
Waar in ’t bronsgroen eikenhout, ’t Nachtegaaltje zingt.
Over malse korenveld, ’t Lied des leeuw riks klinkt.
Waar de hoorn des herders schalt, langs der beekjes stroomt.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Waar de brede stroom der Maas, statig zeewaarts vloeit.
Weelderig sappig veldgewas, kostelijk groeit en bloeit.
Bloemengaard en beemd en bosch, overheerlijk gloort.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Waar der vad’ren schone taal klinkt met heldere kracht.
Waar men kloek en fier van aard, vreemde praal veracht.
Eigen zegen, eigen schoon. ’t Hart des volks bekoort.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Waar aan ’t oud Oranjehuis. ’t Volk blijft houw en trouw.
Met ons roemrijk Nederland.In een vreugd en rouw.
Trouw aan plicht en trouw aan God, heerst van zuid tot noord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.