als je jong bent geloof je alles,van spinazie krijg je spierballen
je vader is de sterkste man van nederland en sinterklaas bestaat
maar er komt een dag dat je naar de schoenen van de goedheilig man kijkt,
en denkt; hé wacht eens dit zijn de schoenen van mijn vader
je vermoede al zoiets maar nu drinkt het pas echt tot je door
het is onzin om te geloven, dat er in spanje een man met een
lange witte baard rondloopt, die 1 keer per jaar de stoomboot pakt
om bij jou iets in je schoen te komen stoppen.
en nog zoiets, van spinazie krijg je geen spierballen.
Nederland word nooit wereldkampioen, en jij trouwt niet met de meester.
zo word je ouder, en steeds ongelukkiger, de enige momenten dat je je weer even voelt
als toen zijn de momenten waarop je van iemand houd, echt van iemand houd,
dan valt alles wat stom is en pijn doet even helemaal weg.
liefde is alles, en daar moeten we in blijven geloven.
dus wat nou, als we met zijn allen besluiten; sinterklaas bestaat
dan weten we heus wel dat we die cadeautjes nog steeds zelf moeten kopen,
maar het gaat meer om het idee, dat we blijven geloven
dat het nog altijd goed kan komen, met ons, met de liefde.
want liefde is als sinterklaas, je moet erin geloven anders word het niks.