Als ik sterf,
Zal ik dan herrinert worden of zal ik dan worden vergeten,
Nu ik leef,
Vraag ik het mezelf af,
Terwijl het antwoord voor de hand ligt,
Zij die nu niet aan me denken in de tijden van nood,
Zijn de eerst die me vergeten na me dood,
Ontkennen is makkelijker dan accepteren,
Maar ontkennen maakt mij een dwaas,
Die zogenaamde vrienden naast zich had want zij zagen mij neervallen,
En helpen niet aan me weder opbouw,
Ik heb mijn minpunten,
Maar mijn hart is puur,
Ik heb betaald voor m'n zondes,
En de pleisters waren duur,
De kleine beetjes deelde ik met hen,
Die me vast niet zullen herinneren,
En vergeten me naam hoog te houden als ik dood ben,
Dus als ik dood ben,
En jij dit leest,
En bijna me was vergeten,
Denk dan hoe ik ben geweest..