.. De weeen.. Maar die weeen zakte weg 
Helaas.. Om Half 2 had ik me vader aan de telefoon en kreeg ik er 2 in 5 min. Ik had verder geen omkijken meer naar me telefoon er bleken al aantal smsjes enz.. Te zijn gekomen enz.. Verder had ik ook namelijk last van aambeien.. Heb de nacht van Maandag op dinsdag ook nog effe in de douche gestaan.. Kwamen de weeen maar deze zakte ook weer weg..Dus om Half 2 kwamen de weeen terug, maar het waren onregelmatige weeen.. En daar kOn me vk niks mee.. ( Zei die aan de telefoon) Maar hij had wel iemand langs gestuurd .. Maar mOest er niet te veel van verwachten.. nOu ze kwam kijken en ja hoOr.. ik had al 5 cm.. ik mOest naar het ziekenhuis.. Omdat dat was afgesprOken.. Ik kwam aan iin het ziekenhuis om 3 uur.. ik kOn nie meer van de pijn dus vrOeg of ik pijnstlling kOn krijgen.. Toen kwamen ineens de weeen om de 3/4 min.. Ik moest toen op de tafel gaan ligge zodat ze konden kijken of ik het uberhaubt nog kon krijgen, maar ik kreeg het niet meer omdat ik dus al 9 cm had.. ik mOest tOen op me zei gaan liggen.. nOu om 15.15 mOcht ik persen.. was dus 15 min later.. En Om 15.25 is Damiano gebOren.. Dus in tOtaal heeft mijn bevalling maar 2 uur geduurt.. Maar laat je dus niet wijs maken dat onregelmatig weeen geen ontsluitings weeen kunnen zijn.. Het kan dus WEL..!!
En ze zeggen dat je ook naweeen krijgt als je snel bevalt maar heb het zelf helemaal nie gehad ja 2 min na bevalling..
Helaas.. Om Half 2 had ik me vader aan de telefoon en kreeg ik er 2 in 5 min. Ik had verder geen omkijken meer naar me telefoon er bleken al aantal smsjes enz.. Te zijn gekomen enz.. Verder had ik ook namelijk last van aambeien.. Heb de nacht van Maandag op dinsdag ook nog effe in de douche gestaan.. Kwamen de weeen maar deze zakte ook weer weg..Dus om Half 2 kwamen de weeen terug, maar het waren onregelmatige weeen.. En daar kOn me vk niks mee.. ( Zei die aan de telefoon) Maar hij had wel iemand langs gestuurd .. Maar mOest er niet te veel van verwachten.. nOu ze kwam kijken en ja hoOr.. ik had al 5 cm.. ik mOest naar het ziekenhuis.. Omdat dat was afgesprOken.. Ik kwam aan iin het ziekenhuis om 3 uur.. ik kOn nie meer van de pijn dus vrOeg of ik pijnstlling kOn krijgen.. Toen kwamen ineens de weeen om de 3/4 min.. Ik moest toen op de tafel gaan ligge zodat ze konden kijken of ik het uberhaubt nog kon krijgen, maar ik kreeg het niet meer omdat ik dus al 9 cm had.. ik mOest tOen op me zei gaan liggen.. nOu om 15.15 mOcht ik persen.. was dus 15 min later.. En Om 15.25 is Damiano gebOren.. Dus in tOtaal heeft mijn bevalling maar 2 uur geduurt.. Maar laat je dus niet wijs maken dat onregelmatig weeen geen ontsluitings weeen kunnen zijn.. Het kan dus WEL..!! En ze zeggen dat je ook naweeen krijgt als je snel bevalt maar heb het zelf helemaal nie gehad ja 2 min na bevalling..
laatste aanpassing
Ik heb ook helemaal geen naweeen gehad Maar had dan ook geen snelle bevalling
Maar had dan ook geen snelle bevalling
Op 27 december moest ik me om 7 uur sochtends melden in het ziekenhuis. Omdat Demi niet uit zich zelf wou komen moest ik ingeleid worden.
Kreeg om 8 uur me eerst tabletje ingedrukt die moest zorgen voor ontsluiting dat deden ze om de 4 uurtjes.
Eerste tabletje had weinig opgeleverd en wandelde dus ook nog vrolijk met Michel door het ziekenhuis.
Lag eerst op de verloskamer en had daar tv maar na een uur moest ik naar beneden omdat ze de verloskamer nodig hadden.
Nahja op die kamer beneden had ik geen tv dus dat werd vervelen.
Ik heb ik maar puzzel boekje gehaald om de dag door te komen.
Om half 1 kreeg ik me 2de pilletje en die zorgte voor wat pijnlijke harde buiken maar verder ook niet kon nog rond lopen.
Michel is toen nog naar huis gegaan om wat te eten enz te halen.
Rond half 5 gingen ze weer voelen of dr al ontsluiting was en toen was er nog niks dus kreeg ik me 3de pilletje
En toen kwamen de pijnlijke harde buiken wat vaker en sommige moest ik echt weg puffen.
Er werd nog eten gebracht waar ik niks van heb gegeten Michel vond het wel lekker.
De weeen werden erger en pijnlijker had ze ook allemaal buik/rug en beenweeen
Om 7 uur kwamen ze nog kijken naar de ontsluiting maar was nog niks ik had echt zoiets van oke wat waren pijnlijke harde buiken dan? en waarom lig ik dan te puffen?
Toen rond half 9 had ik een water bed want me vliezen waren gebroken en toen bleek dat Demi in het vruchtwater had gepoept.
Om 9 uur kwam er eindelijk iemand een keer kijken hoeveel ontsluiting ik had en dat was 3 tot 5 cm toen werd ik weer naar de verloskamer gebracht.
Daar nog ligge kotse en kreeg ik een clysma omdat ik de dagen er voor moeilijk naar de wc kon.
Toen die uitgewerkt was en ik op bed ging liggen kreeg ik gelijk persdrang en zei dat ook.
Die verloskundige zei dat kan nooit en je mag nog niet persen dus moest ik die persweeen weg puffen.
Michel stond naast me NIET PERSEN!!
Toen ging ze voelen en zei ze: volledige ontsluiting pers maar mee!!
Toen bleek dat demi's hartslag omlaag ging en werd de vacuumpomp gelijk op dr hoofdje gezet en na 5 minuten persen was ze geboren.
Kreeg om 8 uur me eerst tabletje ingedrukt die moest zorgen voor ontsluiting dat deden ze om de 4 uurtjes.
Eerste tabletje had weinig opgeleverd en wandelde dus ook nog vrolijk met Michel door het ziekenhuis.
Lag eerst op de verloskamer en had daar tv maar na een uur moest ik naar beneden omdat ze de verloskamer nodig hadden.
Nahja op die kamer beneden had ik geen tv dus dat werd vervelen.
