- ik sta vertyféd op die foto maar dat maakt niet zoveel uit.

Lieve Tante, het doet mij veel verdriet hoe het dit laatste jaar bezig is, soms kan ik er dagen over blijven denken, maar dan sterf ik af van binnen, want zul niet kunnen wennen als u er niet meer bent, mijn voorbeeld in je kleine jaartjes, elke keer als wij elkaar zagen, was er vreugde en een glimlach, maar nu moet ik het af en toe bedekken met een traan op mijn gezicht


Het is zo naar dat gevoel dat u me geeft,
u kunt er niks aan doen, maar toch hoort het niet,
u bent zo jong, zo lief, u was mijn tweelingzus in vroegere jaren, u bent zo belangrijk, en dan al bijna 2 jaar aan het vechten tegen de dood, soms doet iemand me eraan denken, en dan barst ik alweer uit, ik kan het niet geloven dat het steeds maar slechter achteruit gaat, terwijl we goed moeten kijken naar de toekomst, maar een gedachte aan u, en de tranen springen er weer uit, zo belangrijk voor mij, en binnenkort verdwenen , u haalt misschien u verjaardag niet meer door deze toestand, maar wat er ook zal gebeuren, genezen kunt u niet, dan moet er maar een wonder gebeuren, maar jammer genoeg gebeurt het niet, wanneer u heen gaat, zal ik u missen en aan u denken, u mag dan misschien wel weg gaan, maar in mijn hart blijft u altijd 100% bestaan!

tante, please don't leave me