Die ene dag... Dat jij niet in je bed lag. Die ene gedachte... Wat niemand ervan verwachtte. Met 1 steek in mijn hoofd... en mijn hart was verdooft. Met kwade gedachten... om die ene persoon te slachten. Ik had het toen ook echt gedaan... als diegene voor me had gestaan. Nu kan ik er mee leven, dat jij jouw liefde aan hem hebt gegeven. Een lange tijd was ik woest, ik snapte niet waarom het zo moest. Ik voelde me alleen, ik kon nergens meer heen. Als geen ander begreep je mij altijd, en alles was in en vingerknip kwijt. Je was mijn alles mijn leven, en nog steeds zou ik je mijn leven geven. Stukje bij beetje komt alles tussen ons weer goed, dat ene wat er tussen 2 zussen zijn moet. Je moet goed beseffen dat ik dit niet heb gedaan uit haat, maar uit liefde die in mijn bloed geschreven staat. Je bent mijn alles mijn bloed dat door mijn aderen stroomt, 17 jaar lang in het zelfde huis gewoond. We hebben allebei fouten gemaakt, elkaar diep in het hart geraakt. Maar 1 ding weet ik zeker, alles word weer beter. Na de regen komt er zonneschijn, en heel mijn leven zal ik er voor je zijn. Vechten als een leeuw waar we goed in zijn, maar de littekens die ik heb doen geen pijn. Ze zijn ergens goed voor geweest, de rust die je nu weer op mijn gezicht afleest.

_________________________________________________

de beste zus die je je maar wensen kan