Ik heb ik maar puzzel boekje gehaald om de dag door te komen.
Om half 1 kreeg ik me 2de pilletje en die zorgte voor wat pijnlijke harde buiken maar verder ook niet kon nog rond lopen.
Michel is toen nog naar huis gegaan om wat te eten enz te halen.
Rond half 5 gingen ze weer voelen of dr al ontsluiting was en toen was er nog niks dus kreeg ik me 3de pilletje
En toen kwamen de pijnlijke harde buiken wat vaker en sommige moest ik echt weg puffen.
Er werd nog eten gebracht waar ik niks van heb gegeten Michel vond het wel lekker.
De weeen werden erger en pijnlijker had ze ook allemaal buik/rug en beenweeen
Om 7 uur kwamen ze nog kijken naar de ontsluiting maar was nog niks ik had echt zoiets van oke wat waren pijnlijke harde buiken dan? en waarom lig ik dan te puffen?
Toen rond half 9 had ik een water bed want me vliezen waren gebroken en toen bleek dat Demi in het vruchtwater had gepoept.
Om 9 uur kwam er eindelijk iemand een keer kijken hoeveel ontsluiting ik had en dat was 3 tot 5 cm toen werd ik weer naar de verloskamer gebracht.
Daar nog ligge kotse en kreeg ik een clysma omdat ik de dagen er voor moeilijk naar de wc kon.
Toen die uitgewerkt was en ik op bed ging liggen kreeg ik gelijk persdrang en zei dat ook.
Die verloskundige zei dat kan nooit en je mag nog niet persen dus moest ik die persweeen weg puffen.
Michel stond naast me NIET PERSEN!!
Toen ging ze voelen en zei ze: volledige ontsluiting pers maar mee!!
Toen bleek dat demi's hartslag omlaag ging en werd de vacuumpomp gelijk op dr hoofdje gezet en na 5 minuten persen was ze geboren.
Bij mijn eerst...Dochtertje Amina...had ik een hele lange zwaren bevalling van 35 uur en 12 minuuten...ik hoop niet dan ik weer zo n zwaren lange bevalling ga krijgen....
Nog een paar dagen dan kan ik ook mijn verhaal beschrijven
spannend hoor wendy
Zeker weten..
Bijna * Hopen dan beetje snel gebeurd.. Niet 31 mei he
Nou mijn bevallingsverhaal
Op woensdagavond 19 december moest ik om 18.30 bij de vk zijn.
De hele dag had ik romy weinig gevoeld en had wat ongesteldheid pijn.
De verloskundige stuurde me door om een ctg te maken ivm weinig bewegingen.
Om 19.00 in het ziekenhuis hartslag was iets te snel van romy heb zoon 3 uur ctg gehad.
Om 22.30 mocht ik naar huis.
Krampjes werden steeds wat pijnlijker maar ik dacht er verder niks bij.
Om 23.00 verloor ik mijn slijmprop waarna ik gelijk weeen kreeg.
Vk maar even gebeld en had om 00.30 1/2 cm ontsluiting.
Om 03.00 hield ik het al niet meer en zijn we naar het zh gegaan.
Om 05.30 had ik pas 4/5 cm god wat duurde dat lang.
Ik verging echt van de pijn maar goed we deden het ergens voor
Vk zou om 09.30 weer terug komen (bijna 12 uur bezig)
Om 09.00 hield ik het niet meer dus me vriend de vk gebeld. zij was er 09.10.
Had toen 7 cm.
Gelijk hebben ze me vliezen gebroken toen werd het me echt te veel de ene wee naar de ander.
Ik vroeg om 10.50 om pijnbestrijding de vk zei eerst ga ik kijken hoever je bent!
Hoera 10 cm,dus 3 cm in een uurtje ik mocht gaan persen maar ik had geen persweeen maar gewoon die nare zere weeen.
Ik ben op de baarkruk gaan zitten met mijn vriend achter en na een uurtje persen in om 11.46 Romy geboren
Op dat moment van de bevalling wou ik nooit meer kindern maar nu achter af gezien zou ik het zo weer over doen het was echt de mooiste dag uit me leven
Op woensdagavond 19 december moest ik om 18.30 bij de vk zijn.
De hele dag had ik romy weinig gevoeld en had wat ongesteldheid pijn.
De verloskundige stuurde me door om een ctg te maken ivm weinig bewegingen.
Om 19.00 in het ziekenhuis hartslag was iets te snel van romy heb zoon 3 uur ctg gehad.
Om 22.30 mocht ik naar huis.
Krampjes werden steeds wat pijnlijker maar ik dacht er verder niks bij.
Om 23.00 verloor ik mijn slijmprop waarna ik gelijk weeen kreeg.
Vk maar even gebeld en had om 00.30 1/2 cm ontsluiting.
Om 03.00 hield ik het al niet meer en zijn we naar het zh gegaan.
Om 05.30 had ik pas 4/5 cm god wat duurde dat lang.
Ik verging echt van de pijn maar goed we deden het ergens voor
Vk zou om 09.30 weer terug komen (bijna 12 uur bezig)
Om 09.00 hield ik het niet meer dus me vriend de vk gebeld. zij was er 09.10.
Had toen 7 cm.
Gelijk hebben ze me vliezen gebroken toen werd het me echt te veel de ene wee naar de ander.
Ik vroeg om 10.50 om pijnbestrijding de vk zei eerst ga ik kijken hoever je bent!
Hoera
10 cm,dus 3 cm in een uurtje ik mocht gaan persen maar ik had geen persweeen maar gewoon die nare zere weeen.Ik ben op de baarkruk gaan zitten met mijn vriend achter en na een uurtje persen in om 11.46 Romy geboren
Op dat moment van de bevalling wou ik nooit meer kindern maar nu achter af gezien zou ik het zo weer over doen het was echt de mooiste dag uit me leven
laatste aanpassing
Op dat moment van de bevalling wou ik nooit meer kindern maar nu achter af gezien zou ik het zo weer over doen het was echt de mooiste dag uit me leven
Dat had ik helemaal nie
Haha Maar denk dat ligt aan je bevalling.. Zó'n bevalling als ik heb gehad gun ik iedereen ik kreeg op vrijdag 16 maart last van weeen de hele dag door
dus ik had s 'middags de verloskundigen gebelt
die kwam rond 3 uur smiddags en die zei nou je heb 1 a 2 cm ontsluiting had dus ik moest maar even onder de douch staan
nou dat deed ik dus en het bleef maar door zetten dus rond een uurtje of 8 savonds weer gebelt nou nog steeds maar 1 a 2 cm ontsluiting ..dus ik moest maar weer even onder de douch gaan staan en proberen te slapen
nou ik ging kapot en alles deed zeer en was echt op
dus ik besloot om 2 uur snachts weer de verloskundigen gebelt en ze kwam en toen was het nog steeds het zelfde dus ze besloot om het ziekenhuis te bellen kijken of er plaats was ..en die was er gelukkig
dus me tassen stonden al klaar en we gingen er gelijk naar toe
daar aangekomen aan het ctg scan en jaaa blijfen puffen grrrr
nou met diego ging het toen nog goed maar ja ik was helemaal op maar het moest blijfen puffen en douchen toen rond 11 uur sochtend werden me vliezen gebroken en toen begonnen eigelijk gelijk de pers weeen nou zeg ik dag dat ik dood ging ...
