Ik ben geen straatkind, maar wel het meisje dat je overal ziet.
Ben het type meisje dat lacht, maar van binnen zit veel verdriet.
Ik ben iemand met een arrogante blik en veel haters.
Het meisje dat niemand uit kan staan en onderwerp is voor praters.
Daarom zal je me niet vaak zien met verschillende mensen.
Ik lyk een meisje zonder doel, maar heb zoveel wensen.
Voor vele lyk ik verwaand en emotieloos te zyn.
Maar juist zulke mensen zitten met de meeste pyn.
En ja ik heb tyden gehad dat aandacht belangryk was voor my.
Ik deed stoer, want dan hoorde ik erby.
Niemand kon me breken of me wat maken,
niemand die me kon raken.
Ik had een muur om me hart gebouwd, deed het alleen.
Voor vele mensen leek ik egoistisch en gemeen.
Maar eigenlyk ben ik het meisje dat vecht voor haar dingen.
Dat graag gek doet en chilt met haar vriendinnen.
Ik ben het meisje dat hard speelt maar van binnen huilt.
Het is myn pyn wat achter deze attitude verschuilt.
En ik zoek me hele leven naar liefde, wil weten wat het is,
Het lijkt alsof ik iets in me hartje mis.
En ik ben niet het meisje van de straat wat jullie denken
Ik wil iemand waar ik me leven aan zal schenken
Dus de volgende keer als je me vies aankykt en je weer eens haat,
De volgende keer dat je weer eens over me praat,
Bedenk dan dat je eigenlyk niks over my weet en my niet kent
Alleen ik en niemand anders weet hoe ik ben!