Dagen voel ik me al zo, zo rot en leeg.
Ik weet niet meer wat ik wil, wat ik doe, of wie ik ben.
Gezichten dansen om me heen, blye gezichten, vrolyk lachende gezichten.
Maar als ik kyk in de spiegel, dan zie ik het gezicht van een meisje.
Het gezicht vol met pyn, vol pyn en verdriet.
En dat alleen, omdat iemand haar hier hopeloos en alleen achter liet.</3