en ik maar ja ik moet naar de wc ..nee dat zn de pers weeen zeiden ze en ik neeeeeeeeeee ik moet gewoon haha
nou rond half 1 smiddag gilde ik hij moet er uit nouuuu hahha
neeej mevrouw blijfen puffen
een kwartier laten mocht ik eigelijk gelijk persen nou dat ging ook niet helemaal en ze merkten dat diego op het laaste momend gedrijd was..maar een keizersnee ging niet meer dus hup persen
jaa en toen ging zn hartslag naar beneden nou toe kwam een vaccum pomp er aan en werd ingeknipt en 2 vrouwen gingen om me buik drukken en ik moest echt vol blijfen houden ..uiteindelijk is diego 16.03 geboren maar hij werd gelijk mee genomen want hij bewoog niet maar na een paar keer pesten zeg maar bewoog hij en ging hij huilen
en na 3 kwartier kreeg ik hem te zien ...ik bleef zeggen NOOOOOIT MEER haha
dus ik had s 'middags de verloskundigen gebelt
die kwam rond 3 uur smiddags en die zei nou je heb 1 a 2 cm ontsluiting had dus ik moest maar even onder de douch staan
nou dat deed ik dus en het bleef maar door zetten dus rond een uurtje of 8 savonds weer gebelt nou nog steeds maar 1 a 2 cm ontsluiting ..dus ik moest maar weer even onder de douch gaan staan en proberen te slapen
nou ik ging kapot en alles deed zeer en was echt op
dus ik besloot om 2 uur snachts weer de verloskundigen gebelt en ze kwam en toen was het nog steeds het zelfde dus ze besloot om het ziekenhuis te bellen kijken of er plaats was ..en die was er gelukkig
dus me tassen stonden al klaar en we gingen er gelijk naar toe
daar aangekomen aan het ctg scan en jaaa blijfen puffen grrrr
nou met diego ging het toen nog goed maar ja ik was helemaal op maar het moest blijfen puffen en douchen toen rond 11 uur sochtend werden me vliezen gebroken en toen begonnen eigelijk gelijk de pers weeen nou zeg ik dag dat ik dood ging ...
en ik maar ja ik moet naar de wc ..nee dat zn de pers weeen zeiden ze en ik neeeeeeeeeee ik moet gewoon haha
nou rond half 1 smiddag gilde ik hij moet er uit nouuuu hahha
neeej mevrouw blijfen puffen
een kwartier laten mocht ik eigelijk gelijk persen nou dat ging ook niet helemaal en ze merkten dat diego op het laaste momend gedrijd was..maar een keizersnee ging niet meer dus hup persen
jaa en toen ging zn hartslag naar beneden nou toe kwam een vaccum pomp er aan en werd ingeknipt en 2 vrouwen gingen om me buik drukken en ik moest echt vol blijfen houden ..uiteindelijk is diego 16.03 geboren maar hij werd gelijk mee genomen want hij bewoog niet maar na een paar keer pesten zeg maar bewoog hij en ging hij huilen
en na 3 kwartier kreeg ik hem te zien ...ik bleef zeggen NOOOOOIT MEER haha
laatste aanpassing
en nu wil je voor een 2e
ja idd
ze zeggen meestal dat de tweedde bevalling wat beter gaat, dus dat hoop ik tegen die tijd ook echt voor je
en nu wil je voor een 2e
Leukk hOor..
ja idd
ze zeggen meestal dat de tweedde bevalling wat beter gaat, dus dat hoop ik tegen die tijd ook echt voor je
ja leuk he haha en me vriend
heeft ook altijd gezecht 1 kind omdat hij ook geen broers of zussen heeft en ik heb 2 zussjes
en nou zie ik diego zo leuk doen met andere kinderen en zn neefje van 5 maanden daar is hij echt zo lief mee dus ja
maar ja we zijn nog aan het klussen . haha en me vriend vind het niet erg hoor al dat geklus
ik bleef zeggen NOOOOOIT MEER
DAt bleef ik ook schreeuwen hahahaha. En de volgende ochtend toen ik wakker werd kwam de gyneacoloog die me "geopereerd" had bij me om te vragen hoe het ging met me en zei er meteen achteraan: de volgende bevalling gebeurd op het ziekenhuis. Dus word geen thuisbevalling meer voor je. Ik zei tegen hem: de volgende bevalling??? Er komt geen volgende meer hahahahha. Maar ik zie ook hoe Denise nu is en idd ook met andere kinderen speelt, vind ik het super, ik geniet er helemaal van, dus over een paar jaartjes echt wel een 2e hoor hahahaha
haha en me vriend vind het niet erg hoor al dat geklus
DAt bleef ik ook schreeuwen hahahaha. En de volgende ochtend toen ik wakker werd kwam de gyneacoloog die me "geopereerd" had bij me om te vragen hoe het ging met me en zei er meteen achteraan: de volgende bevalling gebeurd op het ziekenhuis. Dus word geen thuisbevalling meer voor je. Ik zei tegen hem: de volgende bevalling??? Er komt geen volgende meer hahahahha
Haha de vk zei toen tegen mij van k zie je wel weer.. Eerst zei ik nou echt nie maar na 6 weken weer te zien zei ik rustig tegen hem van ach zie je binnekort wel weer ker of over paar jaar
Hoi hoi......
Gister nacht om half 3 s`nacht brakken mij de vliezen...ik dacht dat gaan nog uuren duuren...want Amina mijn eerst... is geboren naar 35 uur en 12 minuuten...en ik had alleen bij haar 24 uur weeen voordat mij toen eens de vliezen brakken...
