---------------------------------------------------------- Als ik sterf, zal ik herinnerd worden of zal ik worden vergeten.
Nu ik leef en zit in de cel vraag ik mezelf die vraag.
Terwijl het antwoord voor de hand ligt.
Zij die nu niet aan me denken in de tijden van nood zijn de eerste die mij vergeten na mijn dood.
Ontkennen is makkelijker dan accepteren.
Ontkennen maakt mij een dwaas die zogenaamde vrienden naast zich houd want zij zien mij neervallen, maar helpen niet aan mijn wederopbouw.