Rond 3 uur kreeg ik weeen....die wel erg heftig werden enzelf al om de 3 min...ik dacht rond 5 uur tog maar eens de verloskundige bellen...die kwam en zij je hebt al 3 cm onsluiting we moetn naar het ziekenhuis...ik nog de laast spulletjes ingepakt...mijn vriend Amina naar mijn moeder gebracht...en is daarnaar ook meteen naar het ziekhuis gekomen...daar nog eens gedoucht....de weeen waren zo pijnlijk!!! en lang en trokken niet echt weg meer...dat ik het vakker van de pijn uitschreeuwde...(bij amina heb ik helemaal niet geschreeuwd) dezen weeen waren veel pijnlijker...omdat ik snel onsluiting kreeg...een gegevemoment schreeuwde ik tegen mijn vriend ik hou het niet meer uit.. ik hou dit niet lang meer vol haaaaal iemand!!!...de verloskundige kwam kijken en wou mij pijnbestreiding geven maar moest dasarvoor eerst dan kijken hoe het met de baby is...ik zou dan een half uur met van die noppen op mijn buik moeten lichen...maar ze horden maar niks...en wou toen iets van een dratje of zoiets op het hooft zetten van de baby om de de hartslag te bekijken...maar toen ze voelden...voelden ze al dat ik voledige onsluiting had...en kon gaan persen...ook pijnlijker als bij amina want daar had ik om dat die bevaling zo lang had geduurt uitendelijk een rugenprik gekregen en nu ja niet...ik heb 20 min moeten persen en toen was er....jamila geboren 31-05-2008....om 7.57 uur met een gewicht van 3840 gram en is 51 cm lang....
(Dezen bevaling was snel maar heeeeeel pijnlijk...de weeen...maar als ik kan kiezen...kies ik tog weer voor zo`n bevalling als dezen dan zoals bij amina 35 uur en 12 minuuten weeen...die waren ook pijnlijk maar niet zo als dezen...maar tog lievr snel en pijnlijk dan...als ik het voor her kiezen had..)
Gister nacht om half 3 s`nacht brakken mij de vliezen...ik dacht dat gaan nog uuren duuren...want Amina mijn eerst... is geboren naar 35 uur en 12 minuuten...en ik had alleen bij haar 24 uur weeen voordat mij toen eens de vliezen brakken...
Rond 3 uur kreeg ik weeen....die wel erg heftig werden enzelf al om de 3 min...ik dacht rond 5 uur tog maar eens de verloskundige bellen...die kwam en zij je hebt al 3 cm onsluiting we moetn naar het ziekenhuis...ik nog de laast spulletjes ingepakt...mijn vriend Amina naar mijn moeder gebracht...en is daarnaar ook meteen naar het ziekhuis gekomen...daar nog eens gedoucht....de weeen waren zo pijnlijk!!! en lang en trokken niet echt weg meer...dat ik het vakker van de pijn uitschreeuwde...(bij amina heb ik helemaal niet geschreeuwd) dezen weeen waren veel pijnlijker...omdat ik snel onsluiting kreeg...een gegevemoment schreeuwde ik tegen mijn vriend ik hou het niet meer uit.. ik hou dit niet lang meer vol haaaaal iemand!!!...de verloskundige kwam kijken en wou mij pijnbestreiding geven maar moest dasarvoor eerst dan kijken hoe het met de baby is...ik zou dan een half uur met van die noppen op mijn buik moeten lichen...maar ze horden maar niks...en wou toen iets van een dratje of zoiets op het hooft zetten van de baby om de de hartslag te bekijken...maar toen ze voelden...voelden ze al dat ik voledige onsluiting had...en kon gaan persen...ook pijnlijker als bij amina want daar had ik om dat die bevaling zo lang had geduurt uitendelijk een rugenprik gekregen en nu ja niet...ik heb 20 min moeten persen en toen was er....jamila geboren 31-05-2008....om 7.57 uur met een gewicht van 3840 gram en is 51 cm lang....
(Dezen bevaling was snel maar heeeeeel pijnlijk...de weeen...maar als ik kan kiezen...kies ik tog weer voor zo`n bevalling als dezen dan zoals bij amina 35 uur en 12 minuuten weeen...die waren ook pijnlijk maar niet zo als dezen...maar tog lievr snel en pijnlijk dan...als ik het voor her kiezen had..)
Nog aardig snl gegaan zeg.!!
Maar voor de pijn heb je iets moois gekregen
Maar voor de pijn heb je iets moois gekregen
dat is idd erg snel gegaan zeg.
maar je heb er weer een mooie meid voor terug gekregen he
maar je heb er weer een mooie meid voor terug gekregen he
weer een mooie meid voor terug gekregen he
Dat heb je zeker meiss..
Dankje!!
Nou bij mij begon het 5 weken van te voren al... kreeg voor weeen bij 34 weken en heb daarna 5 weken met 1CM ontsluiting gelope... nou op 13 januari was het de hele dag al aan het rommelen en doen... en snachts om 1 uur zette het door... ben het bij gaan houden en de weeen kwamen om de 3 a 4 minute... meteen naar het ziekenhuis gebelt en ik mocht meteen komen... om half 4 was ik in het ziekenhuis en moest meteen aan de CTG en werden de weeen en de hartactiviteit bijgehouden... naar een uur ben ik onder de douch gaan liggen 4 uur lang en heb in die 4 uur een weeenstorm gehad waar je U tegen zegt... Daar na moest ik weer aan de CTG en werd er naar de ontsluiting gekeke 5 hele centimeters woehoe 
uiteindelijk bleef de CTG niet meer zitten en kreeg romano het benauwt binnen en besloten ze me vliezen te breke... en nog geen half uur nadat ik aan de CTG werdt gelegt mocht ik gaan persen SOOWW wat een opluchting eindelijk kon ik iets met die pijn... en na een half uurtje persen is m'n mooie zoontje geboren... wel met de vacuum maar verder kern gezond...
na nog 1 nachtje in het ziekenhuis mochten we gezond en wel *en vergaand van de pijn van de hechtingen* naar huis
uiteindelijk bleef de CTG niet meer zitten en kreeg romano het benauwt binnen en besloten ze me vliezen te breke... en nog geen half uur nadat ik aan de CTG werdt gelegt mocht ik gaan persen SOOWW wat een opluchting eindelijk kon ik iets met die pijn... en na een half uurtje persen is m'n mooie zoontje geboren... wel met de vacuum maar verder kern gezond... na nog 1 nachtje in het ziekenhuis mochten we gezond en wel *en vergaand van de pijn van de hechtingen* naar huis
had alleen geen pijn van hechtingen
sooow wees blij hahaha kon 4 dage niet lope, zitte, liggen hahaha
wat heb je dan gedaan..
nou ik was dus bevalle
jawel maar als je nie kon zitten enzo.. Lijkt me da je wel wil zitten.. Dat je bevallen was leek me wel zo logisch
neej ik had hechtingen... en die waren iets te strak gezet... dus da deej verdomt veel pijn
vandaar da ik vrij weinig meer kon... wel een opluchting toen de knoopjes werden doorgeknipt 
hahahaHaha ja idd.. Ik had dan dat ze gingen trekken.. de hechtingen maar die hebben ze er na 4 dagen eruit gehaald
Wat ik ook wel eens hoor met vrouwen die hechtingen hebben gehad zoals ik... De meesten konden niet zitten, (daar ik heb ik gelukkig geen last van gehad) die gebruiken een zwemband ofzo om daar in/op te zitten.
Ik had oplosbare ofzoiets... Die gingen er vanzelf uit met douchen enzo
wel een opluchting toen de knoopjes werden doorgeknipt
de hechtingen maar die hebben ze er na 4 dagen eruit gehaald
Ik had oplosbare ofzoiets... Die gingen er vanzelf uit met douchen enzo
lijkt me ook idd erg irritant zitten die hechtingen ik hoop dat ik er geen krijg
lijkt me ook idd erg irritant zitten die hechtingen ik hoop dat ik er geen krijg
Nee idd.. Tiss beter van nie,, Me moeder heb er geen gehad bij alle 4 kids
Hallo Dames
Eindelijk heb ik een keer tijd om mijn verhaal te typen
Ik liep al vanaf 34 weken met hele dikke voeten en voor mij doen een hoge onderdruk. Ik heb namelijk mijn hele zwangerschap een onderdruk van 60 gehad en vanaf 34 weken was die in ene 85
Ik ben ook meerdere keren in ziekenhuis geweest voor urine na te laten kijken en mijn bloed, maar alles was steeds goed. Ik liep al vanaf 36 weken met hele erg voorweeën, maar het zetten maar niet door. Op Maandag 19 Mei had ik een afspraak bij de Verloskundige. Ik moest mijn urine iedere kaar al meenemen vanaf 34 weken, dus dat deed ik nu weer. Ik ging met een heel goed gevoel naar de VK, want ik had geen hoofdpijn meer en zag geen sterrentjes meer, dus ik dacht dat alles goed zou zijn. 
Niet dus mijn onderdruk was nu 95 en er zaten eiwitten in mijn urine dat was dus wel even schrikken. Ik werd meteen doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar moest ik weer aan de CTG, urine werd nagekeken, bloeddruk gemeten en er werd bloed geprikt. Na een halfuur kreeg ik de uitslag. Ik liep al met weeën, maar het zetten niet door. In mijn urine zaten twee++ eiwitten, maar mij bloed was nog goed, dus ik werd weer naar huis gestuurd en moest daar 24 uur urine opsparen(was wel vanaf nu medich) en dan moest ik donderdag 22 Mei terug komen bij de gyn en kreeg ik de uitslag van mijn bloed die ik woensdag moest laten prikken en mijn urine die ik zou inleveren. Dinsdag kreeg ik weer tintelende vingers, dus mijn moeder vertrouwde het niet en zei we wachten niet tot donderdagochtend, maar gaan morgen meteen naar de gynocoloog. Woensdagochtend weer aan de CTG en bloeddrukmeter. Mijn bloeddruk had nu een onderdruk van 115 dus weer gestegen. Ik was moest mij wegen en was in twee dagen weer 3 kilo aangekomen (intotaal in 4 weken tijd 17 kilo vocht). Mijn urine zaten weer eiwitten in en mijn bloed was nog wel goed, maar werd wel minder. Ik moest dus meteen die dag opgenomen worden
Ik moest zo erg huilen had echt gehoopt thuis te beginnen. Hij zij meteen dat ik opgenomen zou worden en dat ik zowieso na de bevalling nog 48 uur moest blijven Dat was dus echt even een tegenvaller. Ik moest om 17.00 uur op de kraamafdeling in ziekenhuis zijn, omdat ik daar opgenomen werd. Ik lag helemaal alleen op een kamer, omdat ik rust moest hebben
Er werd mij wel meteen verteld dat ze morgen een poging tot inleiden gingen doen, omdat ze niet te lang meer kunnen wachten omdat het anders straks voor mij en de kleine gevaarlijk zou worden...
Donderdag 22 mei Eerste dag inleiden hier kreeg ik 2 keer tabletjes ingebracht. Aan het einde van de dag na wat krampen en lichte weeën kreeg ik te horen dat alleen mijn buitenste baarmoedermond verstreken was Al die weken voorweeën hadden dus niks gedaan bij mij, dat is nu pas door die tabletten gebeurd. Morgen gaan we verder kijken zeiden ze...
Vrijdag 23 Mei Tweede dag inleidenIk kreeg 'smorgens 9 uur een gel ingebracht, want na een hele nacht weeën is nu alleen nog maar mijn binnenstebaarmoedermond verstreken ik had dus nog geen ontstluiting en daardoor konden ze nog geen vliezen breken Vanaf half 10 kreeg ik weeën om de 5 minuten. 'smiddags om 13.00 uur kwamen ze weer kijken en nog steeds geen ontsluiting Ik kreeg dus weer een nieuwe gel. Om 14.00 uur had ik om de twee minuten hele erge weeën in mijn rug en bovenbenen. Eindelijk zetten het door dacht ik. 'smiddags om 4 uur had ik 1cm ontsluiting. 's Avonds zouden ze weer komen kijken. Ik heb de hele middag/avond met rugweeën en beenweeën om de 2/3 minuten gelopen. Om 23.00 uur kwamen ze weer kijken. Toen storte mijn wereld even in Ik had maar 1,5 CM onstluiting en een scheur in mijn vliezen Ze konden dus nog niet vliezen breken Ik moest zo erg huilen. De hele dag met weeën en gewoon maar 1,5 cm onsluiting. Die avond hebben ze mij nog aan CTG gelegd en de kleine haar hartslag ging zo snel 175/180, dat hij zei morgen moet je zowieso bevallen. Ik kreeg een prik in mijn been om te slapen en pijnstilling, omdat morgen een hele zware dag zou worden. Ik had tot 24.00 uur de tijd om te bevallen zaterdagavond, zoniet keizersnee. Hele nacht werd ik wakker van de weeën (ookal had ik een prik gehad)Derde dag inleiden Zaterdag 24 Mei om 08.00 uur kwam de gynocoloog weer. Ik had pas 2 cm Maar hij ging nu wel mijn vliezen breken Om half 11 kreeg ik een infuus om weeën op te wekken. Dat ging zo snel. Om half twaalf had ik de weeën weer om de 2 minuten en ze bleven aanhouden. Ik had ze in mijn benen, rug en buik... Ze moesten een CTG aan het plaatsen om hartslag van de kleine in de gaten te houden, maar die bleef niet zitten. Omdat ze toch de kleine haar hartslag in de gaten moesten houden, moest ik dus liggend op een bed aan CTG blijven Ik mocht dus niet meer lopen En ik had zulke rug, been en buik weeën en dan blijven liggen is zo moeilijk. Om 12.00 uur had ik 4 cm ontsluiting, dus voor mij doen heel veel in ene. Ik had continu weeën ze zakte niet meer af. Ik kon ze ook niet meer weg puffen. Ze zaten overal in mijn rug, benen en buik. Om 14.30 schoot mijn infuus uit mijn hand. Ze wilde hem opnieuw inbrengen, maar ik riep dat ik moest poepen dus ze haalde de gynocoloog erbij. Hans en mijn moeder waren op dat moment een sigaretje roken. Gelukkig was mijn vader bij mij op dat moment, want hij ging voelen en bleek dus 10 CM ontsluiting te hebben Mijn verder rende snel naar beneden om Hans en mijn moeder te halen. Om 14.40 mocht ik beginnen met persen. Om 15.00 uur was er geen vooruitgang, wat bleek haar hoofdje moest hij draaien, omdat het er anders niet door kon. DAT DEED ZO'N PIJN het draaien van het hoofdje
Ergste van mijn hele bevalling Hij zei ook niks hij deed het gewoon. Uiteindelijk is Luna om 16.02 geboren. Ik heb dus een uur en 22 minuten geperst, maar uiteindelijk was ze er Ik had een klein scheurtje dat gehecht moest worden, maar dat was heel klein zei hij. Ik heb dus ondanks alle dagen bezig te zijn geweest en zo bang voor een keizersnee zijn geweest toch mijn dochter op de wereld gezet zonder knip, tangverlosing of vacuüm Dat deed mij zo goed!
Dinsdag mochten we pas naar huis, omdat ik zowieso 48 uur moest blijven, maar maandag was mijn bloed nog niet goed, dus moesten we een dag langer blijven. Gelukkig kwamen we eindelijk op dinsdag thuis Eindelijk konden we als gezin genieten
Dit was mijn bevallingsverhaal. Ik riep dat ze op mijn buik gelegd werd dat dit het allermooiste moment uit mijn leven is en dat ik ondanks alle pijn en dagen bezig geweest te zijn het ALLEMAAL zo WEER zou doen! Moederliefde is het mooiste wat er is Je kindje in je armen kunnen sluiten doet je alles weer vergeten!
Eindelijk heb ik een keer tijd om mijn verhaal te typen
Ik liep al vanaf 34 weken met hele dikke voeten en voor mij doen een hoge onderdruk. Ik heb namelijk mijn hele zwangerschap een onderdruk van 60 gehad en vanaf 34 weken was die in ene 85
Ik ben ook meerdere keren in ziekenhuis geweest voor urine na te laten kijken en mijn bloed, maar alles was steeds goed. Ik liep al vanaf 36 weken met hele erg voorweeën, maar het zetten maar niet door. Op Maandag 19 Mei had ik een afspraak bij de Verloskundige. Ik moest mijn urine iedere kaar al meenemen vanaf 34 weken, dus dat deed ik nu weer. Ik ging met een heel goed gevoel naar de VK, want ik had geen hoofdpijn meer en zag geen sterrentjes meer, dus ik dacht dat alles goed zou zijn. Niet dus mijn onderdruk was nu 95 en er zaten eiwitten in mijn urine dat was dus wel even schrikken. Ik werd meteen doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar moest ik weer aan de CTG, urine werd nagekeken, bloeddruk gemeten en er werd bloed geprikt. Na een halfuur kreeg ik de uitslag. Ik liep al met weeën, maar het zetten niet door. In mijn urine zaten twee++ eiwitten, maar mij bloed was nog goed, dus ik werd weer naar huis gestuurd en moest daar 24 uur urine opsparen(was wel vanaf nu medich) en dan moest ik donderdag 22 Mei terug komen bij de gyn en kreeg ik de uitslag van mijn bloed die ik woensdag moest laten prikken en mijn urine die ik zou inleveren. Dinsdag kreeg ik weer tintelende vingers, dus mijn moeder vertrouwde het niet en zei we wachten niet tot donderdagochtend, maar gaan morgen meteen naar de gynocoloog. Woensdagochtend weer aan de CTG en bloeddrukmeter. Mijn bloeddruk had nu een onderdruk van 115 dus weer gestegen. Ik was moest mij wegen en was in twee dagen weer 3 kilo aangekomen (intotaal in 4 weken tijd 17 kilo vocht). Mijn urine zaten weer eiwitten in en mijn bloed was nog wel goed, maar werd wel minder. Ik moest dus meteen die dag opgenomen worden Ik moest zo erg huilen had echt gehoopt thuis te beginnen. Hij zij meteen dat ik opgenomen zou worden en dat ik zowieso na de bevalling nog 48 uur moest blijven Dat was dus echt even een tegenvaller. Ik moest om 17.00 uur op de kraamafdeling in ziekenhuis zijn, omdat ik daar opgenomen werd. Ik lag helemaal alleen op een kamer, omdat ik rust moest hebben Er werd mij wel meteen verteld dat ze morgen een poging tot inleiden gingen doen, omdat ze niet te lang meer kunnen wachten omdat het anders straks voor mij en de kleine gevaarlijk zou worden...Donderdag 22 mei Eerste dag inleiden hier kreeg ik 2 keer tabletjes ingebracht. Aan het einde van de dag na wat krampen en lichte weeën kreeg ik te horen dat alleen mijn buitenste baarmoedermond verstreken was
Al die weken voorweeën hadden dus niks gedaan bij mij, dat is nu pas door die tabletten gebeurd. Morgen gaan we verder kijken zeiden ze...Vrijdag 23 Mei Tweede dag inleidenIk kreeg 'smorgens 9 uur een gel ingebracht, want na een hele nacht weeën is nu alleen nog maar mijn binnenstebaarmoedermond verstreken ik had dus nog geen ontstluiting en daardoor konden ze nog geen vliezen breken
Vanaf half 10 kreeg ik weeën om de 5 minuten. 'smiddags om 13.00 uur kwamen ze weer kijken en nog steeds geen ontsluiting Ik kreeg dus weer een nieuwe gel. Om 14.00 uur had ik om de twee minuten hele erge weeën in mijn rug en bovenbenen. Eindelijk zetten het door dacht ik. 'smiddags om 4 uur had ik 1cm ontsluiting. 's Avonds zouden ze weer komen kijken. Ik heb de hele middag/avond met rugweeën en beenweeën om de 2/3 minuten gelopen. Om 23.00 uur kwamen ze weer kijken. Toen storte mijn wereld even in Ik had maar 1,5 CM onstluiting en een scheur in mijn vliezen Ze konden dus nog niet vliezen breken Ik moest zo erg huilen. De hele dag met weeën en gewoon maar 1,5 cm onsluiting. Die avond hebben ze mij nog aan CTG gelegd en de kleine haar hartslag ging zo snel 175/180, dat hij zei morgen moet je zowieso bevallen. Ik kreeg een prik in mijn been om te slapen en pijnstilling, omdat morgen een hele zware dag zou worden. Ik had tot 24.00 uur de tijd om te bevallen zaterdagavond, zoniet keizersnee. Hele nacht werd ik wakker van de weeën (ookal had ik een prik gehad)Derde dag inleiden Zaterdag 24 Mei om 08.00 uur kwam de gynocoloog weer. Ik had pas 2 cm Maar hij ging nu wel mijn vliezen breken Om half 11 kreeg ik een infuus om weeën op te wekken. Dat ging zo snel. Om half twaalf had ik de weeën weer om de 2 minuten en ze bleven aanhouden. Ik had ze in mijn benen, rug en buik... Ze moesten een CTG aan het plaatsen om hartslag van de kleine in de gaten te houden, maar die bleef niet zitten. Omdat ze toch de kleine haar hartslag in de gaten moesten houden, moest ik dus liggend op een bed aan CTG blijven Ik mocht dus niet meer lopen En ik had zulke rug, been en buik weeën en dan blijven liggen is zo moeilijk. Om 12.00 uur had ik 4 cm ontsluiting, dus voor mij doen heel veel in ene. Ik had continu weeën ze zakte niet meer af. Ik kon ze ook niet meer weg puffen. Ze zaten overal in mijn rug, benen en buik. Om 14.30 schoot mijn infuus uit mijn hand. Ze wilde hem opnieuw inbrengen, maar ik riep dat ik moest poepen dus ze haalde de gynocoloog erbij. Hans en mijn moeder waren op dat moment een sigaretje roken. Gelukkig was mijn vader bij mij op dat moment, want hij ging voelen en bleek dus 10 CM ontsluiting te hebben Mijn verder rende snel naar beneden om Hans en mijn moeder te halen. Om 14.40 mocht ik beginnen met persen. Om 15.00 uur was er geen vooruitgang, wat bleek haar hoofdje moest hij draaien, omdat het er anders niet door kon. DAT DEED ZO'N PIJN het draaien van het hoofdje Ergste van mijn hele bevalling Hij zei ook niks hij deed het gewoon. Uiteindelijk is Luna om 16.02 geboren. Ik heb dus een uur en 22 minuten geperst, maar uiteindelijk was ze er Ik had een klein scheurtje dat gehecht moest worden, maar dat was heel klein zei hij. Ik heb dus ondanks alle dagen bezig te zijn geweest en zo bang voor een keizersnee zijn geweest toch mijn dochter op de wereld gezet zonder knip, tangverlosing of vacuüm Dat deed mij zo goed! Dinsdag mochten we pas naar huis, omdat ik zowieso 48 uur moest blijven, maar maandag was mijn bloed nog niet goed, dus moesten we een dag langer blijven. Gelukkig kwamen we eindelijk op dinsdag thuis
Eindelijk konden we als gezin genietenDit was mijn bevallingsverhaal. Ik riep dat ze op mijn buik gelegd werd dat dit het allermooiste moment uit mijn leven is
en dat ik ondanks alle pijn en dagen bezig geweest te zijn het ALLEMAAL zo WEER zou doen! Moederliefde is het mooiste wat er is Je kindje in je armen kunnen sluiten doet je alles weer vergeten!laatste aanpassing
das idd een lange bevalling zeg pff.
maar ik denk ook als je je kleintje eenmaal op je buik heb liggen dat dat zo mooi is dat je alle pijn bent vergeten want je heb er een mooi wondertje voor terug en daar doe je het allemaal voor he
maar ik denk ook als je je kleintje eenmaal op je buik heb liggen dat dat zo mooi is dat je alle pijn bent vergeten want je heb er een mooi wondertje voor terug en daar doe je het allemaal voor he
dinsdag 18 december kreeg ik om kwart voor 12 savonds een hele rare buikpijn die ik niet thuis kon brengen maja ben gewoon in slaap gevallen en om kwart voor 3 snachts zetten het door en kon ik niet meer in slaap komen heb de hele nacht rond gewandeld met weeen om de 7a9 min om half 10 smorgens heeft me vriend de vk gebeld en die is gekomen 1,5 cm ontsluiting ze zou rond 4 uur weer terug komen voor te kijken hoe het dan ging de rest van de dag wat aan gerommeld en om 4 uur nog steeds 1.5 cm ik moest maar 2 paracetamols pakken en een uurtje proberen te slapen omdat ik dat al de hele dag niet gedaan had en het nog wel eens een zware nacht zou kunnen worden slapen lukte niet dus heb ik me 2 uur aan een stuk in bad gelegd om half 11 savonds hield ik het niet meer vol en heb geschreeuwd voor de vk me vriend heeft der gebeld en ze was er binnen 15 min nog niet veel opgeschoten 2 a 3 cm ongeveer eigenlijk wou ik graag thuis zijn bevallen maar de vk rade me aan toch naar het ziekenhuis te gaan en pijnbestrijding te vragen zo gezegt zo gedaan om half 12 was ik in sittard in het maasland ziekenhuis ik heb daar een infuus gekregen waarmee ik de pijnbestrijding zelf kon regelen op dit middel heb ik de hele nacht goed kunnen slapen donderdag 20 dec om half 8 smorgens had ik 5 cm ontsluiting en hebben ze me vliezen gebroken ( mooi helder vruchtwater) om acht uur hebben ze me een infuus gegeven met weeen opwekker omdat de weeen niet sterk genoeg waren voor verder te ontsluite om half 10 kwamen de persweeen opzetten en die kon ik heel erg moeilijk tegen houden maar ik mocht nog niet mee persen want de baarmoedermond was nog niet helemaal open en jayden was niet voldoende ingedaald om elf uur kwamen ze weer kijken en moest ik nog heel ff w88 met persen zijn hoofdje moest nog een klein beetje verder naar beneden komen om 11.14 mocht ik dan eindelijk mee persen ik heb jayden in 4 persweeen op de wereld gezet en om 11.26 was onze kleine man geboren Jayden Jannenga 51 cm 4004gram en kerngezond achteraf hebben ze me verteld tot als ze geweten hadden dat het zo snel zou gaan ik al dik een half uur tot uur eerder had mogen mee persen en bedankt
en bedankt maar hij is gelukkig gezond ter wereld gekomen en dat is het belangrijkste he
Zeker weten
23-08-2006 was het dan eindelijk zover, moesten om 070 in het ziekenhuis zijn waarbij ik om 07:30 de eerste pil kreeg om me baarmoedermond te weken. Om 11:00 werd er gekeken hoe het allemaal verliep had toen ongeveer 2cm ontsluiting en hebben ze besloten om me vliezen te breken. Rond 14:30 werden me weeen heftiger en verging van de pijn waarna ze me een infuus gaven met een pijn stiller die ik zelf kon bedienen en dat had zo'n stoned effect hahaha.Had rond die tijd ook net aan 5cm ontsluiting. Ze zeiden ook dat het nu ongeveer elk een een cm werd maar om 17:45 werden de weeen te erg en kon ik ze niet meer wegpuffen toen bleek dat ze al helemaal vooraan lag dus kon ik gaan persen. Dat heeft zo'n 45 minuten geduurd en om 18:37 is ze geboren.
Ben ingeleid en Ashlee was een Dysmature baby
Ben ingeleid en Ashlee was een Dysmature baby
Een dysmature baby is makkelijk gezegt een premature baby die optijd geboren is Ashlee zat kwa grootte en gewicht met de geboorte op dat van een kindje dat in de buik zit met de ongeveer 34 weken dus Ashlee liep ongeveer een maand achter daarom hebben ze haar ook eerder gehaald
maar waarom hebben ze haar dan eerder gehaald?
is dan juist niet beter om dr tot t einde te laten zitten in je buik zodat ze nog eventjes door kan groeien of zie ik dat verkeerd?
is dan juist niet beter om dr tot t einde te laten zitten in je buik zodat ze nog eventjes door kan groeien of zie ik dat verkeerd?
heb het even op google opgezocht want snapte het niet helemaal.
maar heb je ashlee wel tot de 40 weken bij je gedragen?
want dat snap ik nog niet echt waarom ze haar eerder hebben gehaald.
maar heb je ashlee wel tot de 40 weken bij je gedragen?
want dat snap ik nog niet echt waarom ze haar eerder hebben gehaald.
mijn placenta was op die gaf niet voldoende meer aan Ashlee om te kunnen groeien en om haar veiligheid te kunnen garanderen hebben ze toen besloten om me met de 38 weken in te leiden
mijn placenta was op die gaf niet voldoende meer aan Ashlee om te kunnen groeien en om haar veiligheid te kunnen garanderen hebben ze toen besloten om me met de 38 weken in te leiden
oke, nu snap ik het hihi.
was benieuwd wat dat was en hoe t kwam dat ashlee eerder was gehaald
was benieuwd wat dat was
jaa idd heb ook op google zitte kijken
Voor iedereen wie er nog vragen over heeft...
Dysmaturiteit
Van Wikipedia
(Doorverwezen vanaf Dysmatuur)
Bij pasgeborenen betekent dysmaturiteit een te laag geboortegewicht in verhouding tot de zwangerschapsduur. Zo'n baby met te laag geboorte gewicht noemt men een dysmatuur. Kenmerkend voor een dysmatuur zijn een magere buik en een relatief groot hoofd.
Dysmaturiteit kan samen gaan met prematuriteit (vroeggeboorte), maar er kan ook spraken zijn van een voldragen zwangerschap. In het laatste geval zijn de longen en andere organen meestal gewoon ontwikkeld, dit in tegenstelling tot premature kinderen.
Oorzaken
Dysmaturiteit kan ontstaan door:
Verminderde toevoer van voedingsstoffen en zuurstof door de placenta, door bijvoorbeeld een meerlingzwangerschap of pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging);
Middelenmisbruik door de moeder (alcohol, nicotine, medicijnen);
Stress bij de moeder;
Ondervoeding bij de moeder (waardoor het kind minder nutriënten krijgt).
[bewerk] Risico's
De baby heeft meer kans op een zuurstoftekort tijdens de bevalling. Als hier aanwijzigen voor zijn, bijvoorbeeld wanneer er ontlasting (meconium) in het vruchtwater zit, dan moet de bevalling snel plaatsvinden; meestal gebeurt dit met een keizersnede.
Direct na de geboorte is er een risico op hypoglykemie (te laag bloedsuikergehalte). Dysmaturen hebben namelijk maar een kleine energievoorraad, terwijl er direct na de geboorte veel energie nodig is. Bij een te laag suikergehalte kan hersenschade ontstaan. Het suikergehalte van een dysmatuur moet daarom goed in de gaten gehouden worden.
Verder kan een dysmatuur zichzelf moeilijk warm houden. Ze hebben immers weinig vet en energie. Na de geboorte worden ze dan ook in een couveuse verzorgd.
Ontwikkeling
In de eerste 6 maanden na de geboorte groeit een dysmatuur extra snel, maar meestal blijven deze baby's toch klein voor hun leeftijd. Bij kinderen met dysmaturiteit is de kans hoger dat een kind een stoornis ontwikkelt als: ADHD, autisme, verstandelijke of lichamelijke handicap, vooral als de groeivertraging al in het begin van de zwangerschap is ontstaan.
Hoeft er niet meer gegooled te worden hahaah
Dysmaturiteit
Van Wikipedia
(Doorverwezen vanaf Dysmatuur)
Bij pasgeborenen betekent dysmaturiteit een te laag geboortegewicht in verhouding tot de zwangerschapsduur. Zo'n baby met te laag geboorte gewicht noemt men een dysmatuur. Kenmerkend voor een dysmatuur zijn een magere buik en een relatief groot hoofd.
Dysmaturiteit kan samen gaan met prematuriteit (vroeggeboorte), maar er kan ook spraken zijn van een voldragen zwangerschap. In het laatste geval zijn de longen en andere organen meestal gewoon ontwikkeld, dit in tegenstelling tot premature kinderen.
Oorzaken
Dysmaturiteit kan ontstaan door:
Verminderde toevoer van voedingsstoffen en zuurstof door de placenta, door bijvoorbeeld een meerlingzwangerschap of pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging);
Middelenmisbruik door de moeder (alcohol, nicotine, medicijnen);
Stress bij de moeder;
Ondervoeding bij de moeder (waardoor het kind minder nutriënten krijgt).
[bewerk] Risico's
De baby heeft meer kans op een zuurstoftekort tijdens de bevalling. Als hier aanwijzigen voor zijn, bijvoorbeeld wanneer er ontlasting (meconium) in het vruchtwater zit, dan moet de bevalling snel plaatsvinden; meestal gebeurt dit met een keizersnede.
Direct na de geboorte is er een risico op hypoglykemie (te laag bloedsuikergehalte). Dysmaturen hebben namelijk maar een kleine energievoorraad, terwijl er direct na de geboorte veel energie nodig is. Bij een te laag suikergehalte kan hersenschade ontstaan. Het suikergehalte van een dysmatuur moet daarom goed in de gaten gehouden worden.
Verder kan een dysmatuur zichzelf moeilijk warm houden. Ze hebben immers weinig vet en energie. Na de geboorte worden ze dan ook in een couveuse verzorgd.
Ontwikkeling
In de eerste 6 maanden na de geboorte groeit een dysmatuur extra snel, maar meestal blijven deze baby's toch klein voor hun leeftijd. Bij kinderen met dysmaturiteit is de kans hoger dat een kind een stoornis ontwikkelt als: ADHD, autisme, verstandelijke of lichamelijke handicap, vooral als de groeivertraging al in het begin van de zwangerschap is ontstaan.
Hoeft er niet meer gegooled te worden hahaah